aekaelanorthosisapoelapollonarisdoksaehtnikosomonoiaolympiakospaeekpafosSuper LeaguePremier LeagueSerie ALaLigaEuro 2020

Α' ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΑΝΟΡΘΩΣΗΙωσηφίδης: «Μου έκανε καλό που πήγα απ’ τον Απόλλωνα στην Ανόρθωση»

Ιωσηφίδης: «Μου έκανε καλό που πήγα απ’ τον Απόλλωνα στην Ανόρθωση»

Ο παλαίμαχος άσος του Απόλλωνα Γιώργος Ιωσηφίδης (αριστερά στη φωτό) μίλησε τις προηγούμενες ημέρες στον Active (107.4 & 102.5) και στην εκπομπή «Τα Λέμε Όλα» με τον Πανίκο Θεοδοσίου. Θυμήθηκε το αξέχαστο του Απόλλωνα 3-3 με την Ίντερ στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, τους προπονητές που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην καριέρα του, αλλά και για τον τρόπο που έφυγε και πήγε στην Ανόρθωση.

Αρχικά έστειλε τις ευχές του σε όλο τον κόσμο να είναι υγιής και εξέφρασε άποψη ότι δεν είναι τραγικό να μένεις σπίτι. Κάλεσε τον κόσμο να συμπεριφερθεί όπως πρέπει με τα μέτρα της Κυβέρνησης μέχρι να περάσει όλο αυτό που βιώνει ο πλανήτης λόγω κορωνοϊού.

Ο Ιωσηφίδης έπαιζε μπάλα από το 1986 μέχρι το 2005 και συγκρίνοντας το «χθες» με το «σήμερα» είπε: «Υπάρχουν τρομερές διαφορές. Από τα γήπεδα, τις προπονήσεις και τις συνθήκες. Δεν ήμασταν επαγγελματίες εκατό τοις εκατό, όλοι σχεδόν είχαμε τη δουλειά μας και το απόγευμα πηγαίναμε προπόνηση. Δεν υπήρχαν τα γυμναστήρια και οι διατροφές που υπήρχαν σήμερα. Ο επαγγελματισμός σήμερα είναι μεγάλος. Αδικηθήκαμε αρκετά η φουρνιά η δική μας και οι προηγούμενες σε θέμα γηπέδων και συνθηκών. Υστερούσαν όλα τα γήπεδα εκτός του Τσιρείου και του Μακαρείου που τότε ήταν τα καλύτερα. Και καλύτερο ποδόσφαιρο θα παίζαμε και καλύτερη φυσική κατάσταση θα είχαμε εάν τα γήπεδα και οι συνθήκες ήταν σε καλύτερη κατάσταση τότε».

Για τη θέση στην οποία έπαιζε, απάντησε: «Δεξιός φουλ μπακ στα περισσότερα χρόνια τις καριέρας μου, ήταν πολύ δύσκολο τότε να ανταποκριθείς και αμυντικά και επιθετικά. Ήμουν λίγο άτσαλος, με την έννοια πως δεν είχα κρύο αίμα και ψυχραιμία όταν είχα ευκαιρία να σκοράρω. Άρχισα από το 1982 στα τσικό του Απόλλωνα. Είχε μόνο τσικό και δεύτερα τότε. Δεν υπήρχαν ακαδημίες. Πολλοί από την ηλικία τη δική μου από τα 15-16 μας προπονούμασταν με την ανδρική ομάδα. Είχαμε τις ευκαιρίες μας δόξα τω θεώ και δεν υπήρχε η πολυτέλεια των πολλών ξένων και ήμασταν τυχεροί που παίξαμε».

Για τους Ένγκελ και Φέρνε, δύο σημαντικούς προπονητές στην καριέρα του στον Απόλλωνα είπε: «Ο Γιέρζι Ένγκελ με σημάδεψε το 1987-89, ήταν σημαδιακές χρονιές αφού με εμπιστεύτηκε πρώτος και άρχισα να παίζω. Πιο πριν κάναμε προετοιμασία στο Happy Valley (γήπεδα στις Βρετανικές Βάσεις Επισκοπής). Ακολούθως είχαμε ένα βοηθητικό μαζί με τον Άρη και ένα μόνη της η ΑΕΛ στο Τσίρειο. Κάποια στιγμή τότε είχαμε και το γήπεδο στο Park Beach. Με τον Ντίτιλμ Φέρνερ χάσαμε το πρωτάθλημα το 1988-89. Ήρθαμε δεύτεροι, όμως δημιουργήθηκε η μαγιά, ωρίμασε η ομάδα με τον Φέρνερ, καλούπωσε την ομάδα σε γερμανικά πρότυπα με πειθαρχία, αποκτήσαμε προσωπικότητα και αξιοποίησε τους νεαρούς με μία φουρνιά καλών έμπειρων. Και ήρθαν τα πρωταθλήματα μαζί του (1990-91 και 1993-94)».

Σχετικά με το ματς του Απόλλωνα από τα ευρωπαϊκά, που του έχει μείνει στη μνήμη, απάντησε: «Σίγουρα με την Ίντερ. Παιχνίδι-σταθμός για την Κύπρο και τον Απόλλωνα βάσει των αποτελεσμάτων που είχαμε απέναντί της. Ήταν τεράστια ομάδα με τρομερούς παίκτες την παίξαμε στα ίσα 3-3 στη Λεμεσό σκόραρε το τρίτο τέρμα με κεφαλιά στο πρώτο δοκάρι μετά από φάουλ του Σπόλιαριτς. Ακόμη κρατώ αυτό το αποτέλεσμα κι έχω να το λέω και να πειράζουν πως ήταν τυχαίο και πως κατά λάθος έβαλα την κεφαλιά (σ.σ. και πρόσθεσε ότι γράφτηκε στην ιστορία και έμεινε). Εκείνη την περίοδο η Ίντερ πήρε το ευρωπαϊκό, το κύπελλο ΟΥΕΦΑ».

Για τη μετεγγραφή του στην Ανόρθωση ακολούθως ανέφερε: «Άλλος ένας μεγάλος σταθμός, πολύ καλός για μένα, ήμουνα τρία χρόνια εκεί. Τρία απίστευτα χρόνια κι ευτυχώς που μου δόθηκε η ευκαιρία. Δεν αλλάζαμε συχνά ομάδες τότε, ήμασταν συναισθηματικά δεμένοι με την ομάδα μας, όμως η συγκυρία τότε και το πώς εξελίχθηκε αυτή η κατάσταση με έκανε να αλλάξω ομάδα. Η τελευταία μου χρονιά στον Απόλλωνα το 1997-98 δεν ήταν και η καλύτερή μου είχα προβλήματα με τις συμμετοχές μου, είχα έναν προπονητή τον Μότσα Βούκοτιτς που ήθελε να κάνει κάτι διαφορετικό με κάποιους παίκτες συγκεκριμένων ηλικιών. Του έχω μεγάλη εκτίμηση, μου έκανε καλό, μου έδωσε την ευκαιρία να φύγω και να πάω σε ομάδα που πρωταγωνιστούσε και είχε όλες τις συνθήκες που περίμενε ένας παίκτης να βρει. Και μου δόθηκε η ευκαιρία να γίνω πιο ώριμος και να κάνω παιχνίδια που ούτε εγώ δεν περίμενα να κάνω γιατί ήμουν στα 30 και σε αυτή την ηλικία τότε κάποιοι θεωρούνται τελειωμένοι».

Για τον Κίκη Κωνσταντίνου και τον μακαρίτη Ντούσαν Μιτόσεβιτς, είπε: «Με χάραξε η περίοδος που ήμουν στην Ανόρθωση. Ήταν μία νέα κατάσταση με έναν πρόεδρο που ήταν σωστός επαγγελματίας που έβλεπε όλους τους παίκτες το ίδιο. Ήταν πολύ σημαντικό για μένα αυτό. Έκανα μεγάλη καριέρα στην Ανόρθωση και έβγαλα πράγματα που ίσως να μην μπορούσα να δώσω σε ομάδες άλλες. Του χρωστώ πολλά του Κίκη Κωνσταντίνου, αλλά και του μακαρίτη Ντούσαν Μιτόσεβιτς που έβαλε το στίγμα του και μετάδωσε τη νοοτροπία του, ήταν σωστός σε όλα. Θα έλεγα ο Μιτόσεβιτς ήταν ο πιο σημαντικός προπονητής στην καριέρα μου. Είχε ένα τρόπο να αξιοποιεί σωστά τον κάθε παίκτη ξεχωριστά. Με έκανε να μπορώ να αντεπεξέλθω και σε άλλους ρόλους στο γήπεδο που ίσως και εγώ ο ίδιος να μην φανταζόμουνα πως θα κατάφερνα να παίξω με άλλο προπονητή. Έκανα πολλά ματς ως κεντρικός αμυντικός».

Και συνέχισε για το γεγονός πως ο Απόλλωνας είχε πάρει έναν κατήφορο μετά από τον αποκλεισμό από τη Σιόν: «Ο Απόλλωνας μετά το 1994 είχε φθίνουσα πορεία. Προηγουμένως πρωταγωνιστούσε με την Ανόρθωση. Το “Βατερλό” για μας ήρθε μετά το παιχνίδι με τη Σιόν στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ τότε και από τον τρόπο με τον οποίο ήρθε ο αποκλεισμός, διότι αν προκρινόμασταν, πολλά άσχημα πράγματα ίσως  δεν θα ερχόντουσαν μετά. Έφυγε ο Δημήτρης Ιωάννου, έφυγε ο Σλόμπονταν Κριτσμάρεβιτς, ο Τσέποβιτς… Άρχισαν τότε να γίνονται πράγματα που για μένα ήταν από απειρία και λανθασμένων χειρισμών. Χάθηκε αυτή η νοοτροπία που είπαμε με τον Φέρνερ, η αυτοπεποίθηση και είχε ως αποτέλεσμα ο Απόλλωνας να μην έχει την πορεία που έπρεπε. Με τους παίκτες που είχε ο Απόλλωνας μέχρι το 1997-98 τότε, με καλή διαχείριση και φρεσκάρισμα, μπορεί να είχε τουλάχιστον 4-5 πέντε πρωταθλήματα χωρίς να θέλω να υποτιμήσω άλλες ομάδες όπως η Ομόνοια, η Ανόρθωση κι ο ΑΠΟΕΛ. Προσωπική μου άποψη…».

Εδώ κι εδώ αργότερα, θα βρείτε κι άλλα αποσπάσματα των δηλώσεων του Ιωσηφίδη, αρκετά σημαντικά.

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ