Δεν χωρεί αμφιβολία πως ο ΑΠΟΕΛ, βρίσκεται σε μεταβατικό στάδιο. Μπροστά του είναι η αβεβαιότητα, πίσω του τα συντρίμμια μιας σεζόν που δεν αντέχει επανάληψη. Ο κόσμος απογοητευμένος, η εμπιστοσύνη διαβρωμένη, στενά και τα οικονομικά πλαίσια. Σε τέτοιες στιγμές, δεν χρειάζεται απλώς ένας προπονητής. Χρειάζεται ένας χαρακτήρας. Ένας άνθρωπος που θα εμπνεύσει. Ένας τύπος που θα σηκώσει στους ώμους το βάρος, θα κοιτάξει κατάματα την πραγματικότητα και θα πει: «Εγώ είμαι εδώ».
Ο Πάμπλο Γκαρσία, λοιπόν, δεν χρειάζεται πολλές συστάσεις. Το βλέμμα, η παρουσία, το βιογραφικό, αρκούν. Ο Ουρουγουανός αποτελεί από χθες τον νέο τεχνικό του ΑΠΟΕΛ και η επιλογή της διοίκησης είναι όσο ριψοκίνδυνη, άλλο τόσο στοχευμένη. Δεν πήγαν για όνομα, πήγαν για προσωπικότητα. Δεν πήγαν για βιογραφικό, πήγαν για επιρροή. Και αν κάτι χρειαζόταν ο ΑΠΟΕΛ, τώρα, ήταν ακριβώς αυτό.
Ο Πάμπλο είναι μαχητής. Επαναστάτης, όπως τον χαρακτηρίζουν στην Ελλάδα. Δεν χαμογελάει εύκολα, δεν χαρίζεται, δεν παίζει παιχνίδια. Μπαίνει στα αποδυτήρια και… αλλάζει το οξυγόνο. Δεν στρογγυλεύει τις κουβέντες του. Είναι από εκείνους που σε κάνουν να θέλεις να αποδείξεις πράγματα. Ηγετική φυσιογνωμία, με πυγμή και φιλοδοξία. Δεν έρχεται στον ΑΠΟΕΛ για να επιβιώσει, αλλά να πετύχει.
Διαβάστε επίσης: ΑΠΟΕΛ: Οι ατάκες του Πάμπλο Γκαρσία που έγραψαν ιστορία
Το ρίσκο υπάρχει και είναι δεδομένο. Δεν έχει εμπειρία πρωταθλητισμού ως προπονητής – τουλάχιστον όχι στο μέγεθος και τις απαιτήσεις του ΑΠΟΕΛ. Όμως, έχει ζήσει το ποδόσφαιρο σε κορυφαίο επίπεδο ως παίκτης. Μίλαν, Ρεάλ Μαδρίτης, Θέλτα, εθνική Ουρουγουάης (66 συμμετοχές), ΠΑΟΚ. Δεν είναι λίγα. Και από τη στιγμή που κάθισε σε πάγκους, δεν έμεινε στα χαρτιά. Δούλεψε, έμαθε, πάλεψε. Έφτιαξε το όνομά του από την αρχή, μέσα από τα τμήματα υποδομής του ΠΑΟΚ. Τρία πρωταθλήματα με την Κ19. Έπειτα, πρώτη ομάδα, με κατάκτηση κυπέλλου και 2η θέση. Πανσερραϊκός και Ατρόμητος, δύο πρότζεκτ σε συνθήκες πίεσης, με σταθερή παρουσία και αξιοπρέπεια.
Το ερώτημα είναι τι προσδοκά ο ΑΠΟΕΛ, με αυτή την επιλογή. Η απάντηση δεν είναι απλή. Ο Γκαρσία δεν έρχεται απλώς για να κοουτσάρει. Έρχεται για να αλλάξει νοοτροπία. Να χτίσει χαρακτήρα. Να κάνει τον ΑΠΟΕΛ ξανά συμπαγή, πειθαρχημένο, διεκδικητικό. Να τον τραβήξει από τα μαλλιά και να τον σηκώσει. Σε αυτό το καράβι που λέγεται ΑΠΟΕΛ, χρειάζεται κάποιος στο τιμόνι που δεν φοβάται τη φουρτούνα. Και ο Πάμπλο έχει ζήσει σε τρικυμίες, όχι σε λιμάνια.
Ο κόσμος, εννοείται θα τον κοιτάξει στα μάτια. Και θα του δώσει πίστωση – όχι επειδή τη χρωστά σε κάποιον προπονητή, αλλά επειδή ξέρει πως θα το παλέψει. Ο Ουρουγουανός, όπως λένε στην Ελλάδα, δεν θα πουλήσει φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Είναι γνήσιος, με πάθος και πείσμα.