Δεν είναι μόνο ότι δέχεται γκολ. Είναι ο τρόπος με τον οποίο τα δέχεται, στοιχείο που βαραίνει ακόμη περισσότερο την ήδη προβληματική εικόνα του. Στα τελευταία παιχνίδια, η αμυντική λειτουργία του ΑΠΟΕΛ εμφανίζει σταθερά τις ίδιες ρωγμές: λανθασμένες αποστάσεις ανάμεσα στις γραμμές, χώροι που ανοίγουν με ανησυχητική ευκολία και αντιδράσεις που αργούν ή δεν έρχονται ποτέ. Δεν πρόκειται για μια κακή βραδιά ή για ένα μεμονωμένο φαινόμενο.
Πρόκειται για παθογένεια που επαναλαμβάνεται και εκθέτει τους γαλαζοκίτρινους ακριβώς τη στιγμή που η σεζόν βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο. Γι’ αυτό και ο αγώνας της Τετάρτης με τον Απόλλωνα για το κύπελλο αποκτά ακόμη μεγαλύτερο βάρος. Σε ημιτελικό τέτοιου μεγέθους και κόντρα σε τέτοιο αντίπαλο, τέτοιου είδους λάθη δεν περνούν ατιμώρητα. Αν ο ΑΠΟΕΛ θέλει να φύγει από το Στάδιο «Αλφαμέγα» με αποτέλεσμα που θα του επιτρέπει να διατηρεί βάσιμες αξιώσεις πρόκρισης ενόψει της ρεβάνς, οφείλει πρώτα να περιορίσει τη μεγαλύτερη πληγή του.
Δείτε επίσης: Πετεβίνος: «Το οικονομικό δεν επηρεάζει την ομάδα»
Οι αριθμοί, άλλωστε, δεν αφήνουν περιθώριο για να σκεφτεί κανείς οτιδήποτε άλλο. Στα τελευταία 16 παιχνίδια, 14 στο πρωτάθλημα και δύο στο κύπελλο, διατήρησε ανέπαφη την εστία του μόλις δύο φορές. Και σε αυτό το επίπεδο πίεσης, τέτοια επίδοση παραπέμπει σε καμπανάκι που χτυπά δυνατά.