ΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ ΚΑΚΟΥΡΗ
Η εικόνα του ΑΠΟΕΛ παραπέμπει στη λαϊκή ρήση «ενός κακού μύρια έπονται». Δεν εξηγείται διαφορετικά… Μία ομάδα, πανάκριβη για τα κυπριακά δεδομένα, να μην μπορεί να νικήσει για 48 ημέρες και να μετρά δύο ήττες και τρεις ισοπαλίες στο κυπριακό πρωτάθλημα!
Η φιλοσοφία και η πρακτική της διοίκησης Πρόδρομου Πετρίδη είναι ευρύτατα γνωστή: «Όταν δεν έρχονται τα επιθυμητά αποτελέσματα, φεύγει ο προπονητής»! Το έργο το ‘χουμε δει σε πολλές επαναλήψεις.
Μόνο που στη συγκεκριμένη περίπτωση, όλες οι ενδείξεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι προπονητές δεν μπορούν να ευθύνονται για όλα. Κι είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι ποδοσφαιριστές που αμείβονται με δεκάδες, με εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ ετησίως, δεν μπορούν να σταυρώσουν πάσα και περιμένουν να τους… σώσει ο Γαβριήλ!
Τα παραδείγματα είναι πολλά και ηχηρά. Δηλαδή, ένας ολόκληρος Εφραίμ να μην υπολογίζεται μπροστά από έναν άπειρο 18χρονο πιτσιρικά, ούτε από τον Ουζουνίδη, ούτε από τον Χατζηλούκα, ούτε από τον Μακάρθι!
Υπάρχει λογική εξήγηση όταν ο πολύπειρος παίκτης, ονόματι Ομέρ Ατζίλι να μην μπορεί να καταγράψει, απλά κάποιες καλές προσπάθειες;
Μεγάλη μερίδα των οπαδών του ΑΠΟΕΛ γκρινιάζει με την απόδοση του Νούχιου κι όταν τον αντικαθιστά ο Μπεν Σαχάρ τα πράγματα ίσως να είναι χειρότερα!
Διαβάστε επίσης: ΑΠΟΕΛ σε… κινούμενη άμμο
Και τα ερωτήματα των πιστών γαλαζοκίτρινων αυξάνονται και πληθύνονται. Για παράδειγμα, είναι αυτός ο Ζαχίντ που έχει φιλοδοξίες κι ονειρεύεται… καριέρες σε μεγάλες ομάδες του εξωτερικού;
Πού έχει χαθεί ο καλός Γένσεν, που έχει εξαφανισθεί ο Λουντεμό των φιλικών και πώς δικαιολογούν τα «βαριά» βιογραφικά τους παίκτες όπως ο Ζεράλδες, ο Ανουάρ και ο Αρτούρ Ζορζ;
Είναι πασιφανές, πλέον, ότι αν οι ίδιοι ποδοσφαιριστές του ΑΠΟΕΛ δεν μάθουν -πρωτίστως- τι εστί φιλότιμο, ούτε οι προπονητές με πραγματικό μαγικό ραβδάκι δεν μπορούν να τους βελτιώσουν…