aekaelanorthosisapoelapollonarisdoksaehtnikosomonoiaolympiakospaeekpafosSuper LeaguePremier LeagueSerie ALaLigaEuro 2020

Α' ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΑΕΚ ΛΑΡΝΑΚΑΣΓελά ο κάθε πικραμένος

Γελά ο κάθε πικραμένος

ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΜΑΥΡΟΥ

Διαιτησία, ανακοινώσεις, επικό τρολάρισμα, Facebook, Instagram, Twitter, αθλητικός δικαστής, ψυχολόγοι και πάει λέγοντας. Με τον ρυθμό που πήραμε, θαρρώ πως όλοι θα χρειαστούμε -αργά ή γρήγορα- ψυχολόγο. Θα με θυμηθείτε! Γιατί δεν είναι μονάχα τα άνωθεν. Στον… μαγικό και ονειρεμένο κόσμο του ποδοσφαίρου μας, πολλά είναι αυτά που… σφηνώνουν στα αφτιά μας, πολύ περισσότερα αυτά που βλέπουν τα ματάκια μας και, εν τέλει, όλα μαζί τείνουν να «κάψουν» τον εγκέφαλο και του πιο υγιούς ανθρώπου.

Και το άλλο που είναι επίσης για γέλια και για κλάματα; Μη μου πείτε πως η «δόση» που πήρατε έως τώρα από τον θεατρινισμό πολλών ποδοσφαιριστών δεν είναι ανεξέλεγκτη. Διεξήχθηκαν 19 αγώνες και ήδη βαρυστομαχιάσαμε. Λες και πρόκειται για μεταδιδόμενο ιό, ο οποίος εξαπλώνεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Ξέχωρα από τα υπόλοιπα, ξεφεύγουν από τα όρια και καταντούν κατά τα κοινώς λεγόμενα… καραγκιοζιλίκια.

Δεν ξέρω εάν αυτό γίνεται ένεκα της αδυναμίας πολλών διαιτητών να επιβληθούν στον αγωνιστικό χώρο, αλλά όσοι προσπαθούν να ξεγελάσουν ούτε τον αντίπαλο σέβονται ούτε πρωτίστως τον δικό τους ρόλο ως ποδοσφαιριστή. Με τους αγώνες να διεξάγονται υπό το «άγρυπνο βλέμμα» της κάμερας, έχει καταντήσει (εκνευριστικά) γελοίο να βλέπουμε για παράδειγμα κοκορομαχίες, κατά τις οποίες να πέφτει ένας εξ αυτών λες και τον πυροβόλησε ο αντίπαλος που μόλις τον είχε ακουμπήσει. Είδαμε παίκτες να χτυπάνε στον ώμο και να πιάνουν το κεφάλι. Είδαμε παίκτες να χτυπάνε στο πόδι και να πιάνουν το χέρι. Είδαμε υπερβολικές αντιδράσεις έπειτα από μαρκαρίσματα αντιπάλων, με παίκτες να ξεφεύγουν των ορίων, ελλοχεύοντας ο κίνδυνος να πυροδοτήσουν ανεξέλεγκτη αντίδραση των θερμοκέφαλων της εξέδρας.

Είδαμε ποδοσφαιριστές να αφήνουν τον εαυτό τους να πέσει εύκολα στην περιοχή του αντιπάλου ώστε να κερδίσουν πέναλτι και να αντιδρούν σφόδρα όταν δεν παίρνουν το σφύριγμα. Σκάνε, ως συνήθως, ένα χαμόγελο ειρωνείας προς τον διαιτητή. Έτσι δεν είναι; Έρχεται η επαναληπτική προβολή της φάσης και τότε γελά ο κάθε πικραμένος. Παιδιά προσοχή, μας βλέπουν…

Έχουμε και άλλα: Δεν είναι λίγοι που παίζουν τον ρόλο του τραυματία, προσποιούνται τους… μισοπεθαμένους και αίφνης, μόλις βγουν από τον αγωνιστικό χώρο… επανέρχονται στη ζωή!  Είναι και άλλοι που επιδίδονται σε διάφορα… κολπάκια για να ροκανίσουν τον χρόνο όταν το αποτέλεσμα βολεύει την ομάδα τους. Όταν όμως το κάνει ο αντίπαλος και το σκορ είναι εις βάρος τους, εκνευρίζονται. Αφήστε που όταν τα διαιτητικά σφυρίγματα (ή τα μη) τους ευνοούν, ούτε γάτα ούτε ζημιά! Όταν είναι εναντίον, όμως, γίνεται χαμός.

Δυστυχώς οι βουτιές, τα θέατρα, οι προσποιήσεις τραυματισμών για ορισμένους έγιναν κάτι φυσιολογικό και εν τέλει εξελίσσεται σε αποδεκτό, δημιουργώντας πιο νοσηρό κλίμα. Η… μπάλα είναι στα πόδια των παικτών και πολύ περισσότερο στο γήπεδο των διαιτητών ώστε να μειωθούν, αν μη τι το άλλο, οι γελοίοι θεατρινισμοί. Για τα υπόλοιπα, ο Θεός να βάλει το χέρι του!

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ