«Το ποδόσφαιρο στην Κύπρο είναι δηλητηριασμένο ώς το κόκαλο, δεν μπορούσα να ταυτιστώ άλλο μαζί του». Τάδε έφη Ζοέλ Μολ. Ο Ελβετός τερματοφύλακας είπε τα πιο πάνω σε ΜΜΕ της πατρίδας του. Τι θέλει να πει ο ποιητής; Ο καθένας μπορεί να το αντιληφθεί και να το αναλύσει στο μυαλό του, βλέποντάς το από τη δική του οπτική γωνία. Κανείς δεν είπε ότι το ποδόσφαιρό μας είναι αγγελικά πλασμένο.
Όμως, ο κ. Μολ πού ήταν προηγουμένως, να πει ό,τι λέει τώρα; Περίμενε να την… κάνει από την Κύπρο για να μιλήσει. Ακόμη κι έτσι, η Επιτροπή Δεοντολογίας και Προστασίας του Αθλητισμού καλείται να παρέμβει και να καλέσει τον Ελβετό τερματοφύλακα να γίνει συγκεκριμένος αναφορικά με όσα έχει πει. Να δώσει λεπτομέρειες και στοιχεία, που να δικαιολογούν την αναφορά του σε «δηλητηριασμένο ποδόσφαιρο».
Δεν θα στήσω στον τοίχο τον Μολ, αλλά εάν θέλει να είναι σωστός, έστω και αργά ας μιλήσει. Κι αν δεν το κάνει ο ίδιος, να κληθεί από τους αρμόδιους να το κάνει τώρα! Ένας ποδοσφαιριστής που έφαγε ψωμί από το κυπριακό ποδόσφαιρο, φορώντας τη φανέλα των Πάφου, Απόλλωνα, ΑΕΚ και Ολυμπιακού, είναι καλό να μιλήσει. Όσο ήταν εδώ δηλαδή, ήταν όλα καλά και άγια, τώρα ένιωσε το δηλητήριο;
Οι αρμόδιοι εάν θέλουν την αξιοπιστία του κυπριακού ποδοσφαίρου, θα πρέπει να καλέσουν τον Μολ να δώσει εξηγήσεις. Γιατί δεν μπορεί ο καθένας να βγάζει τη γλώσσα του περίπατο, να αραδιάζει ό,τι θέλει, αφήνοντας να αιωρούνται σκιές πάνω από το ποδόσφαιρο μιας χώρας και να νομίζει ότι ξεμπέρδεψε. Χωρίς αποδείξεις, λεπτομέρειες και στοιχεία, εύκολα μπορεί να δημιουργήσεις εντυπώσεις, πολύ πιο εύκολα όμως μπορεί να κατηγορηθείς ως συκοφάντης…