aekaelanorthosisapoelapollonarisdoksaehtnikosomonoiaolympiakospaeekpafosSuper LeaguePremier LeagueSerie ALaLigaEuro 2020

Α' ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΑΕΚ ΛΑΡΝΑΚΑΣΗ ημέρα που δεν θα ξεχάσει ποτέ

Η ημέρα που δεν θα ξεχάσει ποτέ

ΤΟΥ ΠΑΝΙΚΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ([email protected])

RADIO ACTIVE (ΟΙ ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ ΤΗΣ ΕΞΕΔΡΑΣ) 17.00-19.00 ΤΗΛ. 22-744744

Οι ομάδες στο γήπεδο, οι κερκίδες πάλλονται από τις ζητωκραυγές νέων, αλλά και ηλικιωμένων σε ένα παράδοξα μεθυστικό παλιμπαιδισμό. Οι ηλιαχτίδες του Φθινοπωρινού δειλινού χάθηκαν πριν από λίγο. Η ζέστη είναι αφόρητη το απόγευμα και γι’ αυτό οι προβολείς στα γήπεδα σαν σωτήρες, επιτρέπουν τη διεξαγωγή των αγώνων νωρίς το βράδυ. 

Χιλιάδες άνθρωποι, μικροί και μεγάλοι, γυναίκες και παιδιά γέμισαν την κερκίδα απ’ άκρη σ’ άκρη. Παλιά στα τσιμέντα έλεγες στο διπλανό του «κάνε λίγο δίπλα να χωρέσω και εγώ». Σήμερα ο καθένας έχει την καρέκλα του. Όλοι τους όμως αδημονούν για το τελικό αποτέλεσμα. Είναι και οι προπονητές της εξέδρας που εξηγούν στους ποδοσφαιρικά αδαείς, το λάθος του προπονητή για την ενδεκάδα που επέλεξε. Ένας εξ’ αυτών διερωτάται γιατί ο μικρός έμεινε στον πάγκο και μπήκε ο ξένος που κάνει υποδοχή της μπάλας με το καλάμι του ποδιού του. Είναι τόσο, πειστικοί που καμιά φορά σηκώνουν τη φωνή τους για να ακούσουν και οι γύρω την επιχειρηματολογία τους, περιμένουν ίσως και τον έπαινο τους για τη συμπύκνωση και ακρίβεια του λόγου τους.

Υπάρχουν και αυτοί που δεν μιλάνε. Μόνο βλέπουν. Ο νέος παιχταράς μόλις έκανε ραμπόνα στην προθέρμανση. Δέος! Σκουντούν το διπλανό τους αν το είδε και αυτός. Γιατί αν δεν υπάρχει δεύτερος μάρτυρας, είναι σαν να μην έγινε ποτέ. Προβληματίζεται όμως γιατί ο αντίπαλος σέντερ φορ είναι ψηλός και γρήγορος.

Είναι επίσης και ο τύπος που θυμάται τα περασμένα μεγαλεία, αλλά και ο άλλος, ο αισιόδοξος, που πιστεύει ότι φέτος όλα θα πάνε καλά. Και αυτός που βρίζει το διαιτητή πριν αρχίσει ο αγώνας; Πού τον βάζεις; Υπάρχει και ένας τέτοιος. Παρασέρνει και αρκετούς άλλους. Δεν ξέρει το όνομα του, αλλά βρίζει ακατανόμαστα βάζοντας απλώς μπροστά από κάθε βρισιά ένα «ρε διαιτητή…».

Μέσα σε αυτή τη βουή από τις διαφημίσεις, αλλά και τα τραγούδια από τα μεγάφωνα του σταδίου, τα κασκόλ που ανεμίζουν, τις σημαίες που κυματίζουν, τα συνθήματα που προσπαθούν να ξεπεράσουν σε ντεσιμπέλ την ένταση των μεγαφώνων σε μια άνιση μάχη, οι ποδοσφαιριστές αποσύρονται για τις τελευταίες οδηγίες.

Σε πέντε λεπτά ξεκινά ο αγώνας και ο πεντάχρονος δίπλα στον πατέρα του «ρουφά» κάθε στιγμή. Είναι οι πρώτες εικόνες που χαράζονται στη μνήμη του για πάντα. Είναι η ημέρα που δεν θα ξεχάσει ποτέ. Είτε βρεθεί σήμερα στο Μακάρειο στάδιο, στο Τσίρειο ή το «Αμμόχωστος», είτε αύριο κάτσει στις εξέδρες του σταδίου της Πάφου, του «Αντώνης Παπαδόπουλος» ή του ΓΣΠ ή τη Δευτέρα στο ΓΣΖ.

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ