aekaelanorthosisapoelapollonarisdoksaehtnikosomonoiaolympiakospaeekpafosSuper LeaguePremier LeagueSerie ALaLigaEuro 2020

Α' ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΑΝΟΡΘΩΣΗΡάουφμαν: «Ήμουν ο λόγος που χάσαμε το πρωτάθλημα, έμεινα άυπνος τρεις νύχτες»

Ράουφμαν: «Ήμουν ο λόγος που χάσαμε το πρωτάθλημα, έμεινα άυπνος τρεις νύχτες»

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

Τεράστια απολαυστική συνέντευξη του Ράινερ Ράουφμαν αναδημοσιεύται στη γερμανική ιστοσελίδα «spox.com». Ο «τρελός Γερμανός» που ήρθε στην Κύπρο το καλοκαίρι του 1997 και εξελίχθηκε στον μεγαλύτερο σκόρερ όλων των εποχών, πίσω από τον Σωτήρη Καϊάφα γράφοντας το όνομά του με χρυσά γράμματα στην Ιστορία της Ομόνοιας, αλλά και γενικότερα του κυπριακού ποδοσφαίρου, μίλησε για τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στη Γερμανία, τις πρώτες του μέρες στην Κύπρο, την εμπειρία του στο «τριφύλλι» και πολλά άλλα.

Κύριε Ράουφμαν, ζείτε στην Κύπρο εδώ και 20 χρόνια. Το 2009 είπατε σε συνέντευξη στο SPOX ότι η Κύπρος και εσείς ταιριάξατε τόσο καλά γιατί είστε και οι δύο τρελοί. Αυτό εξακολουθεί να ισχύει;

«Δεν αλλάξαν πολλά από τότε, έτσι είναι ακόμα. Ο τρόπος ζωής των ανθρώπων εδώ σίγουρα δεν είναι φυσιολογικός, αλλά μου ταιριάζει απόλυτα»

Έπαιξες έξι χρόνια στην Ομόνοια Λευκωσίας από το 1997 και σημείωσες 181 γκολ σε 152 παιχνίδια, έγινες παίκτης της Εθνικής Κύπρου και λατρεύτηκες σαν Θεός. Έχει αλλάξη αυτή η κατάσταση;

«Δεν έχει πλέον την ίδια έκταση όπως παλιά, αλλά εξακολουθώ να είμαι ψηλά στην συνείδηση των ανθρώπων. Το τέλος της καριέρας μου δεν είχε καμία επίδραση σε αυτό, είμαι ακόμα αναγνωρίσιμος»

Συνηθίζατε να σας φιλάνε οι άνθρωποι ή να σας προσκαλούν για ένα ποτό όταν σας δουν στο δρόμο;

«Είναι απλά επειδή κατάφερα να το κάνω αυτά για την Ομόνοια. Είναι ο μεγαλύτερος σύλλογος, με τον περισσότερο κόσμο. Ένα στα τρία άτομα είναι οπαδός της Ομόνοιας. Ως παίκτης, ήμουν απλά το είδωλο για πολλούς. Δεν μπορούσα να αποφύγω τους οπαδούς της Ομόνοιας».

Αρχικά υποψιάσατε αυτό το σενάριο;

«Ναι, δεν ήμουν καθόλου συνηθισμένος έτσι στη Γερμανία. Ωστόσο, αν ζείσετε εδώ για μερικές ημέρες, απορροφάτε γρήγορα την νοοτροπία και μπορείτε να καταλάβετε καλύτερα. Το ποδόσφαιρο σημαίνει τα πάντα για τους ανθρώπους εδώ. Ζουν γι’ αυτό το άθλημα, είναι απλώς ένα γεγονός και απίστευτο»

Παρεμπιπτόντως, στην ελληνική έκδοση της Wikipedia γράφει για 233 γκολ σε 204 παιχνίδια. Τι ισχύει;

«Δεν ξέρω πραγματικά. Δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα: Έβαλα σε πρωτάθλημα, κύπελλο, Ευρώπη και σε διεθνείς αγώνες»

Όλα ξεκίνησαν μετά από μια πρόταση από πρώην μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ομόνοιας. Μπορείτε να θυμηθείτε τι κάνατε και τι σκεφτήκατε τότε;

«Ήμουν σε ένα πανδοχείο στη βαυαρική πατρίδα μου στο Άμπεργκ, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και έπινα μια μπύρα. Ήξερα μόνο για τη χώρα ότι είναι μοιρασμένη και ότι είχε πολύ ζεστή. Δεν είχα συνειδητοποιήσει αμέσως ότι θα μπορούσα να παίξω ποδόσφαιρο εκεί επαγγελματικά. Αυτός είναι ο λόγος που πέταξα εκεί για τρεις μέρες, πήγα στην παραλία και στη συνέχεια επέστρεψα σπίτι. Ήξερα ότι θα ήταν ο τελευταίος σταθμός στην καριέρα μου. Ως εκ τούτου, εξέτασα σοβαρά όλα τα ενδεχόμενα και γρήγορα συνειδητοποίησα ότι θα μπορούσα πραγματικά να πάω»

Ποιος σας ώθησε σε αυτό το βήμα;

«Δεν είχα ποτέ μάνατζερ. Ίσως έχασα κάποια χρήματα κατά τη διάρκεια της καριέρας μου, αλλά όταν αισθανόμουν ικανοποιημένος υπέγραφα. Το μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ομόνοιας εργάστηκε για χρόνια στο Όσναμπρουκ και με παρακολούθησε όταν έπαιζα στα δεύτερα της Μέπεν. Πίστευε ότι θα ταιριάξω με το κυπριακό στυλ παιχνιδιού. Ίσως θα μπορούσα να βρω κάτι στη γ’ κατηγορία της Γερμανίας, αλλά εάν η Ομόνοια δεν είχε έρθει, θα είχα τελειώσει την καριέρα μου στα 29 και θα έπαιρνα διπλωμα προπονητή».

Ποιά ήταν η πρώτη σου εντύπωση για το επίπεδο ποδοσφαίρου στο νησί;

«Ήμουν τόσο σίγουρος ότι ως πρώην παίκτης της Μπουντεσλίγκα, θα μπορούσα να σκοράρω μερικά γκολ. Σε ένα παιχνίδι σημείωσα οκτώ γκολ. Τότε, το ποδόσφαιρο ήταν λιγότερο επαγγελματικό από ό,τι είναι σήμερα. Χάρη σε πολλούς ξένους προπονητές, έμαθα να είμαι πειθαρχημένος»

Αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στην πρώτη σου σεζόν με 42 γκολ.

«Παρά τα 42 γκολ, ήμουν ο λόγος για τον οποίο δεν κερδίσαμε το πρωτάθλημα»

Πώς έγινε αυτό;

«Στο τελευταίο παιχνίδι της σεζόν εναντίον της Ανόρθωσης, έχασε ένα πέναλτι στο 2-1 στο 75ο λεπτό και μας ισοφάρισαν. Θα χρειαζόμασταν μια νίκη, αλλά η ισοπαλία βόλευε την Ανόρθωση που αναδείχθηκε πρωταθλήτρια. Έμεινα τρεις νύχτες άυπνος. Οι οπαδοί όμως με εμφύχωσαν με δάκρυα στα μάτια και φώναζαν περισσότερο από ό,τι συνήθως. Μπορείτε να το πιστέψετε;»

Στις Άμπεργκ, Άιντραχτ Φρανκφούρτης και Αρμίνια Μπίλεφελντ, δεν ήσασταν τόσο αναγνωρίσιμος. Από τη στιγμή που έγινες αμέσως τόσο επιτυχημένος στην Κύπρο, δεν ήταν επικίνδυνο να… απογειωθείς; (σ.σ. εννοεί να πάρουν τα μυαλά του αέρα)

«Σίγουρα, αλλά ευχαριστώ τον Θεό που γρήγορα γνώρισα τη σύζυγό μου. Με εξημέρωσε, ήμουν πραγματικά ήρεμος (γέλια). Κάναμε οικογένεια και έμαθα να αναλάβω ευθύνες. Αυτό το μετέφερα και στο ποδόσφαιρο. Διαφορετικά θα το άφηνα να καταρρεύσει, όπως ακριβώς και στη Γερμανία. Εκεί το όνομά μου είχε καεί πλήρως».

Η γνωριμία με τη σημερινή σύζυγό σας Μαρία, μόλις τρεις μήνες μετά την άφιξή σας, ήταν σίγουρα καθοριστικός παράγοντας. Πώς θα ήταν χωρίς αυτήν;

«Δεν θέλω να το φανταστώ. Είναι το καλύτερο πράγμα που θα μπορούσε να συνέβη στη ζωή μου. Με έφερε γρήγορα πιο κοντά στη νοοτροπία, γιατί εδώ σκέφτεσαι λίγο έξω από το κουτί σου. Η ζέστη είναι τεράστια, εδώ θέλετε να βλέπετε χαρούμενα πρόσωπα και να μην σκεφτείτε τίποτα κακό. Η Μαρία ήταν οπαδός της Ομόνοιας, αλλά δεν είχε ιδέα ότι ήμουν ποδοσφαιριστής (γέλια) Δεν πήγαινε ποτέ στο γήπεδο, απλά μας άκουγε από το ραδιόφωνο. Κάποια στιγμή της είπα: είμαι αυτός με τα πολλά τα γκολ. Στην αρχή δεν με πίστευε»

Ο γάμος σας, σας επέτρεψε να γίνετε Κύπριος πολίτης. Βαπτίστηκες και πήρες το όνομα Μάρκος. Πώς συνέβη αυτό;

«Ο πνευματικός μου είπε ότι θα ήταν καλό αν βαπτιζόμουν Ορθόδοξος Χριστιανός. Είχε μόλις λειτουργήσει μια νέα εκκλησία που ονομαζόταν “Απόστολος Μάρκος” και με ρώτησε αν ήθελα να πάρω αυτό το όνομα. Έφυγα από τη Γερμανία χωρίς καμία πίστη. Μετά που άρχισα να καταλαβαίνων τη γλώσσα, πήγα στην εκκλησία μερικές φορές εδώ και μου άρεσε πραγματικά αυτό που μου είπε ο πνευματικός μου. Δεν πάω εκκλησία κάθε Κυριακή πρωί, αλλά είναι καλό να έχουμε κάποιον εκεί για σας».

Μιλάτε πλέον καλά στα ελληνικά. Αυτό ήρθε από μόνο του κάποια στιγμή;

«Ποτέ δεν παρακολούθησα μαθήματα, έμαθα κυρίως μέσω της τηλεόρασης και της συζύγου μου. Στην αρχή ήταν δύσκολο, χρειάστηκε περίπου τέσσερα χρόνια για να μπορέσω να μιλήσω καλά. Ήθελα να μάθω αμέσως τη γλώσσα γιατί κατάλαβα ότι ήθελα να μείνω εδώ. Για μένα αυτό ήταν θέμα σεβασμού προς τη χώρα. Ειδικά όταν έγινα διεθνής με την Κύπρο».

Λυπάσαι που δεν μπόρεσες να παίξεις ποδόσφαιρο με μεγαλύτερη επιτυχία στη Γερμανία;

«Δεν είμαι απογοητευμένος με τίποτα στη ζωή μου. Αυτές ήταν όλες οι εμπειρίες που έπρεπε να κάνω να γίνω αυτός που είμαι τώρα. Ο πρώην προπονητής και ο δάσκαλός μου Horst Ehrmantraut με βοήθησε πολύ, καθόμουν στο γραφείο του δύο φορές τη εβδομάδα (γέλια). Πρέπει να πίστευε ότι ποτέ δεν τον άκουσα, γιατί δεν έκανα πράξη τις συμβουλές του στην αρχή. Μόνο στην Κύπρο μπορούσα να υλοποιήσω το στόχο μου για μεγαλύτερο επαγγελματισμό, κάτι που ήταν καλό για μένα».

Διαβάστε επίσης:

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ