Μία ματιά να ρίξει κανείς στα τμήματα υποδομής των ομάδων, αλλά και των διαφόρων ιδιωτικών ακαδημιών, εύκολα θα εντοπίσει 5-10 νεαρούς ποδοσφαιριστές που έχουν την προοπτική να προχωρήσουν, φτάνοντας στην υπογραφή επαγγελματικού συμβολαίου και ακολούθως στην καθιέρωση σε υψηλό επίπεδο.
Κάπου εδώ, μπαίνουν τα πιο σημαντικά ερωτήματα: Α) Πόσοι, πραγματικά, συνεχίζουν με τον ίδιο ζήλο τη σκληρή δουλειά; Β) Πόσοι, εξ αυτών, παραμένουν συγκεντρωμένοι, αφοσιωμένοι και κυρίως προσγειωμένοι; Γ) Πόσοι, άραγε, είναι ξύπνιοι και υπάκουοι για να μεγιστοποιήσουν τις δυνατότητές τους; Δ) Πόσοι θα μείνουν ανεπηρέαστοι από κάθε αναποδιά;
Τα παράδειγμα των ταλέντων που έμειναν ταλέντα είναι ασφαλώς χιλιάδες. Υπάρχουν ωστόσο περιπτώσεις που συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Δηλαδή, ένας μέτριος πιτσιρικάς, επειδή είχε το μυαλό στο κεφάλι, προχώρησε. Και… προσπέρασε παικταράδες στις ίδιες ακριβώς ηλικιακές ομάδες! Και το πέτυχε με δουλειά, επιμονή, υπομονή και εξυπνάδα.
Θυμάστε τον υψηλόσωμο επιθετικό, Νόρμπερτ Μπάλογκ, που έπαιξε (δανεικός) πριν από πέντε χρόνια στον ΑΠΟΕΛ; Ο Ούγγρος επιθετικός, είχε αποκτηθεί από τον Παλέρμο αντί 2.200.000 ευρώ, μένοντας στάσιμος από τότε μέχρι σήμερα.
Ας μην το κουράζουμε: Για να σκάσει ένα (σούπερ) ταλέντο αρχικά από το αυγό και ακολούθως να πάρει τον δρόμο του, απαιτούνται πολλά. Επομένως, καλό είναι να κρατάμε πάντοτε τον πήχη χαμηλά γιατί τα αππώματα τιμωρούνται. Ιδιαίτερα στη νήσο Κύπρο, όπου χάσαμε παντελώς την μπάλα…