Η εκκίνηση του Απόλλωνα στο πρωτάθλημα δεν έφερε το αποτέλεσμα που θα ήθελε. Το 1-3 από τον Άρη, σε ματς που έδειξε περισσότερα απ’ όσα άφησε το σκορ, αποτέλεσε ηχηρή υπενθύμιση για το μέγεθος της πρόκλησης, αλλά και της πίεσης για επιστροφή στις διακρίσεις. Η ομάδα του Αυγουστή παρουσιάστηκε άτονη στη μεγαλύτερη διάρκεια, με επιθετική αδυναμία και ασταθή ανασταλτική λειτουργία.
Μέχρι τη στιγμή που ο Άρης πήρε κεφάλι στο σκορ, οι γηπεδούχοι έμοιαζαν να ψάχνουν ρυθμό χωρίς επιτυχία. Το μεσοδιάστημα στην καρδιά του δεύτερου μέρους (60’-70΄) ήταν το πλέον ανησυχητικό: ο αντίπαλος βρήκε χώρους, δημιούργησε καταστάσεις και θα μπορούσε να «κλείσει» νωρίτερα τον αγώνα. Εκεί ο Απόλλων έδειξε έλλειψη έντασης και συγκέντρωσης, στοιχεία που σπάνια συγχωρούνται σε τέτοιο επίπεδο.
Όταν ήρθε η μείωση του σκορ από τον Βεϊσμπέκ, άνοιξε προσωρινά… παράθυρο αισιοδοξίας. Οι κυανόλευκοι αντέδρασαν, πίεσαν και αναζήτησαν την ισοφάριση, ωστόσο ήταν αργά. Η διαφορά ανάμεσα σε έναν αντίπαλο με αγωνιστικό ρυθμό από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και σε μια ομάδα που ακόμη ψάχνει «πατήματα», αποτυπώθηκε στο γήπεδο.
Διαβάστε επίσης: Άρης-Απόλλων: Ο πάγκος μίλησε
Ο Σωφρόνης Αυγουστή γνωρίζει καλά πως τέτοια παιχνίδια λειτουργούν ως βαρόμετρο. Χρειάζεται περισσότερη σκληράδα στις προσωπικές μάχες και μεγαλύτερη αποφασιστικότητα από το σύνολο. Η ήττα δεν προδικάζει κάτι, αλλά αποτελεί προειδοποίηση. Ο Απόλλων καλείται να αντιδράσει και να μάθει μέσα από τα λάθη της πρεμιέρας.