Ανδρέα Παπαχαραλάμπους θέλετε να κάνουμε μία συμφωνία;

Οι πλείστοι αθλητικοί συντάκτες, θύματα του καπιταλιστικού συστήματος κι αυτοί, αψηφούν χαμηλούς μισθούς και βαριά ωράρια, κλείνουν τα αυτιά σε πιέσεις και πειρασμούς και με προσωπικό κόστος μάχονται καθημερινά για να είναι σωστοί και να γράφουν ή να λένε την αλήθεια...

ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ

Ναι, ομάδες εργοδοτούν δημοσιογράφους στα γραφεία Τύπου. Λογικό να βρίσκονται οι υπάλληλοι των γραφείων Τύπου των ομάδων στο payroll των συλλόγων ή ποδοσφαιρικών εταιρειών όπου εργάζονται. ΟΚ, υπάρχουν ομάδες των οποίων τα γραφεία Τύπου δεν εργάζονται με την πρέπουσα σοβαρότητα και οι υπεύθυνοι αυτών, μόνο δημοσιογράφοι δεν είναι, αλλά ο Ανδρέας Παπαχαραλάμπους, σαν άλλος… Σέρλοκ Χολμς ισχυρίστηκε πως «ενδεχομένως διάφοροι δημοσιογράφοι είναι στo payroll διαφόρων ομάδων».

Να δούμε τι άλλο θα ακούσουν τα δύσμοιρα αυτάκια μας. Εάν, όντως υπάρχουν δημοσιογράφοι στο αθλητικό ρεπορτάζ, που ενώ έχουν μία σταθερή εργασία (άντε και 1-2 συνεργασίες part time), υποτίθεται εργάζονται παράλληλα και για λογαριασμό ομάδων, τότε πόσο παλαβοί είναι οι σύλλογοι που τους εργοδοτούν, να τους έχουν στο pay roll τους και ταυτόχρονα να πληρώνουν μισθούς και για ένα έως πέντε άτομα στο γραφείο Τύπου τους;

Αναφερόμαστε σε ομάδες του Big-6 έτσι; Διότι στα γραφεία Τύπου των υπόλοιπων ομάδων, μόνο δημοσιογραφικές δεν είναι οι ικανότητες των «Υπευθύνων Τύπου». Να τα λέμε κι αυτά και να τα γράφουμε κιόλας, διότι σε ομάδες χωρών με κανονικά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα, τα γραφεία Τύπου απέχουν παρασάγγας σε επαγγελματισμό, εκτίμηση προς τους δημοσιογράφους και συνεργασία με αυτούς, από τα «δικά μας». Ξέχωρα από το πόσο πιο μπροστά είναι σε θέματα εκσυγχρονισμού.

«Επειδή γίνονται και μερικά δημοσιεύματα (σ.σ. εν τω μεταξύ τα δημοσιεύματα συντάσσονται δεν γίνονται) από διάφορους δημοσιογράφους οι οποίοι ενδεχομένως να είναι πάνω στο pay roll κάποιας ομάδας ή ομάδων, τους διαψεύδω κατηγορηματικά ότι ο λόγος που δεν επιδόθηκε η οποιαδήποτε κλήση, δεν οφείλεται καθόλου στην Επιτροπή Δεοντολογίας και Αθλητισμού. Κάθε προσπάθεια αυτής της Αρχής είναι η προστασία του σωματείου», είπε με έντονο τρόπο που λέτε ο κ. Παπαχαραλάμπους.

Και αφού έχει προσβάλει τους δημοσιογράφους, πήγε μετά να το σώσει λέγοντας: «Γιατί είναι προσβολή; Δεν είναι αυτό που λέω, διότι υπήρξα και εγώ σε ομοσπονδίες και είχα και εγώ δημοσιογράφο που να μου παρουσιάζει την εικόνα της Ομοσπονδίας μου έναντι αμοιβής. Δεν είναι κακό ούτε επιλήψιμο. Αν εσείς το θεωρείτε έτσι, και εγώ ως δικηγόρος, είμαι δικηγόρος πολλών εταιριών. Δεν είμαι μόνο μίας. Εάν εγώ πάω σε έναν δημοσιογράφο να μου κάνει μια τροποποίηση ή μία αλλαγή ενός έργου της Ομοσπονδίας μου ή ακόμη και της Επιτροπής μου, το βλέπετε εσείς παράλογο και αθέμιτο; Για όνομα του Θεού, να μην θίγεστε». Άστο κ. Παπαχαραλάμπους, δεν το σώζετε…

ΟΚ, δημοσιογράφοι Αθλητικού Ρεπορτάζ οι οποίοι πολλές φορές γονατίζουν μπροστά στις «μεγάλες» ομάδες υπάρχουν. Για να βγαίνει με μεγάλη ευκολία το ρεπορτάζ και για να «κερδίζουν» τις «αποκλειστικότητές» τους, αυτό κάνουν ξεφτιλίζοντας και τον εαυτό τους. Εξαιρέσεις υπάρχουν παντού… Εδώ οι ομάδες, τους πλείστους δημοσιογράφους μάς ξεφτίλισαν και μας γύρισαν την πλάτη πλειστάκις ας μην τα ξαναλέμε και να μας χαρακτηρίσουν κάποιοι εμμονικούς επειδή μέσα-μέσα υπενθυμίζουμε την πικρή πραγματικότητα…

Οι πλείστοι αθλητικοί συντάκτες, θύματα του καπιταλιστικού συστήματος κι αυτοί, αψηφούν χαμηλούς μισθούς και βαριά ωράρια, κλείνουν τα αυτιά σε πιέσεις και πειρασμούς και με προσωπικό κόστος μάχονται καθημερινά για να είναι σωστοί και να γράφουν ή να λένε την αλήθεια. Παραφράζω τα γραφόμενα ενός αγαπητού συναδέλφου εδώ στον Φιλελεύθερο, σε κάποιο πρόσφατο σχόλιό του και τα προσαρμόζω ως απάντηση στον κ. Παπαχαραλάμπους.

Προκαλώ λοιπόν τον επικεφαλής της Επιτροπής Δεοντολογίας και Προστασίας του Αθλητισμού να προβεί σε οικονομικό έλεγχο των δημοσιογράφων του αθλητικού ρεπορτάζ. Με μια συμφωνία όμως. Αν τελικά βρει χρέη-βουνά και φαλιρισμένες πιστωτικές, να τα καλύψει από το ταμείο της Επιτροπής. Deal;