«Πολύ φοβάμαι ότι οι Αρμένιοι θα είναι περισσότεροι από εμάς», είχε προβλέψει ένας φίλος για την εικόνα της εξέδρας προχθές στο ΓΣΠ. Μπορεί οι Αρμένιοι να μην ήταν περισσότεροι, αλλά -για άλλο ένα ματς- το σκηνικό ήταν καταθλιπτικό. Ο Κύπριος είναι πρωτίστως οπαδός της ομάδας του και σπανίως θα βρεθεί στο πλευρό του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος. Και θα το κάνει μόνο υπό… προϋποθέσεις. Αυτή είναι η κουλτούρα μας, αυτή είναι η νοοτροπία μας, και χρειάζονται εκατομμύρια λίτρα νερού στον μύλο για να αλλάξουν.
Κάποιος να εξηγήσει στον Άκη Μάντζιο ότι ο Κύπριος φίλαθλος δεν θα πάει στο γήπεδο επειδή «είναι σε θέση να αξιολογήσει την εξέλιξη αυτής της ομάδας»! Αυτά είναι ωραία λογάκια κι επί της ουσίας, εντελώς υποκειμενικά. Η ατάκα του στην συνέντευξη Τύπου «δεν είναι το παν ένα αποτέλεσμα», καταδεικνύει ότι δεν το ‘χει μελετήσει το θέμα.
Οι αξιωματούχοι της ΚΟΠ, ο Μάντζιος και οι… προηγούμενοι Μάντζιοι, απογοητεύονται και δηλώνουν ότι «ο κόσμος δείχνει ότι δεν ενδιαφέρεται για την εθνική ομάδα». Το τι συμβαίνει στα γήπεδα του εξωτερικού δεν είναι επιχείρημα. Με το ίδιο σκεπτικό πρέπει να κατακρίνουμε τον μισό πλανήτη, επειδή δεν πάει στο γήπεδο, όπως πάνε οι Κύπριοι οπαδοί στις ομάδες τους!
Τα πράγματα είναι απλά. Ο Κύπριος για να πάει στην εθνική θέλει αντίπαλο τον… Ρονάλντο! Για να θαυμάσει τους αστέρες στο άλλο μισό γήπεδο. Αλλιώς, μόνο με πραγματικές επιτυχίες και χειροπιαστούς στόχους, θα σηκωθεί από τον καναπέ του. Δυστυχώς, το αποτέλεσμα είναι το παν!
Ι.Κ.