Ο Απόλλων άρχισε το ευρωπαϊκό του ταξίδι με φόρα από την περσινή σεζόν. Τρεις νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια, οκτώ γκολ υπέρ, κανένα κατά. Αν η Ντίλα Γκόρι θεωρήθηκε βατός αντίπαλος για να μετρήσουμε τις δυνάμεις του, το «διπλό» επί της Μπραν στο Μπέργκεν και κυρίως η εμφάνιση στο μόλις τρίτο παιχνίδι της σεζόν απέναντι σε έναν ικανό μα κυρίως πιο έτοιμο αντίπαλο ήταν η πρώτη σοβαρή απόδειξη ότι η ομάδα της Λεμεσού βρίσκεται στο σωστό δρόμο.
Διαβάστε επίσης: Απόλλων: Από τις ηλιθιότητες στα ισχυρά θεμέλια για τα πλέι οφ!
Ο Ερνάν Λοσάδα παρέλαβε τον περασμένο Δεκέμβρη μια ομάδα χωρίς αρχή, μέση και τέλος και την μεταμόρφωσε δεμένη, με ένταση, ταχύτητα και ξεκάθαρο τρόπο παιχνιδιού. Στο Κολόσσι του κόλλησαν ήδη το παρατσούκλι «προφεσόρ». Αν, όμως, γυρίσουμε τον χρόνο μερικούς μήνες πίσω, θα θυμηθούμε ότι η πρόσληψή του μόνο ενθουσιασμό δεν προκάλεσε. Το βιογραφικό του δεν… εξίταρε κανέναν. Ένα πρωτάθλημα Β’ Κατηγορίας στο Βέλγιο ήταν το πιο λαμπερό του παράσημο. Ε, δεν ήθελαν και πολύ οι… προπονητές του πληκτρολογίου για να αποφανθούν ότι ο Νίκος Κίρζης έκανε λάθος επιλογή!
Από την αμφισβήτηση σε «προφεσόρ» ένα τσιγάρο δρόμος. Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση. Στο κυπριακό ποδόσφαιρο έχουμε την κακή συνήθεια να κρίνουμε πριν δούμε και να αποθεώνουμε με ευκολία. Ο Λοσάδα είναι ένα ακόμη παράδειγμα ότι τα βιαστικά συμπεράσματα αποτελούν συνταγή για να μείνεις εκτεθειμένος. Κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει πού θα φτάσει ο φετινός Απόλλων. Ούτε αν ο Λοσάδα θα γίνει πρώτος μη Γερμανός που θα τον οδηγήσει στο Έβερεστ του κυπριακού ποδοσφαίρου. Μπορεί, όμως, να πει με βεβαιότητα ότι ο Αργεντινός έκανε να καταπιούν τη γλώσσα τους όσους έσπευσαν να τον κρίνουν πριν πιάσει δουλειά.