aekaelanorthosisapoelapollonarisdoksaehtnikosomonoiaolympiakospaeekpafosSuper LeaguePremier LeagueSerie ALaLigaEuro 2020

Α' ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΑΝΟΡΘΩΣΗΗ Ανόρθωση όμως πρόεδρε, δεν είναι υποκατάστημα

Η Ανόρθωση όμως πρόεδρε, δεν είναι υποκατάστημα

ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΛΟΥΚΑ

Με την ετικέτα «αποτυχημένος» έκλεισε και ο φάκελος της διοικητικής ανάμειξης του Χρήστου Πουλλαΐδη στην Ανόρθωση. Και δεν είναι ο μοναδικός. Στοίβα ολόκληρη από προκατόχους του, οι οποίοι είτε δεν κατάφεραν να υλοποιήσουν κανέναν από τους διαχρονικούς στόχους του συλλόγου, είτε τον έριξαν πολύ χαμηλά. Σε επίπεδο που δεν αρμόζει στο εκτόπισμα και στην ιστορία του.

Δεν σημαίνει πως κανείς τους δεν πάλεψε με τα κύματα ή ότι δεν πρόσφερε. Η ισοπέδωση ποτέ δεν αντανακλά σφαιρικά μια πραγματικότητα. Ο Πουλλαΐδης, εκτιμώ πως έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του και ό,τι έκρινε ο ίδιος ως ικανό να οδηγήσει το σωματείο στην οικονομική εξυγίανση και την ομάδα σε μια σταδιακή επάνοδο στον πρωταγωνιστικό της ρόλο.

Έκανε όμως δύο χοντρά λάθη, με μεγάλο κόστος και για τον ίδιο, υπό την έννοια πως ο φετινός βαθμολογικός εξευτελισμός της Ανόρθωσης, για τον οποίο φέρει τη μέγιστη ευθύνη, είναι η τελευταία εικόνα που έχει αφήσει. Κανείς δεν θα θυμάται σε λίγο καιρό πως -όπως ο ίδιος ανέφερε ή αν προτιμάτε ισχυρίστηκε- έβαλε κάποια εκατομμύρια ευρώ, ψαλίδισε το χρέος και αποσόβησε τον κίνδυνο της χρεοκοπίας.

Κρίμα και για τον ίδιο, διότι δεν πήρε στα σοβαρά την παραίνεση από συνεργάτες του και την κριτική από φιλάθλους, ότι σε ένα τόσο μεγάλο καράβι ο καθένας παίρνει αποφάσεις στον τομέα του και πως ο καπετάνιος πρέπει να βρίσκεται μονίμως στο πηδάλιο που λέγεται «Αντώνης Παπαδόπουλος» και όχι Αραβικά Εμιράτα. Ο Χρήστος Πουλλαΐδης πίστευε πως τα ήξερε όλα, έκανε μπαλάκι του τένις τις ευθύνες και παρακολουθούσε εξ αποστάσεως. Όπως θα διοικούσε ένας διεθνής επιχειρηματίας, ένα υποκατάστημα του ομίλου του.

Η Ανόρθωση όμως δεν είναι υποκατάστημα. Είναι μαγαζί γωνία που του έβαλαν λουκέτο και χρειάζεται γενναίες αποφάσεις για να ανοίξει ξανά και να πετύχει. Το όποιο διοικητικό ή αγωνιστικό μοντέλο διαχείρισης είναι η μέθοδος, δεν είναι η λύση στα προβλήματα. Τη διαφορά σε μια μεγάλη ομάδα την κάνει το ακόλουθο τρίπτυχο: ένας πρόεδρος που να κατέχει το αντικείμενο και να είναι παρών, ένας προπονητής πρωταθλητισμού και ένας σοβαρός σχεδιασμός για το ρόστερ αναλόγως των διαθέσιμων χρημάτων.

Η επόμενη μέρα, μπορεί να βρει τον σύλλογο της Αμμοχώστου να ξεπερνά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει και με τη νέα σεζόν να επανέλθει στον πρωταγωνιστικό του ρόλο. Αρκεί να ενεργοποιηθεί το μεγάλο του ατού που είναι ο κόσμος του, μια σημαντική μερίδα του οποίου έχει απομακρυνθεί λόγω υπέρμετρης απογοήτευσης. Από τα σπλάχνα της Ανόρθωσης μπορούν να βγουν οι λύσεις και να αναδειχθούν οι επόμενοι ηγέτες της. Το κυπριακό ποδόσφαιρο χρειάζεται έναν από τους βασικούς πυλώνες του.

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ