«Την πληρώνουν οι πολλοί για τους λίγους», είναι η ατάκα που κυριαρχεί μετά την απόφαση για απαγόρευση παρουσίας οπαδών των φιλοξενούμενων ομάδων έως το τέλος της σεζόν. Κάτι που έγινε χρήση και από σωματεία σε ανακοινώσεις τους.
Σωστά. Έτσι είναι. Για τη συμπεριφορά των «λίγων» την πληρώνουν οι «πολλοί». Ωστόσο τα δάκρυα των ποδοσφαιρικών παραγόντων για τους «πολλούς» μοιάζουν κροκοδείλια. Διότι θα πρέπει να μας πουν τι έκαναν τα πλείστα από αυτά για να συμμαζέψουν τους «λίγους».
Μήπως δεν είναι οι διοικήσεις των συλλόγων που έκαναν τα πάντα για να επιστρέψουν οι οργανωμένοι, μετά την τετραετία αποχής τους λόγω της κάρτας φιλάθλου; Βιώσαμε μια εποχή που δεν έσπαγε μύτη. Θα θυμάστε το 2022 που η πλειονότητα των οπαδών ξεπέρασε τα όποια κολλήματα είχε με την κάρτα και παρατηρήθηκε μαζική επιστροφή τους. Γήπεδα γεμάτα σε γιορτινή ατμόσφαιρα με συνθήματα, έστω από «ανοργάνωτους» οπαδούς.
Αλλά τότε οι «πολλοί» δεν αρκούσαν στους ποδοσφαιρικούς παράγοντές μας. Ήθελαν και τους «λίγους». Και τους έπεισαν να επιστρέψουν την άνοιξη εκείνης της χρονιάς. Μαζί τους επέστρεψε και το καρκίνωμα της βίας. Τώρα μας λένε ότι την πληρώνουν οι «πολλοί» για τους «λίγους»…