ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΜΑΥΡΟΥ
Λένε πολλοί πως «οι μεγάλες ομάδες στα ζόρικα φαίνονται». Και ο Απόλλων απέδειξε άλλη μια φορά χθες βράδυ το πόσο πολύ μετρά στο ποδόσφαιρό μας, ή αν προτιμάτε ποια είναι η αγωνιστική εμβέλειά του. Αγωνιζόμενος από το 61ο λεπτό με ποδοσφαιριστή λιγότερο ένεκα της αποβολής του Ντα Σίλβα, κατάφερε μέσα στο «σπίτι» του ΑΠΟΕΛ να καταβάλει την αντίσταση του αντιπάλου του με εντυπωσιακή κεφαλιά του Βινίσιους (79’), στήνοντας τρελό πανηγύρι για την κατάκτηση του 9ου κυπέλλου στην ιστορία του (1-0) και δεύτερου σερί!
Ο σύλλογος της Λεμεσού κατέθεσε γενικώς περισσότερο πάθος, πείσμα και θέληση στον αγωνιστικό χώρο και κάνοντας τα απολύτως απαραίτητα στέφθηκε κυπελλούχος της σεζόν 2016-17, διασκεδάζοντας ώς ένα βαθμό τις εντυπώσεις λόγω της μη ευόδωσης του άλλου στόχου που ήταν η κατάκτηση του πρωταθλήματος. Από την άλλη, ο στόχος του ΑΠΟΕΛ για νταμπλ αποδείχτηκε ανέφικτος, αφού σε έναν ακόμα αγώνα υστέρησε.
Αν και ξεκίνησε καλά και δημιούργησε ευκαιρίες στο πρώτο μέρος, δεν κατάφερε να έχει συνέχεια καθώς απουσίαζε η απαιτούμενη συγκέντρωση, ενώ οι παίκτες «κλειδιά» έμειναν μακριά από τον καλό τους εαυτό. Το πιο απογοητευτικό για την ομάδα της Λευκωσίας ήταν το γεγονός πως ήταν αυτή που έπρεπε να πάρει τα ηνία του ματς όταν αγωνιζόταν με παίκτη περισσότερο, αλλά κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ. Ο Απόλλων, ιδιαίτερα με την αλλαγή του Γκιέ Γκιέ παρουσιάστηκε πιο «φρέσκος» και εν τέλει πήρε αυτό που ήθελε.
Με τον τρόπο που παρατάχθηκαν οι μονομάχοι και δη των κινήσεων των παικτών, ήταν κάτι παραπάνω από ευδιάκριτο το γεγονός πως βασικό μέλημά τους ήταν να μη χαθούν οι ισορροπίες στον χώρο της μεσαίας γραμμής που θα έγερνε τη ζυγαριά προς τη μια μεριά. Ο ΑΠΟΕΛ μπήκε πιο αποφασιστικά και τουλάχιστον έως το πρώτο μισό του α’ ημιχρόνου κινήθηκε πιο απειλητικά στην αντίπαλη περιοχή, ιδιαιτέρως από τα αριστερά, μετρώντας και ένα δοκάρι (21’).
Η πίεση που εξάσκησε από ψηλά, είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργήσει προβλήματα στον Απόλλωνα όσον αφορά στις επιλογές για να ανέβει ορθολογικά στην επίθεση. Με την πάροδο του χρόνου οι γαλάζιοι (μπήκαν πιο αγχωμένοι, πιο φοβισμένοι) βρήκαν τον ρυθμό τους και προσπάθησαν να απειλήσουν, με τους Ντα Σίλβα – Παπουλή να είναι οι κύριοι εκφραστές των επιθετικών ενεργειών. Γενικώς, στο πρώτο μισό του 90λέπτου κυριάρχησαν οι πολλές μονομαχίες, τα νεύρα, η θέληση και το πάθος για να επιβληθεί ο ένας στον άλλο, με αποτέλεσμα μέχρι ενός σημαντικού βαθμού να αλληλοεξουδετερωθούν.
Το δεύτερο μέρος ξεκίνησε με πολλά φάουλ και νεύρα, γεγονός που οδήγησε τον διαιτητή στη χρήση καρτών. Στο 61’ είχαμε την αλλαγή αριθμητικών δεδομένων, καθώς ο Ντα Σίλβα δέχτηκε κίτρινη κάρτα που ήταν η δεύτερη. Ο ΑΠΟΕΛ δυσκολεύτηκε αφάνταστα να εκμεταλλευτεί το αριθμητικό πλεονέκτημα, αφού δεν κράτησε μπάλα ενώ ήταν ο Απόλλωνας αυτός που έφτασε κοντά στο γκολ στο 76ο λεπτό και το πέτυχε λίγο αργότερα. Οι εξωτερικές κινήσεις του Κρίστιανσεν δεν έπιασαν τόπο και έτσι η κούπα κατέληξε στους γαλάζιους της Λεμεσού.