Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα σε αυτόν τον τόπο είναι ότι έχουμε συνηθίσει στην ανθρωποφαγία. Έχουμε πάθει… ανοσία στη διαπόμπευση του διπλανού μας. Κι όχι μόνο δεν διαμαρτυρόμαστε, αλλά χαζογελάμε και κάνουμε και «like»! Η απόλυτη παράνοια και η αποθέωση της κάκιστης χρήσης των Social Media. Το Διαδίκτυο είναι -χωρίς υπερβολή- μια από τις μεγαλύτερες σύγχρονες ανακαλύψεις. Και έχει βοηθήσει αφάνταστα την ανθρωπότητα. Δύο λεπτά να κοπεί το… ίντερνετ και κινδυνεύουμε με εγκεφαλικό.
Αυτή η ιστορία (και η κριτική) για την παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας στον τελικό Κόνφερενς Λιγκ δεν είναι μόνο «πολιτικό θέμα» (τρομάρα μας!). Είναι και ανθρώπινο. Δεν έχω ιδέα με ποιο αεροπλάνο πήγε στην Αθήνα ο Νίκος Χριστοδουλίδης, ούτε εάν έκοψε εισιτήριο, ούτε αν εξασφάλισε πρόσκληση από τον Μαρινάκη ή τον Καραπαπά. Είμαι ο τελευταίος που θα υποστηρίξει ή θα κάνει πλάτες στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Είναι πασιφανές, όμως, ότι ο Νίκος Χριστοδουλίδης πήγε στην ΟΠΑΠ Αρίνα ως πατέρας. Ως πατέρας, μάλιστα, μιας νεαρής αθλήτριας που έχει κάθε δικαίωμα, να έχει και όνειρα, και φιλοδοξίες. Τα πιτσιρίκια που ιδρώνουν και ματώνουν στις προπονήσεις και στα ματς, δεν διαχωρίζονται ανάμεσα στα… παιδιά του Προέδρου και τα υπόλοιπα. Είναι πρωτίστως παιδιά, αθλητές και αθλήτριες που ονειρεύονται.
Τι πιο όμορφο να ζήσουν από κοντά έναν τελικό μιας μεγάλης διοργάνωσης; Τι πιο συναρπαστικό για μια νεαρή καλαθοσφαιρίστρια να βγάλει σέλφι με τον μπαμπά της και τον κορυφαίο μπασκετμπολίστα του πλανήτη; Επικρίθηκε και γι’ αυτό ο Χριστοδουλίδης! Επειδή έβγαλε φωτογραφία με το παιδί του και τον Αντετοκούμπο. Θέλω πολύ ν’ αρχίσω τα μπινελίκια, αλλά θα κρατηθώ…