aekaelakritasanorthosisapoelapollonarisdoksakarmiotissasalaminaomonoiaolympiakosparalimnipafosSuper LeaguePremier LeagueSerie ALaLiga

Α' ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΑΠΟΕΛΑνάλυση για το ρόστερ του ΑΠΟΕΛ: Ούτε το καλύτερο, ούτε το χειρότερο....

Ανάλυση για το ρόστερ του ΑΠΟΕΛ: Ούτε το καλύτερο, ούτε το χειρότερο….

ΤΟΥ ΠΑΝΙΚΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ([email protected])

RADIO ACTIVE (ΟΙ ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ ΤΗΣ ΕΞΕΔΡΑΣ 18.00-19.00) ΤΗΛ. 22-744333

Είναι να απορεί κανείς με την εικόνα που βγάζει φέτος ο ΑΠΟΕΛ στα παιχνίδια του πρωταθλήματος. Μια ομάδα την οποία η διοίκηση και αρκετοί παλαίμαχοι ποδοσφαιριστές σε δημόσιες τοποθετήσεις τους εκτιμούν πως είναι η καλύτερη των τελευταίων χρόνων. Εξάλλου αυτός ήταν και ο λόγος της αποχώρησης δύο προπονητών πριν συμπληρωθεί μια δεκάδα αγώνων στο πρωτάθλημα. Επειδή πιστεύουν πως το έμψυχο δυναμικό είναι ταλαντούχο, το πρόβλημα εντοπίστηκε στους προπονητές που δεν είχαν την οξύνοια να το αξιοποιήσουν. Στη θεωρία μπορεί οι ποδοσφαιριστές που απαρτίζουν το έμψυχο δυναμικό να είναι πολύ καλό, στην πράξη, ωστόσο, παραπαίει. Επειδή ως Μεσογειακός λαός έχουμε την τάση να τραβούμε τις απόψεις μας στα άκρα και κυρίως να τις τεντώνουμε στα όριά τους, η αλήθεια είναι κάπου στη μέση.

Δεν ήταν εξολοκλήρου η ευθύνη στους προπονητές και οι γαλαζοκίτρινοι δεν διαθέτουν το καλύτερο έμψυχο δυναμικό των τελευταίων χρόνων. Κάθε άποψη δοκιμάζεται στον χρόνο και αν αφήσουμε κατά μέρος τους προπονητές, γιατί ήδη ο ΑΠΟΕΛ είναι στη διαδικασία εξεύρεσης τρίτου προπονητή μέσα σε λίγους μήνες, υπάρχουν κάποιοι ποδοσφαιριστές που έχουν μεν ποιότητα γιατί μας την έχουν φανερώσει, όπως ο Αλ Τάαμαρι, ο Άλεφ, ο Ντε Βινσέντι, αλλά δεν μπορούν μέχρι στιγμής όπως και αρκετοί άλλοι νεοφερμένοι να στηρίξουν τη φετινή προσπάθεια.

Δύο νίκες στα τελευταία επτά παιχνίδια προφανώς δεν είναι σερί για ομάδα που κατακτά τον τίτλο από το 2013 και έπειτα. Αυτό, μερικώς, έχει να κάνει με το γεγονός ότι δεν υπάρχει συνέπεια και ίδια φιλοσοφία στον αγωνιστικό χώρο από τους προπονητές. Ο Ντομένικο Τέτι με τον Πάολο Τραμετσάνι έχτισαν μια ομάδα έτσι ώστε να μπορεί να ανταποκρίνεται σε σχηματισμό 3-5-2. Με αυτό τον συλλογισμό έγιναν και οι φετινές προσθήκες. Ο Τόμας Ντολ προσπάθησε να το αλλάξει και να προσαρμόσει καλύτερα τους παίκτες του στον αγωνιστικό χώρο αλλά δεν τα κατάφερε.

Σήμερα ο Χατζηλούκας επιχειρεί έναν διαφορετικό σχηματισμό. Μοιραία οι διατάξεις και οι τακτικές αλλάζουν κάθε μερικές εβδομάδες. Οι ποδοσφαιριστές θέλουν χρόνο να αφομοιώσουν τα όσα ζητά ένας προπονητής και ελλοχεύει ο κίνδυνος και ο νέος προπονητής να έχει διαφορετική προσέγγιση, πράγμα που δυσκολεύει τους παίκτες στην προσαρμογή τους. Όλο αυτό το κομφούζιο δεν επιτρέπει να δημιουργηθεί συνοχή. Ο φετινός ΑΠΟΕΛ έφτασε στο σημείο κάθε φορά που ένας αγώνας δεν έρχεται όπως τον περιμένει να ανεβαίνει ο Μερκής σέντερ φορ. Δεν είναι μόνο αυτό. Ο Νικόλας Ιωάννου τη μία είναι αριστερό στόπερ, την άλλη αριστερό μπακ, και την τρίτη αριστρό μπακ-χαφ. Κάπως έτσι και η περίπτωση του Βούρου, του Γιάκολις… Είναι και οι επιθετικοί που στο ένα παιχνίδι παίζει ο Χαλένιους που θέλει να έχει συμμετοχή στο παιχνίδι και στο άλλο ο Πάβλοβιτς που τον βολεύει περισσότερο να τελειώνει τις φάσεις και άντε μετά να βρεις ρυθμό.  Όλα τούτα σε συνδυασμό με τους χαμένους βαθμούς χαλούν την ψυχολογία και φέρνουν αμφιβολία και χάνεται μέρος της αυτοπεποίθησης.

Παλαιότερα δεν συνέβαινε κάτι παρόμοιο, θα μπορούσε να διερωτηθεί κάποιος; Η απάντηση είναι καταφατική. Η διαφορά με τα προηγούμενα χρόνια έγκειται στο γεγονός ότι, εκεί που οι διεκδικητές του τίτλου ήταν η ΑΕΚ ή ο Απόλλων, σήμερα είναι ο Απόλλων, η Ανόρθωση και η Ομόνοια. Στοιχείο που ανεβάζει τον πήχη ακόμη ψηλότερα.

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ