ΑΠΟΕΛ: Ξανά μανά… τα ίδια με τον κόουτς

ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΜΑΥΡΟΥ

Γενικά, είμαστε λαός της υπερβολής. Όλα στο κόκκινο, όλα στην υπερβολή τους. Με την ίδια ευκολία που ανεβάζουμε πρόσωπα, άλλο τόσο εύκολα τα ρίχνουμε στα τάρταρα. Όλοι θέλουν (και έχουν) το δικαίωμα στην υπερβολή, νιώθοντας μάλλον σημαντικοί! Και από τη στιγμή που ο καθένας έχει τη δική του «φωνή», κόβει-ράβει και περιμένει (μία άτυπη) δικαίωση.

Αυτό που συμβαίνει στον ΑΠΟΕΛ –για παράδειγμα– μάλλον χρήζει ανάλυσης. Ο προπονητής που παραλαμβάνει τα «κλειδιά» του προπονητικού κέντρου «Αρχάγγελος», κατά ένα παράξενο λόγο, σχεδόν πάντοτε θεωρείται ικανότερος από αυτόν που αντικατέστησε, διαθέτει μεγαλύτερη προοπτική, έχει καλύτερες ιδέες, εξαιρετικό πλάνο προπόνησης και ισχυρά «δίχτυα» για να φέρει παικταράδες. Και όλα αυτά, κατόπιν ενός «ξεσκονίσματος» του βιογραφικού του. Άντε και κανένα βιντεάκι ώστε να διαφανεί εάν είναι ενεργητικός στον πάγκο.

Το επίσης αξιοσημείωτο, είναι πως οι πλείστοι τεχνικοί που πέρασαν από τον ΑΠΟΕΛ κατά τα τελευταία χρόνια, είχαν να επιδείξουν πολύ καλά αποτέλεσμα κατά τα πρώτα παιχνίδια. Όπως καλή ώρα ο Σάββας Πουρσαϊτίδης. Παρέλαβε το χειρότερο σύνολο του πρωταθλήματος μετά την ήττα από τη Δόξα, όπως είχε πει ο Νεκτάριος Πετεβίνος, και σε τρεις αγώνες μετρά επτά βαθμούς. Και από τη ζώνη του υποβιβασμού,  η ομάδα κυνηγά πλέον μία θέση στην πρώτη εξάδα.

Δεν αντιλέγει κανείς ότι το έργο του Ελλαδίτη είναι εξαιρετικά δύσκολο. Για να ακριβολογούμε, το δυσκολότερο από οποιονδήποτε άλλον πέρασε κατά την τελευταία οκταετία.  Όμως, οι τίτλοι και τα σχόλια που θεοποιούν τον παλαίμαχο παίκτη του ΑΠΟΕΛ, θαρρείς και κρατά μαγικό ραβδάκι, προφανώς κι είναι υπερβολικοί. Ο άνθρωπος, σε ένα 10ήμερο αρκέστηκε στα βασικά. Θαρρώ πως θα είναι ακόμα πιο υπερβολικοί οι τίτλοι και τα σχόλια εάν… βγάλει ρίζες στην ομάδα. Και αντιστρόφως, τα «πιράνχας» θα τον κατασπαράξουν εάν τα αποτελέσματα δεν είναι τα επιθυμητά στη συνέχεια.

Να είστε βέβαιοι ότι θα επιστρέψουν στο δρόμο της χωρίς όρια σκληρής έως και άδικης κριτικής, μόλις ο ΑΠΟΕΛ… χάσει το μονοπάτι. Διότι σ’ αυτήν την ομάδα, τις αποτυχίες τις χρεώνεται ο προπονητής.