ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΠΟΛΥΔΩΡΟΥ
Πέρσι κέρδισε τον τίτλο της πρωταθλήτριας Β’ Κατηγορίας και δικαιωματικά έπρεπε να αγωνιζόταν εκεί που την έχει επιτάξει η ιστορία της. Ιστορία που είναι η πιο βαριά (χωρίς καμιά αμφιβολία) στην κυπριακή καλαθόσφαιρα.
Αυτό όμως δεν έγινε τελικά, αφού τα λεφτά δεν ήταν αρκετά ώστε η «βασίλισσα» να είναι σε θέση να σταθεί με αξιώσεις στο πρωτάθλημα των μεγάλων. Φέτος, η ιστορία επαναλαμβάνεται, τουλάχιστον όσον αφορά στο δικαίωμα συμμετοχής στο πρωτάθλημα της Α’ Κατηγορίας, αφού ως γνωστόν η ΑΕΛ κατέκτησε και στην φετινή σεζόν τον τίτλο στο πρωτάθλημα Β’ Κατηγορίας, κερδίζοντας τον Αχιλλέα Καϊμακλίου (επίσης ιστορική ομάδα στην κυπριακή καλαθόσφαιρα).
Πρόσφατα, εκδόθηκε ένα ανακοινωθέν από την ΑΕΛ, το οποίο καταλήγει ως εξής: «Θα καταβάλουμε το άπαν των δυνατοτήτων μας, ώστε του χρόνου να απολαύσουν την τιμημένη ομάδα μας στην Α’ Κατηγορία». Ας ευχηθούμε πως στο σύλλογο της ΑΕΛ αντιλαμβάνονται την αδημονία του μεγάλου κόσμου της ομάδας για να ξαναδεί την «επίσημη του αγαπημένη», εκεί όπου πραγματικά ανήκει.
Όπως και αν το δει κανείς όμως, συναισθηματικά, ιστορικά ή τέλος πάντων κάτω από οποιοδήποτε πρίσμα, το οικονομικό μέρος είναι ο μεγάλος βραχνάς, αφού χρειάζονται απαραιτήτως χορηγοί που θα κρατήσουν την ΑΕΛ σε αξιοπρεπή αγωνιστικά επίπεδα, εφόσον αυτή δηλώσει συμμετοχή στο πρωτάθλημα Α’ Κατηγορίας της ερχόμενης αγωνιστικής περιόδου.
Πάντως στην ΚΟΚ έχουν μια λύση που ονομάζεται «μείωση των ξένων». Εμείς το γράψαμε πολλές φορές ότι οι ξένοι πρέπει να μειωθούν, κάτι που θα διευκολύνει αφάνταστα τις προσπάθειες που υποσχέθηκαν στην ΑΕΛ για να αγωνισθεί η ομάδα τους στην Α’ Κατηγορία.
Στην δε ΚΟΚ, γνωρίζουν ότι εφόσον γίνει κάτι τέτοιο, τότε το μεγαλύτερο όνομα του αντιπροσωπευτικού τους αθλήματος, η ΑΕΛ, θα ανήκει εκεί όπου πραγματικά… ανήκει, όχι μόνο συναισθηματικά, αλλά και αγωνιστικά.