Ο Πρόδρομος (εν τέλει) μονάχα ξέρει!

Ο πρόεδρος του ΑΠΟΕΛ ρισκάρει και εκ των αποτελεσμάτων δικαιώνεται…

ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΜΑΥΡΟΥ

«Χάνεις το 100% των βολών που δεν ρίχνεις», λέει ένα αμερικάνικο μπασκετικό ρητό. Στην καθημερινή μας πραγματικότητα, κάπως έτσι είναι τα δεδομένα. Το εύκολο είναι να επιθυμείς και να ονειρεύεσαι. Το δύσκολο είναι όταν βρεθείς μπροστά στο… καλάθι της ζωής να μη σαστίσεις. Να είσαι ψύχραιμος, να ξέρεις πότε θα ρισκάρεις, μαθαίνοντας παραλλήλως να διεκδικείς.

Ο πρόεδρος του ΑΠΟΕΛ, λοιπόν, παρά τη… λασπολογία που δέχθηκε, ακόμα και από τους ίδιους τους οπαδούς της ομάδας του, εκ των αποτελεσμάτων δικαιούται να αισθάνεται δικαιωμένος. Ρισκάρει και δικαιώνεται. Και δεν αναφέρομαι, μονάχα, στην πρόσφατη αλλαγή προπονητή. Γιατί παρόμοια εξίσου επιτυχημένη κίνηση έκανε ο Πρόδρομος Πετρίδης και προ διετίας, προσλαμβάνοντας τον Γιώργο Δώνη στη θέση του Μάριο Μπέιν.

Έχοντας στα χέρια την τράπουλα με το σήμα του ΑΠΟΕΛ την ανακατεύει καλά, μοιράζει τα χαρτιά και τις πλείστες των περιπτώσεων βγαίνει κερδισμένος. Δεν είναι όλα θέμα τύχης, έτσι; Η ομάδα ευνοήθηκε από τη συντριπτική πλειοψηφία των αλλαγών προπονητών. Και αυτό δεν αποτελεί δική μας εκτίμηση, αλλά αντικατοπτρίζεται στα αποτελέσματα. Προφανώς, ο κ. Πετρίδης θα ήθελε έναν προπονητή που θα μείνει για πολλά χρόνια, αφήνοντας το στίγμα του. Από τη στιγμή που δεν πέτυχε τον κατάλληλο, όπως αυτός κρίνει και θέλει, πάει παρακάτω. Προχωρά μπροστά, χωρίς συναισθηματισμούς.

Ακόμα και η περσινή αποτυχημένη ευρωπαϊκή πορεία που έφερε το έλλειμμα εκατομμυρίων κάθε άλλο παρά τον πτόησε. Δεν ένιωσε ιδιαίτερη ανασφάλεια, δεν το πήγε όσο πιο ασφαλές μπορούσε στον προγραμματισμό. Δεν «έπαιξε» απλά και μόνο για να μη χάσει. «Έπαιξε» για να κερδίσει.

Έτσι λοιπόν, δεν δίστασε να πάρει ρίσκα και έχοντας γίνει προφανώς σοφότερος από την περσινή αποτυχία, ρέφαρε. Μαζί του και ο ΑΠΟΕΛ που είναι κερδισμένος αρκετά εκατομμύρια ευρώ, συνεχίζοντας την ευρωπαϊκή πορεία έως τον Δεκέμβριο (τουλάχιστον). Εξασφαλίστηκε σημαντικό ποσό που κρινόταν απαραίτητο ώστε να υλοποιηθεί χωρίς προβλήματα η φετινή σεζόν και να καλυφθεί μέρος του περσινού ελλείμματος.

Συν τοις άλλοις, το «σχέδιο Β» που προέβλεπε την επισπευσμένη πώληση του Μούσα Αλ Τάαμαρι πέρασε στην άκρη. Η επιτυχία στο Μπακού εξαργυρώθηκε με ρευστότητα και ηρεμία (διοικητικά, αγωνιστικά), ενισχύοντας αυτομάτως τη θέση του ανθρώπου που ηγείται στη διοίκηση.

Η ανατροπή του σκορ του πρώτου αγώνα απέναντι στην Καραμπάχ ήταν αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς, πίστης, δύναμης και καθημερινής σκληρής προσπάθειας. Ο καλύτερος, αυτός που δουλεύει πιο σκληρά, αυτός που ξοδεύει, αυτός που πραγματικά αξίζει, ανταμείβεται και προχωρά.