aekaelanorthosisapoelapollonarisdoksaehtnikosomonoiaolympiakospaeekpafosSuper LeaguePremier LeagueSerie ALaLigaEuro 2020

Ελληνικό Πρωτάθλημα | Ποδοσφαιρικά Νέα απο ΕλλάδαSUPERLEAGUEΚαλό ταξίδι κυρ Βαγγέλη, και καλό παράδεισο… (videos)

Καλό ταξίδι κυρ Βαγγέλη, και καλό παράδεισο… (videos)

ΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ ΚΑΚΟΥΡΗ

Πρέπει να ήταν τέλη του 1976, ίσως και αρχές του 1977. Εκείνη η απεργία των εκπαιδευτικών των ιδιωτικών σχολείων στην Ελλάδα, ήταν… δώρο θεού, αξέχαστο. Οι περισσότεροι συμμαθητές μου, γόνοι της ελληνικής ελίτ του Κολεγίου Αθηνών, έκαναν επαναλήψεις, ενώ αργότερα έμαθα ότι προσέλαβαν προσωρινούς καθηγητές για να… καλύψουν το χαμένο έδαφος.

Στα δώδεκά μου, ένα προσφυγόπουλο από την Κύπρο στη χαοτική Αθήνα δεν είχα και πολλές επιλογές. Σιγά μην κάτσω να διαβάσω. Γύρα στις γειτονιές του Ζωγράφου και το απόγευμα ball boy στις προπονήσεις του Ηλυσιακού. Δεν έχανα προπόνηση…

Από κείνη την εμπειρία, θυμάμαι εντονότερα τη «γνωριμία» μου με δύο ανθρώπους. Τον Νίκο τον τερματοφύλακα και τον προπονητή, τον κύριο Βαγγέλη. Ο Νίκος ξεχώριζε σαν τη μύγα μες στο γάλα. Στα παιδικά μου μάτια, πετούσε πραγματικά. Πτήσεις κανονικές, από το ένα δοκάρι στο άλλο, λες κι ήταν αδύνατο να δεχθεί γκολ.

Ο κύριος Βαγγέλης, ήταν σκληρός, αδίστακτος πολλές φορές. Προς τα τέλη της προπόνησης φώναζε τους τερματοφύλακες στο σκάμμα του άλματος εις μήκος κι ακολουθούσε μία… διαδικασία που περισσότερο έμοιαζε με βασανιστήρια. Από τα πέντε-έξι μέτρα εξαπέλυε κεραυνούς με την μπάλα κι είχε την απαίτηση να αποκρούουν!

Η δική μου η δουλειά ήταν να φέρνω τις μπάλες… «Μικρέ τις μπάλες!», φώναζε κατά διαστήματα ο κύριος Βαγγέλης μπας και δεν είχε άλλες για να «πυροβολήσει» τον Νίκο και τον άλλο τερματοφύλακα, για τον οποίο δεν είμαι σίγουρος αν ήταν ο Δρόσος, άλλος ένας μεγάλος πορτιέρο στον Ηλυσιακό.

Θυμάμαι, όμως, που παρότρυνε τον Νίκο εις άπταιστην γαλλική: «Γαμ… τον ρε Νίκο! Ξεφτίλισέ τον τον που…, να μην σου βάλει ούτε ένα!». Τη συγκεκριμένη στιγμή ο κύριος Βαγγέλης ήταν ο… κακός, ο μπαμπούλας, ο αρχιβασανιστής. Παρά τα 44 του χρόνια, είχε ένα σουτ-φαρμάκι που δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ.

Στο τέλος της σεζόν ο Ηλυσιακός τερμάτισε 6ος στη Β’ Εθνική, για άλλη μία φορά δεν κατάφερε να ανέβει στην Α’ Εθνική που ήταν και παραμένει το ποδοσφαιρικό όνειρο μίας ολόκληρης περιοχής στην καρδιά της Αθήνας κι έφυγε από την ομάδα ο Νίκος. Στενοχωρήθηκα πολύ για τον Νίκο, ο οποίος πήρε μετεγγραφή στην Καστοριά. Τρία χρόνια αργότερα, αναδείχθηκε κυπελλούχος Ελλάδας με την Καστοριά και καπάκι έγινε εθνικός ήρωας.

Η Εθνική Ελλάδας είχε νικήσει εκτός έδρας τη Δανία με κορυφαίο των κορυφαίων τον Νίκο Σαργκάνη, το «φάντομ», παρατσούκλι που τον ακολουθεί ακόμη και σήμερα. Ο δικός μου Νίκος, ο ήρωας τον παιδικών μου χρόνων καταξιώθηκε σε όλα τα επίπεδα, πήγε στον Ολυμπιακό, μετά στον Παναθηναϊκό και συγκαταλέγεται ανάμεσα στους κορυφαίους τερματοφύλακες όλων των εποχών. Κι εγώ φούσκωνα από περηφάνια που μάζευα τις μπάλες του…

Πέρασαν πολλά χρόνια για να μάθω ποιος πραγματικά ήταν ο κύριος Βαγγέλης. Κι αυτός τεράστια μορφή του ελληνικού ποδοσφαίρου. Βαγγέλης Πανάκης… Ο «Μπουλντόζας» του Παναθηναϊκού. Ηγετική προσωπικότητα, ένας από τους καλύτερους επιθετικούς όλων των εποχών.

91 συμμετοχές και 57 γκολ στην Α’ Εθνική, και 82 συμμετοχές και 31 γκολ προ Α’ Εθνικής. Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε έξι πρωταθλήματα, ενώ αγωνίστηκε 14 φορές με την Εθνική Ελλάδας σκοράροντας και πέντε τέρματα. Τεράστιος και ως προπονητής, αφού βοήθησε παίκτες όπως ο Νίκος Σαργκάνης κι ένα σωρό άλλους.

Σερφάροντας στο Διαδίκτυο προχθές βράδυ, «πάγωσα» διαβάζοντας ότι ο Βαγγέλης Πανάκης «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 84 ετών. Και συνάμα πήγα νοσταλγικά σαράντα χρόνια πίσω. Καλό ταξίδι κυρ Βαγγέλη, και καλό παράδεισο…

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ