Το δείγμα μέχρι στιγμής στο πρωτάθλημά μας είναι μικρό, πολύ μικρό. Πέρασαν μόλις τρεις αγωνιστικές και ο δρόμος είναι πολύ μακρύς μέχρι τον τερματισμό. Πώς είναι δυνατόν κάποιοι να εκφράζονται από τώρα με σιγουριά για το ποιες ομάδες θα είναι στην εξάδα, αλλά και ποιες θα υποβιβαστούν. Δεν μπορεί με μια καλή εμφάνιση ή με μια κακή, η τάδε ομάδα θα πάρει το πρωτάθλημα και η τάδε θα μείνει εκτός εξάδας ή θα πάει στη Β’ Κατηγορία.
Τι δείχνει αυτό; Έλλειψη σοβαρότητας και επιπολαιότητα. Ναι μεν κάποιες ομάδες δείχνουν ικανές να πρωταγωνιστήσουν και να διεκδικήσουν ακόμη και τον τίτλο και άλλες απογοητεύουν, όμως το σκηνικό αυτό μπορεί να αλλάξει έστω ως ένα βαθμό μέσα στις επόμενες αγωνιστικές. Άλλωστε, οι διαφορές δεν είναι μεγάλες και δεν θα είναι έκπληξη να προκύψουν ανατροπές.
Τα σενάρια και οι εκτιμήσεις μπορεί να είναι αφορολόγητα και ο καθένας να λέει τι πιστεύει, όμως ασφαλή συμπεράσματα θα εξαχθούν τουλάχιστον με το πέρας του α’ γύρου. Αυτό που μπορεί να ειπωθεί σήμερα είναι πως, Άρης και Πάφος FC, που αποτέλεσαν πέρσι ευχάριστη παρουσία, θα είναι τουλάχιστον εξίσου δυνατές. Εφόσον θα είναι εντός της εξάδας και οι δύο, είναι φυσικό επακόλουθο να δούμε κάποιες από τις ομάδες που θεωρούνται του «big-6» να μένει εκτός εξάδας όπως έγινε πέρσι με τις Ομόνοια και ΑΕΛ.
Αυτό για το οποίο μπορεί να γίνει λόγος είναι ότι, προμηνύεται και φέτος μια ενδιαφέρουσα σεζόν. Πρωτάθλημα ανταγωνιστικό, ικανό να προσφέρει συγκινήσεις στο φίλαθλο κοινό. Φθάνοντας στο 1/3 της περιόδου, τότε ας γίνουν και εκτιμήσεις. Δεν θα πρέπει να ισοπεδώνονται τα πάντα για ομάδες που ίσως να δέχθηκαν μια ήττα ή να είχαν κακή εμφάνιση και από την άλλη να αποθεώνονται ομάδες. Το πρωτάθλημα είναι ένας μαραθώνιος και θα υπάρξουν σκαμπανεβάσματα, φαντάζει δύσκολο σ’ ένα τέτοιο πρωτάθλημα μια ομάδα να πάει… τρένο. Είναι καλό να υπάρχει ισορροπία και στα συναισθήματα και στις απόψεις.