ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΒΑΛΑΝΙΔΗ
Πρεμιέρα του Euro 2016 σήμερα και η οικοδέσποινα Γαλλία θα ανοίξει την αυλαία απέναντι στη Ρουμανία του «δικού μας» Άνχελ Ιορντανέσκου. Ένα όνομα που οι πιο μικροί ίσως να έχουν ακουστά, ίσως και να αγνοούν, μα όσοι έζησαν τη δεκαετία του 1990, ξέρουν περί τίνος πρόκειται: έναν από τους σημαντικότερους προπονητές στην ιστορία της Ανόρθωσης.
Το καλοκαίρι του 1990 έσκασε η βόμβα! Η διοίκηση των κυανολεύκων, με τον Κίκη Κωνσταντίνου στην προεδρία τότε, ανακοίνωσε την πρόσληψη του προπονητή ο οποίος είχε κατακτήσει τρεις συνεχόμενους τίτλους με τη μεγάλη Στεάουα Βουκουρεστίου.
Λίγους μήνες προηγουμένως την οδήγησε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών με τη Μίλαν (0-4), ενώ ήταν βοηθός προπονητής όταν κατέκτησε το βαρύτιμο τρόπαιο το 1986. Ως πρώτος προπονητής πανηγύρισε το ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ του 1986.
Καταλαβαίνετε πόσο σπουδαία επιτυχία ήταν για τους παράγοντες της Ανόρθωσης το γεγονός ότι τον έπεισαν να βάλει την υπογραφή του με αμοιβή περίπου £50.000 ετησίως. Πολύ υψηλό ποσό για τα δεδομένα της εποχής.
Ανέλαβε μία ομάδα που αγνοούσε τη λέξη «πρωταθλητισμός» και στερείτο λαμπερών ονομάτων. Βρήκε από το ρόστερ της προηγούμενης σεζόν το λαβράκι Μάικ Ομπίκου, με τον οποίον πορεύτηκε για δύο χρόνια. Την πρώτη φορά διάλεξε τον Νικολάι Κοστόφ για δεύτερο «λεγεωνάριο», τον οποίον αντικατέστησε στη δεύτερη από τον Τιμούρ Κετσπάγια.
Επέστρεψε από τον Παγκύπριο της Νέας Υόρκης ο Χρίστος Κασσιανός και αποκτήθηκαν οι Κόκος Παναγή, Σπύρος Καστάνας και Κώστας Ρίζος. Από την ακαδημία προωθήθηκαν οι Νίκος και Άντρος Παναγιώτου, Μιχάλης Γκάβελης, Κώστας Σταύρου και Άντρος Ιωάννου.
Σε λίγους μήνες, ο Ρουμάνος έκανε τους κυανόλευκους διεκδικητές του τίτλου! Δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς, όμως, με προπονητή κάποιον που δεν μπορούσε να χάνει ποτέ. Σε βαθμό που στις προπονήσεις… μόνο ξύλο δεν έπεφτε. Ο Ιορντανέσκου, μάλιστα, φρόντισε νωρίς-νωρίς να στείλει μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση: για θέματα πειθαρχίας δεν σήκωνε μύγα στο σπαθί του.
Χαρακτηριστικό ήταν το παράδειγμα με τον Αντώνη Σκάγια, έναν από τους καλύτερους Κύπριους επιθετικούς. Τον «τέλειωσε» επειδή δεν ενημέρωσε πως ήταν τραυματίας και κατέβηκε στην προπόνηση με τις σαγιονάρες, λέγοντας ότι πονούσε το πόδι του! Στα αποδυτήρια, ο κόουτς από τη χώρα του «Δράκουλα» ήλεγχε το παραμικρό και ποτέ δεν έμπαινε κάποιος αν δεν είχε λόγο. Το ίδιο πειθαρχημένους ήθελε τους ποδοσφαιριστές στο γήπεδο.
Είναι χαρακτηριστικό ότι μία φορά που ήταν τιμωρημένος και παρακολουθούσε το παιχνίδι από τον πάγκο, έδινε οδηγίες με ασύρματο στον βοηθό προπονητή. Όταν ο Ομπίκου έκανε κάτι εκτός συστήματος, έριξε τον ασύρματο και άρχισε να τρέχει φωνάζοντας στην κερκίδα! Στη διετία που εργάστηκε στην Κύπρο, η «Μεγάλη Κυρία» τερμάτισε δεύτερη, το 1991 πίσω από τον Απόλλωνα και το 1992 πίσω από τον ΑΠΟΕΛ. Η ομάδα διεκδίκησε τους δύο τίτλους μέχρι τέλους, κάτι που είχε να συμβεί πάρα πολλά χρόνια, και τους έχασε στις λεπτομέρειες.
Ναι, ο Ρουμάνος προπονητής δεν πανηγύρισε τρόπαιο με την Ανόρθωση, όμως αποτελεί απτό παράδειγμα ότι για την επιτυχία υπάρχουν και άλλα κριτήρια. Διότι με τον χαρακτήρα του την έκανε ξανά νικήτρια και με τη δουλειά του έθεσε τις βάσεις για τη δημιουργία μίας πανίσχυρης ομάδας, η οποία κυριάρχησε τα επόμενα χρόνια.
Παραλλήλως, έδειξε τον δρόμο στη διοίκηση για τον τρόπο λειτουργίας ενός κλαμπ που θέλει να πρωταγωνιστεί. Παρακαταθήκη που ισούται με δέκα τίτλους όσοι ακολούθησαν σε πρωτάθλημα (5), κύπελλο (1) και Σούπερ Καπ (4) μέχρι (και) το 2000. Απόψε λοιπόν, η Ρουμανία θα είναι το αουτσάιντερ απέναντι στην οικοδέσποινα Γαλλία. Αν υπάρχει, όμως, κάποιος που πιστεύει ότι μπορεί να γίνει η έκπληξη, θα έχετε αντιληφτεί ποιος είναι…