Όταν Μόουρα μετέτρεψε σε εφιάλτη το ευρωπαϊκό ντεμπούτο του Ιωάννου

Η ποδοσφαιρική μετάλλαξη των Άγγλων...

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ

Τον θυμάμαι από τον αγώνα του ΑΠΟΕΛ με την Παρί στο «Παρκ ντε Πρανς». Ο άνθρωπος μετέτρεψε το ευρωπαϊκό ντεμπούτο του Νικόλα Ιωάννου, στο αριστερό άκρο της άμυνας των γαλαζοκίτρινων, σε εφιάλτη. Οι Παριζιάνοι έκαναν όλο τους το παιχνίδι από τα αριστερά, καθώς ο Λούκας με τις επινοήσεις του έκανε άνω – κάτω την άμυνα του ΑΠΟΕΛ, που τότε είχε στον πάγκο της των Γιώργο Δώνη. Προχθές το βράδυ, ο Βραζιλιάνος, με τα χρώματα της Τότεναμ αυτή τη φορά, απόντος του Χάρι Κέιν, έκανε τα μωρά του Άγιαξ να τον μάθουν και να κλάψουν πικρά. Με τρία δικά του γκολ, οι «πετεινοί» πήραν το εισιτήριο για τον μεγάλο τελικό, εκεί όπου θα συναντήσουν τη Λίβερπουλ του Κλοπ!

Μεγάλος, πολύ μεγάλος παίκτης ο Βραζιλιάνος, που απόντος του σούπερ σταρ της λονδρέζικης ομάδας κλήθηκε να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά, σε ό,τι αφορά το επιθετικό κομμάτι και την υπόθεση γκολ και τα κατάφερε περίφημα. Στο 90’+6 άπλωσε το πόδι του, πρόλαβε στο «τσακ» τους αμυντικούς και τη βουτιά του τερματοφύλακα του «Αίαντα», διαμορφώνοντας το τελικό 3-2! Τι παιχνίδι κι αυτό; Το δεύτερο σε ένα εικοσιτετράωρο που ζήσαμε και αποτελούσε – όπως κι αυτό της Λίβερπουλ με την Μπαρσελόνα – την αποθέωση του ποδοσφαίρου. Αποθέωση και για τους Εγγλέζους που είδαν δύο ομάδες τους να παίρνουν θέση για τον τελικό της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης και χθες βράδυ, θα το αποτολμούσαν άλλες δύο (η Άρσεναλ και η Τσέλσι) στο Europa League!

Οι Άγγλοι που λέτε κατάλαβαν πως χωρίς χείρα βοηθείας από ποδοσφαιρικές σχολές, που δίνουν περισσότερη έμφαση στην τακτική (Ιταλία), σχολές που «τετραγωνίζουν» την μπάλα (Ισπανία) δεν μπορούσαν να ελπίζουν σε πολλά στη σύγχρονη ποδοσφαιρική εποχή. Εδώ και μια πενταετία οι ιδιοκτήτες των ομάδων επένδυσαν (πολλά) σε «top class» προπονητές και παίκτες και δικαιώθηκαν. Ακόμα κι αν δεν είσαι fan του αγγλικού ποδοσφαίρου (όπως η αφεντιά μου) δεν μπορείς παρά να αναγνωρίσεις πως τόσο η Λίβερπουλ (του Κλοπ), όσο και η Τότεναμ (του Ποκετίνο), αλλά και η Άρσεναλ (του Έμερι) και η Τσέλσι (του Σάρι) έφτασαν δίκαια ως εκεί που έφτασαν. Όπως επίσης έπαιξαν όμορφο και ελκυστικό ποδόσφαιρο.