Με το «καλημέρα», ο Απόλλων βρίσκεται ενώπιον σκληρής αλήθειας. Δύο αγώνες, δύο ήττες, μηδέν βαθμοί∙ ξεκίνημα που δεν συνάδει με το μέγεθος του συλλόγου. Δεν είναι, όμως, απλώς τα αποτελέσματα που προκαλούν προβληματισμό. Είναι η εικόνα: ομάδα δίχως ισορροπία, αμυντικές αδυναμίες, κακές αντιδράσεις τερματοφύλακα (έξι γκολ) και νοοτροπία που παραπέμπει περισσότερο σε μετριότητα παρά σε πρωταγωνιστή.
Δεν υπάρχει χώρος για ωραιοποιήσεις. Οι τρεις σερί κακές σεζόν δεν ήταν τυχαίο γεγονός, αλλά προειδοποίηση. Ο Απόλλων, αντί να ανακτήσει ταυτότητα, διολισθαίνει σε φαύλο κύκλο. Και αυτό είναι το πιο ανησυχητικό μήνυμα από τις δύο πρώτες αγωνιστικές. Διότι αν μια ομάδα συνηθίζει στην αποτυχία, τότε αργά ή γρήγορα την αποδέχεται.
Διαβάστε επίσης: Aπόλλων: «Τρύπες» που πονάνε
Το παράθυρο των μετεγγραφών κλείνει στις 9 Σεπτεμβρίου. Μέχρι τότε, η διοίκηση και το τεχνικό επιτελείο έχουν μπροστά τους μονόδρομο: διορθωτικές κινήσεις. Όχι προσθήκες για το θεαθήναι, αλλά αποφάσεις που θα αναβαθμίσουν πραγματικά το ρόστερ. Η αγορά προσφέρει λύσεις. Αν αυτή χαθεί, το ενδεχόμενο τέταρτης συνεχόμενης αποτυχημένης σεζόν θα αποτελέσει απτή απειλή.
Ο Απόλλων, οφείλει να ξαναβρεί το σθένος που τον καθιέρωσε. Να σταματήσει τα εύκολα λάθη, να δείξει αυτοσεβασμό και να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των φιλάθλων του. Γιατί οι φίλοι της ομάδας δεν ζητούν θαύματα∙ απαιτούν σοβαρότητα, πειθαρχία και συνέπεια. Αν αυτά δεν επιστρέψουν, καμία δικαιολογία δεν θα έχει αξία.