Η άποψη που επικρατεί στις τάξεις του κόσμου της ΑΕΛ ότι η φετινή ομάδα είναι περιορισμένων δυνατοτήτων επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά σε ντέρμπι. Φοβερές αδυναμίες σε όλες τις γραμμές. Δέχεται με μεγάλη ευκολία γκολ, βάζει με το σταγονόμετρο και δεν μπορεί να αντιδράσει στα δύσκολα. Αυτό έγινε και απέναντι στον Απόλλωνα, απογοητεύοντας για άλλη μια φορά τον κόσμο της, που μόνο αυτός θυμίζει πως η ΑΕΛ είναι μεγάλη ομάδα.
Ο Κόσκελα, που έχει κι αυτό μερίδιο ευθύνης, προσπαθεί, αλλά με αυτό το ρόστερ είναι πολύ δύσκολο να κάνει θαύματα. Δείχνει κι ο ίδιος τρομερά απογοητευμένος, διαπιστώνοντας σε βάθος χρόνου ότι η ΑΕΛ δεν μπορεί να κάνει το βήμα παραπάνω. Προχθές και στα τρία γκολ η άμυνά της λειτούργησε σαν παιδική χαρά. Ακόμη, αν και ισοφάρισε στο 44’, δεν άντεξε να πάει στην ανάπαυλα με το ισόπαλο αποτέλεσμα. Δέχθηκε γκολ στις καθυστερήσεις, ακολούθως άλλο ένα με το «καλημέρα» στο δεύτερο ημίχρονο και μετά καμία αντίδραση. Η ΑΕΛ είναι σταθερά σε χαμηλές πτήσεις. Η εξάδα έκανε φτερά εδώ και καιρό, ενώ δεν λέει να αυξήσει τη διαφορά από τη ζώνη του υποβιβασμού.
Το ερώτημα που τίθεται είναι, εάν μπορεί έστω και με τις όποιες μετεγγραφικές κινήσεις θα γίνουν εντός Ιανουαρίου, να αλλάξει η αγωνιστική εικόνα της ΑΕΛ. Ο στόχος, πλέον, δεν μπορεί να είναι άλλος από το να απομακρυνθεί όσο πιο γρήγορα από τις ομάδες που βρίσκονται πιο κάτω.