Βραδιές σαν την προχθεσινή στο «Αντώνης Παπαδόπουλος» αναδεικνύουν τη ρομαντική πλευρά του ποδοσφαίρου. Πάθος. Αφοσίωση. Ανιδιοτελής αγάπη για την ομάδα. Η Ομόνοια θριάμβευσε στο γήπεδο, όμως ο κόσμος της Ανόρθωσης κέρδισε τις εντυπώσεις με τη στάση του. Χιλιάδες οπαδοί παρέμειναν όρθιοι, τραγουδώντας μετά το τέταρτο γκολ: «Δεν σε αφήσαμε μόνο σου ποτέ, Φοίνικα θεέ, στις δύσκολες στιγμές». Μια κατάθεση ψυχής που θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη των φίλων της «Κυρίας».
Η σκληρή αλήθεια για την Ανόρθωση είναι αμείλικτη: ο κόσμος δεν μπορεί να την σώσει. Προ τριανταετίας ίσως. Στο ποδόσφαιρο του 2025; Όχι. Κι ας δίνει ο καθένας από το υστέρημά του, κι ας ακολουθεί πιστά, κι ας τραγουδά. Η ομάδα χρειάζεται σανίδα σωτηρίας. Αγωνιστικά και οικονομικά βουλιάζει. Ο εφιάλτης του υποβιβασμού απειλεί όσο ποτέ άλλοτε στην ιστορία της. Και όσο βαδίζει σε τεντωμένο σχοινί, ελπίζοντας πως οι πρώην θα σώσουν τους νυν, τόσο η θηλιά σφίγγει.
Λένε πως «οι επιτυχίες φέρνουν τίτλους, και οι αποτυχίες οπαδούς». Το δυστύχημα για την Ανόρθωση είναι πως η αγάπη του κόσμου δεν είναι αρκετή για να την ξελασπώσει. Ο κόσμος υποστηρίζει. Δίνει ψυχή. Συνεισφέρει οικονομικά. Αλλά δεν μπορεί να φέρει βαθμούς. Δεν μπορεί να διορθώσει τα οικονομικά «εγκλήματα» που έφεραν τον σύλλογο στο χείλος της καταστροφής. Η Ανόρθωση χρειάζεται οικονομικό αιμοδότη που θα την οδηγήσει με ασφάλεια στην επόμενη ημέρα. Αυτή, δηλαδή η εύρεση αξιόπιστου επενδυτή, θα πρέπει να είναι η απόλυτη προτεραιότητα όλων όσων διοικούν και όσων νοιάζονται για τον ιστορικό σύλλογο της Αμμοχώστου. Πριν να είναι πολύ αργά…