Σερ Αλεξ: Η φοβία του για απώλεια μνήμης και τα αποχαιρετιστήρια γράμματα στην οικογένειά του

O Σερ Αλεξ Φέργκιουσον λίγο πριν την κυκλοφορία του ντοκιμαντέρ για τη ζωή του, παραχώρησε συνέντευξη για την δραματική περιπέτεια που είχε με την υγεία του

Στις 27 Μαϊου κάνει πρεμιέρα το ντοκιμαντέρ για την ζωή του Σερ Αλεξ Φέργκιουσον, «Never Give In».

Το τρέιλερ που ήδη κυκλοφορεί για το ντοκιμαντέρ του «θρύλου» των πάγκων σητν Premier League, αποκαλύπτει ατάκες του Σκωτσέζου για τους φόβους που είχε για την υγεία του και κυρίως με την φωνή του, αλλά και την απώλειας μνήμης. Ο Φέργκιουσον, τον Μάιο του 2018 υπέστη εγκεφαλική αιμορραγία και υπήρξαν φόβοι ότι δεν θα αντέξει, ωστόσο κατάφερε να βγει νικητής από την δυσκολότερη μάχη που έδωσε στη ζωή του.

Ο Φέργκιουσον, με αφορμή το ντοκιμαντέρ παραχώρησε συνέντευξη στον Guardian, μαζί με τον γιο του που σκηνοθετεί το Never Give In, εξιστορώντας τα όσα πέρασαν από το μυαλό του εκείνη τη νύχτα της 5ης Μαϊου, αλλά και ιστορίες από την Αμπερντίν και την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Ακόμα και για εκείνη την τρομακτική 5η Μαΐου 2018, όταν ο Φέργκιουσον υπέστη εγκεφαλική αιμορραγία και έφτασε ένα βήμα απ’ το θάνατο.

«Ήταν μία μεγάλη ανησυχία για μένα. Συνέβη έπειτα από μία εγχείρηση, όπου έχασα τη φωνή μου. Ήταν το πιο τρομακτικό μέρος. Ήξερα ότι ήμουν ζωντανός, αλλά άρχισα να σκέφτομαι: ‘Μου λένε την αλήθεια;’ Η εγχείρηση ήταν επιτυχημένη, αλλά νιώθεις μοναξιά. Μπορεί να γίνει τρομακτικό. Όταν έχασα τη φωνή μου, σκέφτηκα: ‘Δεν μου είπαν ποτέ ότι μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο’» ανέφερε ο Σερ Αλεξ, τονίζοντας πως αυτό που τον τρόμαξε περισσότερο ήταν να έχει απώλεια μνήμης.

«Ως προπονητής, εξαρτάσαι από τη μνήμη. Βλέπεις παιχνίδια σήμερα όπου οι προπονητές σημειώνουν κατά τη διάρκεια του αγώνα. Ποτέ δεν το έκανα. Πάντα στηριζόμουν στη μνήμη μου και όταν πήγαινα στα αποδυτήρια ήταν πολύ δυνατή για μένα. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ένας προπονητής κρατά σημειώσεις σε ένα παιχνίδι. Να κατεβάζεις το κεφάλι για να γράψεις και να χάσεις ένα γκολ;» αναφέρει.

«Η λογοθεραπευτρια μου ερχόταν κάθε μέρα και ήταν σπουδαία. Με έβαζε να γράφω όλα τα ονόματα της οικογένειάς μου και των παικτών μου. Μετά άρχισε τα ζώα, τα ψάρια, τα πουλιά, για να δει αν θυμάμαι τις ονομασίες τους. Σταδιακά η φωνή μου επανήλθε. Αλλά το πιο σημαντικό πράγμα ήταν ότι η μνήμη μου ήταν ΟΚ. Με έβαλε να γράφω γράμματα. Έγραψα στην Κάθι (σσ: η σύζυγός του) που, σε εκείνο το σημείο, έγραφα ορνιθοσκαλίσματα» αποκάλυψε λέγοντας πως τα γράμματα αυτά ήταν αποχαιρετιστήρια καθώς αισθανόταν πως ίσως δεν τα κατάφερνε.;

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ