Η μετεγγραφική λογική στον ΑΠΟΕΛ, έχει ξεκάθαρη βάση: όσο γίνεται λιγότερο ρίσκο στις βασικές κινήσεις. Δεν υπάρχει χώρος για επιλογές που στηρίζονται μόνο στην προοπτική ή σε καλό βιογραφικό. Κάθε απόφαση περνά από φίλτρο εμπειρίας, χαρακτήρα, προσαρμογής και οικονομικών δεδομένων.
Σε αυτό το πλαίσιο κινήθηκαν οι γαλαζοκίτρινοι με τον Δημήτρη Λημνιό. Πρόκειται για ποδοσφαιριστή που τον γνωρίζουν, ξέρουν τι μπορεί να δώσει και εκτίμησαν πως ταιριάζει στις ανάγκες της ομάδας. Με την ίδια λογική επέμειναν και στις υποθέσεις των Ντανιέλ Μαντσίνι και Κωνσταντίνου Λαΐφη, κρατώντας δύο παίκτες που έχουν ήδη δοκιμαστεί στο (απαιτητικό) περιβάλλον του ΑΠΟΕΛ.
Διαβάστε επίσης: Έζησε το θαύμα του ΑΠΟΕΛ ο Παπαδόπουλος, αμετάβλητος πήχης
Η περίπτωση του Γιώργου Αγγελόπουλου έχει διαφορετική ανάγνωση, αλλά εντάσσεται στην ίδια κατεύθυνση. Στον ΑΠΟΕΛ θεωρούν ότι διαθέτει το υπόβαθρο και την προοπτική για να εξελιχθεί, χωρίς η επιλογή του να ξεφεύγει από τα όρια του σχεδιασμού.
Αυτός είναι ο δρόμος που έχουν χαράξει ο Ζήσης Βρύζας και ο Νίκος Παπαδόπουλος. Δεν πρόκειται να αλλάξει εύκολα, ειδικά στις θέσεις του επιθετικού και του επιτελικού μέσου. Εκεί ο ΑΠΟΕΛ ψάχνει παίκτες με γνωστά στοιχεία, διαδρομή και όσο το δυνατόν μικρότερο βαθμό αβεβαιότητας. Και τα ονόματα που βρίσκονται στο μπλοκάκι, εξάλλου, αυτό ακριβώς «φωτογραφίζουν».