Από εκεί που σταμάτησε τον περασμένο Ιανουάριο όταν υπογράφηκαν οι Παρούτης, Μασέκο και Μιγκέ συνεχίζει η ΑΕΛ. Οι τρεις μετεγγραφές της λεμεσιανής ομάδας αφορούσαν ακραίο επιθετικό, όπως και η πρώτη προσθήκη ενόψει καλοκαιριού. Κατά την άποψη μας, λοιπόν, η διαφαινόμενη απόκτηση του Ταβάρες αποτελεί μια ακόμη παραδοχή πως οι επιλογές της περσινής σεζόν δεν απόδωσαν τα αναμενόμενα.
Η απόφαση που πάρθηκε τον περασμένο χειμώνα ήταν να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στην επίθεση παρά το γεγονός ότι υπήρχαν κενά στα μετόπισθεν. Δικαιωμένος στο έπακρο μπορεί να νιώθει ο Νταμάχου με τον δανεισμό του Σάβο, όμως εκ του αποτελέσματος οι εξτρέμ δεν μπόρεσαν να κάνουν τη διαφορά. Είτε γιατί δεν πήραν αρκετές ευκαιρίες (βλέπε περίπτωση Παρούτη), είτε για τον οποιοδήποτε άλλο λόγο. Εξαίρεση αποτελεί το γκολ του Μασέκο στον αγώνα κυπέλλου με την Ομόνοια, όταν και ήρθε η πρόκριση στα ημιτελικά. Ξεκαθαρίζεται επίσης πως αναφερόμαστε στο κατά πόσο οι κινήσεις Ιανουαρίου είχαν άμεσο αντίκτυπο καθότι κανείς δεν μπορεί αποκλείσει το ενδεχόμενο οι Παρούτης και Μιγκέ, για παράδειγμα, να μετατραπούν σε πολύτιμες μονάδες.
Ως προς τη νέα αγωνιστική περίοδο, με τα υπάρχοντα δεδομένα τα φτερά της επίθεσης αποτελούνται από τους Σινγκ, Παρούτη, Μιγκέ και Ταβάρες, ο οποίος προορίζεται για να προσθέσει ποιότητα και βάθος. Επιλογές αποτελούν επίσης οι Μακρής και Μιλοσάβλεβιτς, με όλους εξ αυτών να διατηρούν συμβόλαιο.
Σε κάθε περίπτωση το δεδομένο είναι πως η διαφαινομένη μετεγγραφή του Πορτογάλου εξτρέμ είναι άλλη μια ένδειξη ότι οι επιλογές της περσινής σεζόν δεν ήταν καλύτερες δυνατές. Τα λάθη έχουν αναγνωριστεί από την επίσημη ΑΕΛ προ πολλού και αυτό είναι το πρώτο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνηση. Ζητούμενο τώρα είναι το πάθημα να γίνει μάθημα προκειμένου η νέα χρονιά να κυλίσει σαφώς καλύτερα.