Δεν χρειάστηκε πολλές λέξεις. Ο Πάμπλο Γκαρσία, με το βλέμμα στραμμένο ευθεία στην καρδιά του προβλήματος, έκανε την πρώτη του δήλωση ως προπονητής του ΑΠΟΕΛ.
Διαβάστε επίσης: «Ο ποδοσφαιριστής που ο Πάμπλο Γκαρσία θέλει στον ΑΠΟΕΛ»
Χωρίς θορυβώδεις υποσχέσεις. Μετρημένος, λιτός, ουσιαστικός. Και πίσω από κάθε φράση του, φάνηκε πως αντιλαμβάνεται πλήρως το βάρος της αποστολής του.
«Ξέρω ότι το έργο το δικό μου και της ομάδας, θα είναι δύσκολο φέτος σε σχέση με τις ιδιαίτερες συνθήκες που περνάει ο σύλλογος. Αλλά με υπομονή, σκληρή δουλειά και πίστη στους ποδοσφαιριστές μας και στη διοίκηση θα καταφέρουμε να βάλουμε τον σύλλογο εκεί που ανήκει. Όσοι με γνωρίζετε, θα ξέρετε σίγουρα ότι δεν είμαι ικανοποιημένος με το μέτριο. Θέλω πάντα να κερδίζω και να παίρνω το μέγιστο από τους παίκτες μου στο γήπεδο. Αυτό θέλω και φέτος με την ομάδα. Ταπεινότητα και δουλειά».
Το νόημα δεν κρύβεται: ο ΑΠΟΕΛ δεν είναι στα καλύτερά του. Το ξέρει, του το είπαν, το είδε. Αλλά δεν τον φοβίζει. Δεν ζήτησε «πίστωση χρόνου», δεν έκανε έκκληση για υπομονή από τον κόσμο. Αντίθετα, κάλεσε πρώτα τον εαυτό του να τη δείξει. Το δύσκολο έργο που επικαλείται, αφορά προφανώς όχι μόνο το αγωνιστικό –αλλά και τη διαχείριση μιας ομάδας με ραγισμένο καθρέφτη, ρευστές ισορροπίες, και κόσμο εξουθενωμένο από υποσχέσεις.
Η λέξη «μέτριο» δεν μπήκε τυχαία. Εκεί είναι σήμερα ο ΑΠΟΕΛ. Κι ο Γκαρσία δεν συμβιβάζεται. Είναι εδώ για να συγκρουστεί –αν χρειαστεί και με το ίδιο το DNA της μετριότητας που τρύπωσε τα τελευταία χρόνια στην ομάδα. Κι όσο χαμηλά κι αν είναι το ταβάνι των οικονομικών δυνατοτήτων, η απαίτηση του ίδιου από την ομάδα και τον εαυτό του δεν πέφτει κάτω από το «μέγιστο».
Η δήλωση του δεν ήταν εισαγωγή. Παραπάνω έμοιαζε με διάγγελμα αρχών. Και πολύ σύντομα, το αν ο Πάμπλο μπορεί να μετατρέψει τον ρεαλισμό σε πείσμα, και την ταπεινότητα σε υπεροχή, θα φανεί στις πράξεις. Γιατί αν κάτι δεν λέγεται, αλλά σίγουρα εννοείται, είναι πως δεν ήρθε να περάσει. Ήρθε για να μείνει. Αν τον αφήσουν…