Η Εθνική Ελλάδας κατάφερε να μετατρέψει την προσδοκία σε απογοήτευση μέσα σε τρεις μόλις αγώνες. Ήττα με 0-3 από τη Δανία εντός, 1-3 από τη Σκωτία και 1-3 ξανά από τη Δανία εκτός. Ίδιο μοτίβο, ίδιο σενάριο, ίδιο φινάλε. Το «τρις εξαμαρτείν» αποτελεί τη σύνοψη μιας αποτυχημένης προκριματικής πορείας που έβγαλε τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς στην… αναφορά.
Ο Σερβοέλληνας τεχνικός, για πρώτη φορά μετά την επιστροφή του στον ΑΠΟΕΛ τον Ιανουάριο του 2008, αμφισβητείται σε τόσο μεγάλο βαθμό – και όχι άδικα, από τη στιγμή που βρίσκεται στον πάγκο της, κατά πολλούς, πιο ταλαντούχας φουρνιάς ποδοσφαιριστών της Εθνικής Ελλάδας.
Ο Γιοβάνοβιτς επέμεινε σε ένα σχέδιο που απέτυχε επανειλημμένα. Πίστεψε ότι η Ελλάδα μπορεί να παίξει κυριαρχικό ποδόσφαιρο απέναντι σε κάθε αντίπαλο και σε οποιαδήποτε έδρα. Υποτίμησε ή, καλύτερα, δεν έκρυψε ούτε καμουφλάρισε τις αδυναμίες της «γαλανόλευκης» και δεν προσαρμόστηκε ποτέ στις απαιτήσεις των αγώνων. Η αυτοπεποίθηση μετατράπηκε σε αφέλεια, ενώ τα τραγικά ατομικά λάθη κατέστρεψαν την προσπάθεια διάκρισης σε έναν βατό όμιλο χωρίς μεγαθήριο.
Η Ελλάδα απέτυχε για έκτη διαδοχική φορά να προκριθεί σε μεγάλη διοργάνωση. Από το 5/6 της χρυσής δεκαετίας 2004-2014, στο 0/6 του 2016-2026. Η τρίτη ευκαιρία του Ιβάν Γιοβάνοβιτς στα προκριματικά του Euro 2028, με στόχο να επαναφέρει την ελληνική ομάδα στην ελίτ του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, ενδέχεται να είναι και η τελευταία του για να σώσει την παρτίδα στον πάγκο της Εθνικής Ελλάδας.