Η εικόνα του φετινού Απόλλωνα, δημιουργεί εύλογο προβληματισμό κυρίως για το κατά πόσο «παράγει» αυτό που απαιτεί ο ρόλος της. Δώδεκα αγωνιστικές μετά, τα δεδομένα είναι αμείλικτα: 16 τέρματα στο σύνολο, μέσος όρος 1,33 γκολ ανά παιχνίδι.
Φτωχό στατιστικό για σύνολο που στοχεύει σε πρωταγωνιστική πορεία και χρειάζεται σταθερή επιθετική ροή για να στηριχθεί βαθμολογικά.
Οι συγκρίσεις με τους άμεσους ανταγωνιστές αποκαλύπτουν το μέγεθος της απόστασης. Ο Άρης έχει πετύχει 11 περισσότερα, η Ομόνοια 10, ο ΑΠΟΕΛ 9, η Πάφος FC 8 και η ΑΕΚ 7. Πρόκειται για διαφορά που δεν εξηγείται μόνο από τις δυσκολίες συγκεκριμένων αγώνων, αλλά από τη συνολική αδυναμία να διασπαστούν οργανωμένες άμυνες και να δημιουργηθούν σταθερά… καθαρές ευκαιρίες.
Διαβάστε επίσης: Με την «πρώην»… το πάει για βασικός!
Ο Απόλλων, λοιπόν, καλείται να βελτιώσει άμεσα δύο κρίσιμα στοιχεία: την ποιότητα των τελειωμάτων και τον τρόπο με τον οποίο «ανοίγει» τις αντίπαλες γραμμές. Δίχως άνοδο σε αυτά τα δύο επίπεδα, η ομάδα θα συνεχίσει να κυνηγά αντιπάλους που επιβάλλουν ρυθμό και αποτελεσματικότητα. Το μήνυμα των αριθμών είναι σαφές και δεν επιδέχεται παρερμηνείες.