Σαράντα χρόνια πέρασαν από το πρώτο σφύριγμα. Από εκείνο το απόγευμα της 12ης Οκτωβρίου 1986, όταν η Ανόρθωση νίκησε τον Ερμή με 5-0 και άρχισε να γράφει ένα καινούργιο κεφάλαιο στην ιστορία της. Στη Λάρνακα, στις Κόκκινες, σε ένα γήπεδο που θα γινόταν το σπίτι της στην προσφυγιά. Το «Αντώνης Παπαδόπουλος». Οι ξύλινες κερκίδες στη δυτική πλευρά, όπου κάθισαν οι πρώτοι φίλαθλοι, δύσκολα προμήνυαν όσα θα ακολουθούσαν. Εκείνη την ημέρα, όμως, το σημαντικότερο δεν ήταν η εικόνα του γηπέδου. Ήταν ότι η ξεριζωμένη από τους Τούρκους εισβολείς Ανόρθωση αποκτούσε έναν δικό της χώρο. Ένα σημείο συνάντησης για τον κόσμο της, δώδεκα χρόνια μετά τον βίαιο αποχωρισμό από την Αμμόχωστο και το ΓΣΕ.
Από τότε, το «Αντώνης Παπαδόπουλος» μεγάλωσε μαζί με τις ανάγκες και τις φιλοδοξίες της «Μεγάλης Κυρίας». Φιλοξένησε τίτλους, ευρωπαϊκές βραδιές, πανηγυρισμούς και απογοητεύσεις. Έγινε κομμάτι της ζωής χιλιάδων ανθρώπων. Κι όμως, όσο βαθιά κι αν ρίζωσε στη συνείδησή τους, η ευχή παραμένει η ίδια: να έρθει η ημέρα που η Ανόρθωση θα επιστρέψει στην πόλη της.
Από τις ξύλινες κερκίδες στο στολίδι
Η διαδρομή άρχισε στις Κόκκινες, σε μια τότε υποανάπτυκτη περιοχή, μέσα σε έλος, δίπλα στον προσφυγικό συνοικισμό και λίγο έξω από τη Λάρνακα της εποχής. Στις 26 Ιουνίου 1986, το διοικητικό συμβούλιο, υπό την προεδρία του Στέλιου Φρεναρίτη, όρισε την επιτροπή που ανέλαβε την ευθύνη για την ανέγερση του γηπέδου. Αν και αρχικά προοριζόταν μόνο για προπονητήριο, με προτροπή του Στέλιου Φρεναρίτη και πρωτοβουλία των Γιαννάκη Πουλλή, Κωστάκη Χατζηκακού, Ανδρέα Καϊττάνη και Άκη Χατζηκωνσταντή ξεκίνησε η τιτάνια προσπάθεια μετατροπής του σε επίσημη έδρα για τους αγώνες της Ανόρθωσης. Το γήπεδο πήρε το όνομα του Αντώνη Παπαδόπουλου, του αγωνιστή που υπηρέτησε την Ανόρθωση ως ποδοσφαιριστής και προπονητής. Τα επίσημα εγκαίνιά του πραγματοποιήθηκαν στις 26 Ιανουαρίου 1991, στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 80 χρόνια του συλλόγου.
Στις 12 Οκτωβρίου 1986, η Ανόρθωση έδωσε τον πρώτο της αγώνα στο «Αντώνης Παπαδόπουλος», για τη δεύτερη αγωνιστική του πρωταθλήματος, νικώντας τον Ερμή με 5-0. Τα γκολ πέτυχαν οι Ανδρέου, Λίσιανιν, Φώτη, Σκάγιας και Γιόκας με αυτογκόλ. Στις ξύλινες κερκίδες της δυτικής πλευράς, οι φίλαθλοι της «Μεγάλης Κυρίας» έγιναν μάρτυρες της πρώτης σελίδας στην ιστορία του νέου της σπιτιού στην προσφυγιά.
Η μεγάλη μεταμόρφωση ήρθε τη διετία 1997-98, επί προεδρίας Κίκη Κωνσταντίνου. Η διοίκηση προχώρησε στην τολμηρή για την εποχή απόφαση να αφαιρέσει τα κιγκλιδώματα που χώριζαν τους φιλάθλους από τον αγωνιστικό χώρο. Η νέα διώροφη δυτική κερκίδα άλλαξε την εικόνα του γηπέδου και στις 28 Ιανουαρίου 1998 εγκαινιάστηκε μέσα σε κλίμα ευφορίας και συγκίνησης. Την ίδια ημέρα έγιναν τα αποκαλυπτήρια της προτομής του Αντώνη Παπαδόπουλου.
Στις 11 Νοεμβρίου 2004, η κτηματική εταιρεία της Ανόρθωσης έγινε ο νόμιμος κάτοχος της γης και των εγκαταστάσεων του σταδίου, καταβάλλοντας 436.000 κυπριακές λίρες. Στις 11 Νοεμβρίου 2004, η κτηματική εταιρεία της Ανόρθωσης έγινε ο νόμιμος κάτοχος της γης και των εγκαταστάσεων του σταδίου, καταβάλλοντας 436.000 κυπριακές λίρες. Χρειάστηκε, ωστόσο, να περάσουν σχεδόν είκοσι χρόνια για να εξοφληθεί το χρέος . Η αποπληρωμή ολοκληρώθηκε επί διοίκησης Κυριάκου Πραστίτη, έπειτα από πρωτοβουλία των οργανωμένων οπαδών της Ανόρθωσης και τη συγκέντρωση εισφορών μέσω ειδικής πλατφόρμας στην ιστοσελίδα της ομάδας.
Ακολούθησε, τη διετία 2007-08, η κατασκευή των θεωρείων πολυτελείας στην ανατολική κερκίδα από την εταιρεία Quality. Ένα έργο αξίας 700.000 ευρώ, το οποίο αποτέλεσε δωρεά της εταιρείας προς την Ανόρθωση.
Στις 16 Αυγούστου 2013 άνοιξε τις πόρτες της η ανακαινισμένη μπουτίκ κάτω από τη δυτική εξέδρα. Η ανακατασκευή κόστισε 250.000 ευρώ και χρηματοδοτήθηκε από την εταιρεία IBG (International Business Group), με έδρα το Μπαχρέιν, επί διοίκησης Σάββα Κάκου. Στα χρόνια που ακολούθησαν, τα γραφεία του συλλόγου μεταφέρθηκαν από την ανατολική στη δυτική κερκίδα, σε νέες εγκαταστάσεις, με έργα κόστους περίπου 400.000 ευρώ. Την κατασκευή ανέλαβε η «D. Ellinas Group», με συμφωνία αποπληρωμής μέσω διαφήμισης. Στο στάδιο δημιουργήθηκε επίσης η αίθουσα «Κυριάκος Θεοχάρους», για τις δημοσιογραφικές διασκέψεις.
Παρεμβάσεις που άλλαξαν σταδιακά την όψη και τις δυνατότητες του «Αντώνης Παπαδόπουλος». Το καταφύγιο των πρώτων χρόνων έγινε στολίδι, με τη συμβολή διοικήσεων, ευεργετών και ανθρώπων που έβαλαν τη δική τους υπογραφή στην εξέλιξή του.
Η ιστορία κάτω από τις εξέδρες
Τον Μάιο του 2010, κάτω από τη νότια κερκίδα, άνοιξε το μουσείο της Ανόρθωσης. Σε μια αίθουσα συγκεντρώθηκαν τεκμήρια μιας ιστορίας που απλώνεται πολύ πέρα από τα όρια του ποδοσφαίρου και επιβεβαιώνουν ότι πρόκειται για το πιο ιστορικό σωματείο της Κύπρου. Τα πρώτα έγγραφα της ίδρυσης, οι θρυλικές μορφές του συλλόγου, η δράση στα χρόνια του αντιαποικιακού αγώνα, ο ξεριζωμός, οι τίτλοι και η ιστορική συμμετοχή στους ομίλους του Champions League.
Σε περίοπτη θέση, το κύπελλο της περιόδου 1974-75. Το πρώτο μετά την εισβολή και την προσφυγιά. Ένα τρόπαιο με βάρος μεγαλύτερο από την αγωνιστική του αξία, καθώς ήταν άρρηκτα συνδεδεμένο με την προσπάθεια της Ανόρθωσης να σταθεί ξανά στα πόδια της μακριά από την Αμμόχωστο.
Η κατασκευή του μουσείου χρηματοδοτήθηκε από τον πρώην πρόεδρο Ανδρέα Δημητρίου και τον Ιρλανδό επιχειρηματία Τέντι Σάγκι, ο οποίος γνώρισε την Ανόρθωση μέσω της φιλίας τους και συνέβαλε οικονομικά στην υλοποίηση του έργου.
Το τάμα στην Παναγία Σουμελά
Στη βορειοδυτική πλευρά του σταδίου βρίσκεται η εκκλησία της Παναγίας Σουμελά, συνδεδεμένη με την ευρωπαϊκή πορεία του 2005. Στην Τραπεζούντα είχε γίνει το τάμα πως εάν η Ανόρθωση προκρινόταν επί της Τραμπζονσπόρ, θα κτιζόταν στην Κύπρο εκκλησία αφιερωμένη στην Παναγία Σουμελά.
Η πρόκριση ήρθε και το τάμα εκπληρώθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2010. Πλήθος κόσμου παρακολούθησε τον πανηγυρικό αρχιερατικό εσπερινό και τα θυρανοίξια, με τον τότε Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Χρυσόστομο Β΄ να χοροστατεί. Την ίδια ημέρα πραγματοποιήθηκαν και τα εγκαίνια του πάρκου ειρήνης. Το «Αντώνης Παπαδόπουλος» απέκτησε έτσι ακόμη ένα σημείο αναφοράς. Δίπλα στις εξέδρες και στον αγωνιστικό χώρο, η ιστορία, η μνήμη και η πίστη βρήκαν τη δική τους στέγη.
Σχέδιο αναδόμησης με €25.000.000
Η αναβάθμιση του «Αντώνης Παπαδόπουλος» τίθεται σε τροχιά υλοποίησης, τουλάχιστον σε επίπεδο σχεδιασμού, μέσα από την έκθεση που κατατέθηκε στο Τμήμα Περιβάλλοντος του Υπουργείου Γεωργίας από το αρμόδιο αρχιτεκτονικό γραφείο. Πρόκειται για ένα ολοκληρωμένο πλάνο αναδόμησης και εκσυγχρονισμού της υφιστάμενης έδρας της Ανόρθωσης, με ξεκάθαρο στόχο τη συμμόρφωση με τις σύγχρονες προδιαγραφές ασφάλειας και λειτουργικότητας. Το έργο, με εκτιμώμενο κόστος στα €25.000.000, τοποθετείται χρονικά στην περίοδο 2027–2030, εφόσον φυσικά εξασφαλιστούν όλες οι απαραίτητες άδειες και εγκρίσεις.
Σε επίπεδο τεχνικού σχεδιασμού, ο αγωνιστικός χώρος στο «Αντώνης Παπαδόπουλος» παραμένει ανέγγιχτος, χωρίς οποιαδήποτε επέμβαση. Από εκεί και πέρα, οι παρεμβάσεις επικεντρώνονται κυρίως στις κερκίδες και στις υποστηρικτικές υποδομές, με προσέγγιση που προνοεί εκσυγχρονισμό χωρίς γεωγραφική επέκταση, εντός των υφιστάμενων ορίων της ανάπτυξης.
Συγκεκριμένα, η υφιστάμενη Δυτική Κερκίδα θα αναβαθμιστεί με την προσθήκη ενός επιπλέον ορόφου, ενισχύοντας τόσο τη χωρητικότητα όσο και τη λειτουργικότητά της. Αντίθετα, οι κερκίδες που βρίσκονται στη βόρεια, νότια και ανατολική πλευρά του γηπέδου θα κατεδαφιστούν και θα αντικατασταθούν από νέες, σύγχρονες κατασκευές, οι οποίες θα πληρούν τα σημερινά πρότυπα ασφάλειας και άνεσης για τους φιλάθλους.
Σε ό,τι αφορά τις συνοδευτικές υποδομές, ο υφιστάμενος χώρος στάθμευσης διατηρείται, ενώ παράλληλα προβλέπεται η ανέγερση νέου πολυώροφου χώρου στάθμευσης εντός του ίδιου τεμαχίου, χωρίς επέκταση πέραν της υφιστάμενης ανάπτυξης.
Προβλέπεται επίσης η κατασκευή σύγχρονων αποδυτηρίων, χώρων διοίκησης, υποδομές για τα Μέσα Ενημέρωσης, καταστήματα, καντίνες και επαρκείς χώρους υγιεινής. Με την ολοκλήρωση του έργου, το στάδιο θα συνεχίσει να λειτουργεί ως ποδοσφαιρική έδρα, με χωρητικότητα 9.730 θεατών, διατηρώντας τη χρήση και τον χαρακτήρα του, αλλά με σαφώς αναβαθμισμένο επίπεδο παροχών και λειτουργικότητας.
Σαράντα χρόνια, η ίδια προσμονή
Για γενιές Ανορθωσιατών, το «Αντώνης Παπαδόπουλος» είναι η πρώτη τους ποδοσφαιρική ανάμνηση. Για άλλους, που πρόλαβαν το ΓΣΕ, είναι ο χώρος όπου συνέχισαν να ακολουθούν την ομάδα τους, κουβαλώντας μαζί την πόλη που άφησαν πίσω. Το μέρος όπου πάντα γίνεται πιο έντονη η φλόγα της επιστροφής στην Αμμόχωστο.
Σαράντα χρόνια μετά το 5-0 επί του Ερμή, το «Αντώνης Παπαδόπουλος» έχει κερδίσει τη δική του θέση στην ιστορία. Με τον κόπο όσων το δημιούργησαν και το μεγάλωσαν, με τις στιγμές που έζησε, με τον κόσμο που το γέμισε.
Το σπίτι της Ανόρθωσης στην προσφυγιά. Το καταφύγιο που έγινε στολίδι. Μια προσωρινή έδρα που μετρά πλέον τέσσερις δεκαετίες ζωής, με την προσδοκία της επιστροφής να παραμένει ζωντανή. Στην Αμμόχωστο. Στο ΓΣΕ. Εκεί όπου άρχισαν όλα…