aekaelanorthosisapoelapollonarisdoksaehtnikosomonoiaolympiakospaeekpafosSuper LeaguePremier LeagueSerie ALaLigaEuro 2020

Β' ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΑΕΖ ΖΑΚΑΚΙΟΥΗ εποχικότητα του ομαδικού αθλητισμού

Η εποχικότητα του ομαδικού αθλητισμού

ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ

Φανταστείτε μια αγορά με περιορισμένο αριθμό ενδιαφερομένων και χωρίς δυνατότητες επέκτασης. Μια αγορά που φιλοξενεί τη δράση πενήντα και πλέον διαφορετικών αθλημάτων, με εβδομαδιαίες δραστηριότητες. Με μόλις πέντε «μητροπολιτικές» περιοχές, που μάλιστα είναι τόσο κοντά η μια στην άλλη που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις τη μια από την άλλη.

Μια αγορά που το πατριαρχικό και οικογενειακό περιβάλλον, συνήθως διέπουν τις ψυχογραφικές αποφάσεις των μελών της οικογένειας με πολύ μικρές αποκλίσεις. Μια αγορά που προβάλλει, προωθεί και υποστηρίζει σε εξαιρετικά μεγάλο βαθμό, μόνο ένα άθλημα και δη το ποδόσφαιρο. Αυτή είναι, ναι, η κυπριακή πραγματικότητα.

Τα ατομικά αθλήματα στη χώρα μας έχουν φροντίσει να ακολουθούν αγωνιστικό καλεντάρι που συμβαδίζει με τις αντίστοιχες υποχρεώσεις της Ευρώπης κυρίως, εγχώριες και διεθνείς. Πολλά ατομικά αθλήματα όπως, στίβος, κολύμβηση, τένις, μηχανοκίνητος αθλητισμός έχουν δικά τους αγωνιστικά προγράμματα και για σκοπούς ανάπτυξης των συγκεκριμένων αθλημάτων, καλό θα ήταν να γίνει ένας ξεχωριστός σχεδιασμός, άσχετος με την πιο κάτω εισήγηση. Τι γίνεται όμως με τα ομαδικά αθλήματα;

Καλαθόσφαιρα, χειροσφαίριση, πετόσφαιρα, φούτσαλ, όλα «αθλήματα σάλας» και φυσικά εις διπλούν (τουλάχιστον) αφού έχουμε και γυναικείο αθλητισμό στην Κύπρο, ασχέτως αν δεν προβάλλεται και δεν λαμβάνεται από πολλούς υπόψη (λανθασμένα φυσικά) και φυσικά δεν συζητώ καν τα αναπτυξιακά πρωταθλήματα. Αυτοί όλοι λοιπόν, πρέπει ως επί τω πλείστο να μοιραστούν ένα καλό γήπεδο σε κάθε πόλη, τόσο για προπόνηση όσο και αγώνες. Έχουν να μοιραστούν ώρες προπόνησης και αποδυτήρια. Αποθήκες αθλητικού υλικού και γυμναστήριο. Έχουν να μοιραστούν το ενδιαφέρον μικρών παιδιών που θέλουν να ασχοληθούν με τον αθλητισμό και τις φιλοδοξίες έκαστου γονιού για το παιδί του.

Πιο σημαντικά, έχουν να μοιραστούν φιλάθλους, διαφημιστική πίττα, χορηγικό ενδιαφέρον, τηλεοπτική κάλυψη, με τη νέα τάξη πραγμάτων στα αθλητικά ΜΜΕ, μέχρι και την παρουσία αθλητικογραφικής κάλυψης έχουν να μοιραστούν. Έχουν να μοιραστούν το ενδιαφέρον που προκύπτει από την τηλεοπτική μετάδοση ξένων ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων, τη στιγμή που τα δικά μας αθλήματα δεν τυγχάνουν καν τηλεοπτικής προβολής. Άρα γιατί μας εκπλήσσει που όλα τα πάλαι ποτέ κραταιά ομαδικά αθλήματα (που μάζευαν χιλιάδες κόσμου σε ανοικτά και κλειστά γήπεδα), τώρα υποφέρουν και κινδυνεύουν, που κινούνται στην ανυποληψία με εξαίρεση τους άμεσα εμπλεκόμενους που φιλότιμα και ρομαντικά το παλεύουν ακόμη; Δικαίως ζητά η αθλητική κοινότητα την περαιτέρω στήριξη και την επιχορήγηση της Πολιτείας, αλλά για να είμαστε σωστοί και δίκαιοι η Πολιτεία ήταν πάντοτε παρούσα. Η πιο κάτω εισήγηση, μάλλον, κινείται στη σφαίρα του «συν Αθηνά και χείρα κίνει».

Η σημερινή μου εισήγηση είναι θεωρώ προς όφελος των θεωρητικά «μικρών ή φτωχών» (σε σχέση πάντα με το παντοδύναμο ποδόσφαιρο) και επιχειρεί να προσφέρει μια λύση στα υπαρκτά προβλήματα που εν συντομία ανέφερα πιο πάνω.

Αναγνωρίζω ότι είναι μεν δύσκολο, όμως αξίζει η αθλητική κοινότητα να το εξετάσει. Η εποχικότητα μπορεί να αξιοποιηθεί έτσι ώστε τα αθλήματα να μην συμπίπτουν επ’ ακριβώς στις αγωνιστικές τους περιόδους, ειδικά εφόσον τα αθλήματα σάλας έχουν φτάσει στο σημείο να συμπεριλαμβάνουν από έξι μέχρι δέκα ομάδες μόνο στην Α’ κατηγορία και αυτό σημαίνει ότι η αγωνιστική τους περίοδος έχει συμπτυχθεί σε περίπου 25-30 αγωνιστικές, κάτι που θα μπορούσε άνετα να ολοκληρωθεί εντός 5-6 αγωνιστικών μηνών.

Η εποχικότητα θα βοηθήσει την προσέλκυση ενδιαφέροντος από μη παραδοσιακούς φιλάθλους, θα εξυπηρετήσει τα μέσα ενημέρωσης, θα γεμίσει πολλές άδειες μέρες για φιλάθλους, ενώ ακόμη και μικρά παιδιά θα προσελκύσει, αφού όλο και περισσότερες μελέτες βλέπουν το φως της δημοσιότητας με εισήγηση τη μη αποκλειστική προπόνηση παιδιών μέχρι και την ηλικία των 15 χρονών περίπου. Η εποχικότητα θα μας ωθήσει να επισκευάσουμε και να εξοπλίσουμε τις κλειστές μας αίθουσες. Η εποχικότητα θα δώσει εμπορικό πλεονέκτημα στους αθλητικούς οργανισμούς, αφού η προβολή και η διαφήμιση θα είναι πιο ωφέλιμη για όλους τους εμπλεκομένους, άρα και πιο επικερδής. Η εποχικότητα θα προσδώσει ενδιαφέρον και το ενδιαφέρον αλυσιδωτά θα μεταφραστεί σε πολλαπλά και ποικίλα πλεονεκτήματα για όλους τους εμπλεκομένους.

Εννοείται ότι η εποχικότητα των αθλημάτων αυτών θα πρέπει να έχει μια περίοδο όπου οι υποχρεώσεις έκαστου αθλήματος συμπίπτουν με κάποιο άλλο. Αφενός, αυτή η περίοδος θα είναι πολύ μικρότερη από ότι σήμερα και αφετέρου, η αρχή της περιόδου σε ένα άθλημα θα εμπίπτει με το τέλος της περιόδου σε άλλο, έτσι το επίπεδο ενδιαφέροντος (ειδικά για τον κόσμο) θα είναι εκ διαμέτρου αντίθετο, με όλα τα συνεπακόλουθα. Όπως ίσως καταλαβαίνουν οι πιο μπασμένοι, αυτό το σύστημα είναι παρμένο από την αμερικανική αθλητική πραγματικότητα και έχει δοκιμαστεί και συμπληρώνω ότι δεν επιδέχεται αμφισβήτησης.

Συμπληρώνω, επίσης, ότι το να παίξουμε το καλοκαίρι φούτσαλ ή πετόσφαιρα (ακόμα και μπάσκετ) δεν θα επηρεάσει ούτε τις εγχώριες ούτε τις διεθνείς υποχρεώσεις (που ομολογουμένως έχουν πλέον αραιώσει), τουναντίον μόνο θα προσφέρει διάφορα ευεργετικά οφέλη.Με τα δε οικονομικά δεδομένα των ομάδων, καμία επιπλοκή σε προσέλκυση ξένων παικτών δεν διαφένεται.

Προχωρώ ένα βήμα πάρα πέρα και αναγνωρίζω την προσπάθεια που έγινε από σχεδόν όλες τις ομοσπονδίες, πλην της καλαθόσφαιρας, να διαφοροποιηθούν από το ποδόσφαιρο. Το φούτσαλ παίζεται Πέμπτες, το βόλεϊ ανδρών Παρασκευές, το βόλεϊ γυναικών τις Τρίτες. Γιατί φίλοι αναγνώστες πρέπει να παίζουμε την ίδια ακριβώς αγωνιστική περίοδο, έστω και διαφορετικές μέρες; Ποιος φίλος αναγνώστης σε συστηματική βάση μπορεί να ακολουθεί όλα τα αθλήματα ταυτόχρονα; Εδώ η τηλεόραση και τα μέσα ενημέρωσης και δεν τα προλαβαίνουν. Πως να αναπτύξουμε όλα αυτά τα αθλήματα διαφορετικα;

Η αθλητική κοινότητα καλό θα ήταν να αναρωτηθεί σε βάθος χρόνου ποιο θα είναι το μέλλον των αθλημάτων αυτών, εαν συστηματικά συνεχίσουν να λειτουργούν στη σκιά του ποδοσφαίρου, σε μια μικρή αγορά με αδυναμία επέκτασης και συγκεκριμένες οικονομικές δυνατότητες. Ως πόσο θα ζει ο αθλητισμός από την καλή προέραιση και προσφορά λίγων επώνυμων ή και ανώνυμων οικογενειών που θυσιάζουν προσωπικά χρήματα τους για να συντηρούν τις ομάδες και κατ’ επέκταση τα ίδια τα αθλήματα;

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ