Η «Μεγάλη Κυρία» της κυπριακής ποδοσφαιρικής ιστορίας περνά μία από τις πιο δύσκολες περιόδους της σύγχρονης εποχής της. Ούτε στην 6η αγωνιστική κατάφερε να πανηγυρίσει νίκη, γνωρίζοντας ακόμη μία βαριά ήττα – αυτή τη φορά με 4-1 από την ΑΕΛ στη Λεμεσό. Έτσι, η Ανόρθωση παραμένει καθηλωμένη στην προτελευταία θέση της βαθμολογίας με μόλις δύο βαθμούς, έχοντας δεχθεί 14 γκολ και πετύχει μόλις τρία. Αριθμοί που προκαλούν πονοκέφαλο, απογοήτευση και εύλογα ερωτηματικά για την εικόνα που παρουσιάζει στο γήπεδο.
Οι εμφανίσεις των τελευταίων εβδομάδων φανερώνουν μια ομάδα χωρίς σταθερότητα, χωρίς ένταση και –το πιο ανησυχητικό– χωρίς αντίδραση. Οι ήττες από Εθνικό, Ομόνοια και ΑΕΛ αποκάλυψαν όχι απλώς αγωνιστικές αδυναμίες, αλλά και βαθύτερα προβλήματα νοοτροπίας και αυτοπεποίθησης. Ακόμα και ο ερχομός του Τιμούρ Κετσπάγια, που υποδέχθηκε ο κόσμος με ελπίδα, δεν κατάφερε προς το παρόν να αλλάξει το σκηνικό. Ο Γεωργιανός δείχνει να ψάχνει λύσεις σε ένα ρόστερ που δεν κολλάει, χωρίς να έχει βρει ακόμη ένα σταθερό σχήμα ή κορμό πάνω στον οποίο μπορεί να χτίσει.
Το καλοκαίρι αποδείχθηκε καθοριστικό, και όχι προς το καλύτερο. Οι επιλογές που έγιναν –ή καλύτερα, οι αστοχίες– από τον τεχνικό διευθυντή Απόστολο Μακρίδη έχουν αφήσει βαθύ αποτύπωμα. Ο σχεδιασμός φάνηκε βεβιασμένος, με παίκτες που δεν ταίριαξαν στα δεδομένα της ομάδας ή δεν είχαν τη φυσική κατάσταση να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του κυπριακού πρωταθλήματος. Ο Κετσπάγια προσπάθησε να διορθώσει κάποια λάθη στο φινάλε της μεταγραφικής περιόδου, όμως οι νέες προσθήκες, όπως ο Μπεζούς και ο Σένσι, χρειάζονται χρόνο για να μπουν σε ρυθμό.
Ο κόσμος, πιστός όπως πάντα, ήταν παρών και στη Λεμεσό, στηρίζοντας την ομάδα με υπομονή και αγάπη. Όμως φεύγει κάθε εβδομάδα με σκυμμένο κεφάλι και αυξανόμενη ανησυχία. Κανείς δεν περίμενε ότι το ξεκίνημα θα ήταν τόσο κακό, ούτε ότι η ομάδα θα έδειχνε τόσο άδεια σε ενέργεια και πάθος.
Ο Τιμούρ Κετσπάγια έχει μπροστά του πολλή δουλειά. Πρέπει να βρει τρόπο να ξαναδώσει ταυτότητα και αυτοπεποίθηση στην ομάδα, να στηριχθεί σε όσους πραγματικά μπορούν να σηκώσουν το βάρος της φανέλας και να αφήσει πίσω όσους δεν ανταποκρίνονται. Η διακοπή του πρωταθλήματος έρχεται σαν ανάσα – ευκαιρία για ανασύνταξη και ξεκαθάρισμα.
Η Ανόρθωση χρειάζεται restart. Χρειάζεται σχέδιο, ρεαλισμό και αποφασιστικότητα. Διαφορετικά, η φετινή χρονιά μπορεί να εξελιχθεί σε μία από τις πιο δύσκολες της ιστορίας της – και αυτό είναι κάτι που κανείς δεν μπορεί να αποδεχτεί.