Μια φάση, μια ανάσα χώρου, μια απόφαση χωρίς δεύτερη σκέψη. Ο Αμίν σήκωσε κεφάλι, ο Ναούμ κινήθηκε κάθετα την κατάλληλη στιγμή, ο Καμπρέρα τελείωσε άψογα. Στο 26ο λεπτό, στο Στάδιο «Αλφαμέγα», γράφτηκε το μοναδικό κεφάλαιο που χώρισε το ψεσινό ντέρμπι. Και η ΑΕΚ έφυγε από τη Λεμεσό με το 1-0 απέναντι στην ΑΕΛ, παίρνοντας τρεις βαθμούς βαρύτιμους, που τη φέρνουν να κάνει γιορτές στην τρίτη θέση!
Η νίκη είχε περισσότερο χαρακτήρα επιβίωσης παρά επίδειξης. Δεν έπιασε τα γνωστά της στάνταρ, δεν κυριάρχησε για μεγάλα διαστήματα, όμως ήταν πιο απαιτητική επιθετικά και πιο «καθαρή» στις αποφάσεις της. Είδε δύο γκολ να ακυρώνονται ως οφσάιντ, με τον Σαμπορίτ στο 47΄ και τον Καμπρέρα στο 65΄, και στο τελευταίο 20λεπτο επέλεξε συνειδητά να προστατεύσει το προβάδισμα, παίζοντας με σωστές αποστάσεις και λιγότερο ρίσκο. Επτά τελικές, 51% κατοχή και συχνότερα πατήματα στην αντίπαλη περιοχή ήταν αρκετά για να στηρίξουν το αποτέλεσμα.
Διαβάστε επίσης: ΑΕΚ: Αποχαιρέτησε το 2025 όπως του άξιζε!
Για την ΑΕΛ, ωστόσο, το βράδυ αφήνει περισσότερα ερωτηματικά απ’ όσα δείχνει το σκορ. Οι γηπεδούχοι, χωρίς την παρουσία κόσμου, έμειναν για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι χωρίς γκολ και νίκη, μετά το 0-0 με τον Ολυμπιακό, παραμένοντας στην έβδομη θέση με 21 βαθμούς. Κι όμως, στο πρώτο μέρος είχαν τις στιγμές τους. Ο Νατέλ στο 35΄ και κυρίως ο Σινγκ στο 45΄+4 βρέθηκαν σε πλεονεκτική θέση, χωρίς να βρουν στόχο, με τη δεύτερη φάση να στοιχειώνει περισσότερο, γιατί ήρθε λίγο πριν από την ανάπαυλα και ήταν κλασσική.
Η εικόνα του αγώνα γενικώς δεν πρόσφερε μεγάλες συγκινήσεις. Ντέρμπι για γερά νεύρα, με 37 φάουλ, πολλές διακοπές και ένταση που ξεπερνούσε κατά διαστήματα τη ροή. Οι δύο ομάδες υπέπεσαν σε αρκετά λάθη, κυρίως στις μεταβιβάσεις, και αλληλοεξουδετερώθηκαν για μεγάλα διαστήματα. Η ΑΕΛ προσπάθησε να ανεβάσει γραμμές στο δεύτερο μέρος, έψαξε την ισοφάριση με μεγαλύτερη πίεση, όμως της έλειψε η τελική επιλογή.
Δεν ήταν ματς για να μείνει στη μνήμη ως θέαμα. Ήταν, όμως, ματς που μετρά στη βαθμολογία και στη συνέχεια. Και σε τέτοια βράδια, η ΑΕΚ πήρε αυτό που ήθελε, ενώ η ΑΕΛ έμεινε με την αίσθηση ότι κάτι μπορούσε να πάρει, αλλά δεν το άρπαξε όταν της δόθηκε η ευκαιρία.