«Αυτό που πρέπει να κάνει η διοίκηση είναι να πει την αλήθεια. Όλοι κοιτάνε πιο πολύ με την καρδιά, θέλουν νίκες. Τώρα θέλει ξεκάθαρο πλάνο. Να πεις του κόσμου ότι θα κάνουμε αυτό και αυτό, να έχουμε υπομονή και υποστήριξη», είπε ο Πάμπλο Γκαρσία μετά τη νίκη του ΑΠΟΕΛ απέναντι στην ΑΕΚ, αποφεύγοντας να απαντήσει για το μέλλον του.
Πάμε πίσω στη συνέντευξη Τύπου του Χάρη Φωτίου, στις 30 του περασμένου Μαρτίου: «Αν δεν καρποφορήσει η περίπτωση επενδυτή, ξέρουμε ότι θα χρειαστεί ένα μακρύ πλάνο για να επιστρέψει ο ΑΠΟΕΛ στους τίτλους, 7-8-9 χρόνια».
Κουτσιά, καθαρισμένα… Τι άλλο να πει ο πρόεδρος του συλλόγου της Λευκωσίας; Μήπως ανακοινώθηκε επενδυτής και δεν το μάθαμε; Θα πρέπει, λοιπόν, να το βάλει καλά στο μυαλό του κάθε οπαδός των γαλαζοκίτρινων και όποιος θα δουλέψει στον Αρχάγγελο ότι, με το υφιστάμενο μοντέλο διοίκησης, έρχονται χρόνια (ακόμα πιο) δύσκολα…
Τι σημαίνει αυτό, όμως, για τον Πάμπλο Γκαρσία ή για όποιον θα βρίσκεται στον πάγκο του ΑΠΟΕΛ από τούδε και στο εξής; Ότι δεν θα υπάρχουν στόχοι; Ότι δεν θα κρίνεται για τη διαχείριση της ομάδας; Η πίεση θα είναι εκεί, ανεξαρτήτως στόχων, και όποιος δεν την αντέχει, πάει στο τσίρκο…
Η κατάσταση που εξελίσσεται είναι άγνωστη στους ΑΠΟΕΛίστες της λεγόμενης Generation Z (γεννηθέντες 1997-2012), όχι όμως και για τους Millennials (1981-1996) και κυρίως για τους Generation X (1965-1980). Η ομάδα της Λευκωσίας βρέθηκε στη σκιά της Ανόρθωσης (1997-2001) και της Ομόνοιας (1975-1989) στο παρελθόν, όμως, κατά κανόνα δεν έχασε τον χαρακτήρα που αρμόζει στην εμβέλειά της.
Α.Β.