Αντίο στον άξιο και ξεχωριστό Ουράνιο Ιωαννίδη

Ο Ουράνιος γνώρισε τη ζωή απ’ την καλή και την ανάποδη. Απ’ έξω κι ανακατωτά. Την υπηρέτησε πιστά σε όλες τις βαθμίδες…

ΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ ΚΑΚΟΥΡΗ

Πρέπει να έχουν περάσει καμιά εικοσαριά χρόνια. Στο προαύλιο της εκκλησίας, σε μία κηδεία, με πλησιάζει ένας από τους πιο σημαντικούς εν ζωή Κύπριους ποιητές και τότε καθημερινός συνεργάτης του «Φιλελεύθερου», ο Μιχάλης Πασιαρδής: «Κουμπάρε, τούτος ήταν που τα αλήθκεια, καλός άνθρωπος». Και μου μείνε, ως το… καμπανάκι της υπερβολής στους αποχαιρετιστήριους λόγους. Λίγο πολύ όλοι έχουμε το σύνδρομο.

Eρχόμενος στο γραφείο, οι συνάδελφοι με ενημέρωσαν ότι θα αναδημοσίευαν ένα προ διετίας σχόλιό μου (όταν είχε τιμηθεί για την προσφορά του από την Κυπριακή Ολυμπιακή Επιτροπή), για τον Ουράνιο Ιωαννίδη που έφυγε από τη ζωή. Λόγω του… συνδρόμου της υπερβολής, ζήτησα να του ρίξω μια ματιά. Καλό κείμενο δεν το λες, αλλά, ειλικρινά δεν περιλαμβάνει καμιά υπερβολή. Με τις απαραίτητες προσαρμογές, πάμε λοιπόν…

Τον Ουράνιο Ιωαννίδη τον ήξερα από τα μαθητικά μου χρόνια, προ 35ετίας και βάλε. Ως εκπαιδευτικός ξεχώριζε σαν τη μύγα μεσ’ το γάλα και διακρινόταν ιδιαίτερα για τα οργανωτικά του προσόντα. Στο ξεκίνημα της δεκαετίας του ’80, στο Λύκειο Κύκκου λειτούργησε πειραματικά το Λύκειο Επιλογής Μαθημάτων. Ο κάθε πιτσιρικάς το βιολί του -και τις επιλογές του- κι ήταν ένα θέμα πώς θα βγει το ωρολόγιο πρόγραμμα μαθημάτων. «Θα το κάνει ο Ουράνιος…», ήταν η ατάκα όλων. Και το έκανε με τόσο μαεστρικό τρόπο που όλοι ήταν ικανοποιημένοι.

Όταν το 1988 διορίστηκε πρόεδρος του ΚΟΑ, έσπευσα να του πάρω μία συνέντευξη. Θυμάμαι το στιγμιότυπο λες και ήταν χθες. Με προσπέρασε στη Λεωφόρο Γρίβα Διγενή και με περίμενε στο γραφείο του. Έπαθα σοκ μόλις άκουσα ότι ήταν πρόεδρος σε τρεις Ομοσπονδίες και μέλος Διοικητικού Συμβουλίου σε άλλες δώδεκα! «Όταν οργανώνεις τον χρόνο σου, όλα μπορείς να τα καταφέρεις!», ήταν η χαρακτηριστική του ατάκα. Ο Ουράνιος μιλούσε πολύ, πάρα πολύ.

Ο μοναδικός ίσως αθλητικός παράγοντας που είχε τεκμηριωμένη άποψη επί παντός επιστητού. Έγραφα, έγραφα, έγραφα… Τρεις μεγάλες σελίδες ήταν εκείνη η συνέντευξη που δημοσιεύτηκε στην «Αλήθεια». Τις επόμενες ημέρες με προσέγγισε ένας φιλόδοξος αθλητικός παράγοντας και μου πρότεινε «να κάνουμε μία συνέντευξη όπως αυτήν του Ουράνιου». Όταν αρχίσαμε την κουβέντα μας, διαπίστωσα ότι με τα λεγόμενά του μόλις που μπορούσες να γεμίσεις ένα μονόστηλο.

Διαβάστε επίσης: Ουράνιος Ιωαννίδης: Ο καμικάζι του ΑΠΟΕΛ

Σε εκείνη τη συνέντευξη, ο Ουράνιος μου χάρισε το βιβλίο «Η Φυλή του Ποδοσφαίρου», του Ντέσμοντ Μόρις. «Πάρτο, είναι ευαγγέλιο για το ποδόσφαιρο», μου είπε χαρακτηριστικά. Το ‘χω ακόμη με την ιδιόχειρη αφιέρωσή του για το κορυφαίο ίσως σύγγραμμα με τεκμηριωμένη και θελκτική αφήγηση για τις ρίζες, τους λόγους και τα θεμέλια που δημιούργησαν και συντηρούν την αίγλη του ποδοσφαίρου.

Ο Ουράνιος γνώριζε τη ζωή απ’ την καλή και την ανάποδη. Απ’ έξω κι ανακατωτά. Την υπηρέτησε πιστά σε όλες τις βαθμίδες. Στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Παιδείας βρήκα ένα βιογραφικό του 1850 λέξεων! Ο Ουράνιος ήταν μέσα σε όλα. Εκπαιδευτικός, πολιτικός, αθλητικός παράγοντας… Θα χρειαστούν πολλές σελίδες για να καταγραφεί η δράση του. Κι είμαι σίγουρος ότι οι ομιλητές στην εκδήλωση της ΚΟΕ για την απονομή της ανώτατης διάκρισης Αριστείας, Αξίας και Τιμής στον Επίτιμο Καθηγητή Ουράνιο Μ. Ιωαννίδη δυσκολεύτηκαν πολύ για να συμπυκνώσουν την πολυετή και πολυσχιδή προσφορά του στην κυπριακή κοινωνία.

Διαβάστε επίσης: «Έφυγε» από τη ζωή ο Ουράνιος Ιωαννίδης

Ο Ουράνιος έχει απίστευτες εμπειρίες. Όσο ελάχιστοι… Όταν μιλούσε για το ποδόσφαιρο ήταν τεκμηριωμένος διότι φόρεσε ποδοσφαιρικό σορτσάκι για πολλά χρόνια. Στον ΑΠΟΕΛ, στην ΠΑΕΚ, στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης και στην αγαπημένη του Ολυμπιάδα Νεάπολης. Στην Ολυμπιάδα στον σύλλογο της κατεχόμενης Νεάπολης τον θυμάμαι σέντερ φορ και συνάμα πρόεδρο! Οι Νεαπολίτες χρωστούν πολλά στον Ουράνιο διότι ήταν ογκόλιθος, άγρυπνος φρουρός της συντήρησης της μνήμης της κατεχόμενης κωμόπολής μας. Στην πιο δύσκολη περίοδο της Ιστορίας της, μετά την τουρκική εισβολή, η Ολυμπιάδα μεγαλουργούσε. Κυρίως λόγω του Ουράνιου που ήταν πρόεδρός της για 15 χρόνια (1972-1987).

Αυτό που ονομάζουμε αθλητικός παράγοντας, ο Ουράνιος θα μπορούσε να το διδάξει στις κορυφαίες σχολές της υφηλίου. Κανένας άλλος δεν έχει τις δικές του εμπειρίες. Διετέλεσε πρόεδρος του ΑΠΟΕΛ, πρόεδρος του ΚΟΑ, μέλος στις μισές αθλητικές ομοσπονδίες και μέχρι πρόσφατα πρόεδρος της Κυπριακής Ολυμπιακής Επιτροπής. Στην προεδρία του ΚΟΑ διορίστηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο δύο διαδοχικών κυβερνήσεων. Τότε είχαμε την εντύπωση ότι το κατόρθωσε λόγω των «ελιγμών» του.

Τώρα που το ξανασκέφτομαι και ο Γιώργος Βασιλείου και ο Γλαύκος Κληρίδης, τη δουλειά τους ήθελαν να κάνουν και την ανέθεσαν στον καλύτερο. Τι πιο φυσιολογικό. Οι πρωτοποριακοί αθλητικοί σχεδιασμοί επί Ουράνιου, αποτελούν ακόμη σημείο αναφοράς. Κι όσα δεν έγιναν και προσπαθούμε να τα κάνουμε σήμερα, δεν αποκλείεται να ήταν εισηγήσεις του Ουράνιου.

Ο Ουράνιος υπηρέτησε τον τόπο σε όλα τα επίπεδα. Ένα διάστημα τ’ όνομά του έπαιξε και για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Δεν επιλέγηκε, αλλά αν προσμετρήσουμε ότι πιτσιρικάς ήταν μέλος της Αλκίμου Νεολαίας ΕΟΚΑ την περίοδο του Αγώνα 1955-59, εθελοντής στην Κυπριακή Εθνοφυλακή, υπουργός, βουλευτής, αντιπρόεδρος του ΔΗΣΥ, πανεπιστημιακός, πρόεδρος των προσφυγικών σωματείων και τιμήθηκε από δεκάδες οργανωμένα σύνολα στην Κύπρο και το εξωτερικό, το έργο είναι αναμφίβολα θαυμαστό. Δεινός ομιλητής, ρήτορας, μιλούσε εκ του προχείρου και κρεμόσουν απ’ τα χείλη του…

Στην πρώτη του εκλογική αναμέτρηση για τη Βουλή των Αντιπροσώπων, ως αριστείνδην, σάρωσε και κάποιοι δεν πίστευαν στα μάτια τους. Στη διαδρομή του, όμως, δεν ήταν όλα ρόδινα. Απόκτησε εκατοντάδες, χιλιάδες φίλους, αλλά στην πολιτική προκύπτουν και ορισμένοι «εχθροί». Η μη εκλογή του στη δεύτερή του προσπάθεια του στοίχισε ακριβά. Κι επειδή πάντοτε ήταν ανήσυχο πνεύμα, το 2008 εξελέγη πρόεδρος της Κυπριακής Ολυμπιακής Επιτροπής, όπου διοχέτευε όλη την ενέργεια, τη γνώση και την εμπειρία του μέχρι που αποσύρθηκε για λόγους υγείας.

Υ.Γ.: Η σύζυγός μου, μού υπενθύμισε σήμερα το πρωί ότι ο Ουράνιος Ιωαννίδης «γράφτηκε» κουμπάρος στο γάμος μας. Προφανώς όχι λόγω κάποιας ιδιαίτερα στενής σχέσης, αλλά λόγω της… παραδοσιακής πρακτικής. Δεν είμαι σίγουρος με ποιους θα κάνει παρέα εκεί πάνω (θα τα πει σίγουρα με τον συμμαθητή του, το δικό μας, τον Στρατηγό Τσιαλή), αλλά μόλις ανοίξει το στόμα του, όλοι οι υπόλοιποι, όποιοι κι αν είναι, θα τον ακούνε με προσοχή να μιλάει, να μιλάει, να μιλάει…