ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΡ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ
Ένας «λεκές» έμεινε στην ΑΕΛ, μετά το βαρύ 0-3 από τον Απόλλωνα το περασμένο Σάββατο. Το θέμα είναι αν θα μπορέσει αμέσως να τον… καθαρίσει, γιατί μπορεί οι ήττες να είναι μέρος του ποδοσφαίρου, όμως όταν χάνεις με ανεβασμένα τα χέρια, χωρίς καμιά αντίδραση και ευκαιρία, τότε προκαλείς αυτούς που σε εμπιστεύονται.
Η ΑΕΛ του περασμένου Σαββάτου, η οποία βρίσκεται στην τρίτη θέση και διεκδικεί την εξασφάλιση θέσης στο Γιουρόπα Λιγκ, παρουσιάστηκε κατώτερη των προσδοκιών. Υπήρχαν πολλά κίνητρα, όμως οι γαλαζοκίτρινοι έμοιαζαν με καράβι χαμένο στα κύματα. Παρόμοια κάκιστη εμφάνιση πραγματοποίησαν και με την Ομόνοια (0-2), όμως επανήλθαν στις καλές εμφανίσεις απέναντι στην ΑΕΚ και παρότι ηττήθηκαν, δεν υπήρξε γκρίνια καθώς οι ποδοσφαιριστές προσπάθησαν.
Ωστόσο, η εμφάνιση απέναντι στους κυανόλευκους ήταν ντροπιαστική. Δεν υπάρχει αμφιβολία, πως ο Απόλλων έχει πιο έμπειρους και ποιοτικούς ποδοσφαιριστές, αλλά αυτό δεν προεξοφλεί την τύχη κανενός αντίπαλου. Και η ΑΕΛ, όπως εμφανίστηκε ήταν τέτοια που έγινε έρμαιο στις ορέξεις των συμπολιτών της.
Δεν είναι άμοιροι ευθυνών οι ποδοσφαιριστές, αλλά δεν είδαμε και τον προπονητή να αναλαμβάνει το δικό του μερίδιο. Διότι σαφέστατα πέραν της αξίας των παικτών, το εύλογο ερώτημα είναι αν ο Ντούσαν Κέρκεζ είναι σε θέση να πάρει το 100% των δυνατοτήτων τους. Σε έξι συνεχόμενα παιχνίδια, η ΑΕΛ πέτυχε μόλις τρία γκολ και αυτά σε ένα παιχνίδι, στη νίκη επί της Νέας Σαλαμίνας με 3-2 στο Τσίρειο.
Στα άλλα, δεν σημείωσε κανένα, ενώ στο κατ’ ευφημισμόν ντέρμπι με τον Απόλλωνα, δεν έκανε καμιά φάση, δεν κινδύνεψε καθόλου, ο Βάλε. Ο τεχνικός της ΑΕΛ είναι αλήθεια πως δεν είχε στη διάθεσή του πολλά χρήματα του για να κάνει ακριβές μετεγγραφές. Αλλά και πάλι, η ΑΕΛ είναι ΑΕΛ, δεν γίνεται να βγάζει τέτοιο πρόσωπο και να προκαλεί λύπη και απογοήτευση. Κάποια στιγμή λέχθηκε πως θα γινόντουσαν δύο καλές προσθήκες, τον Ιανουάριο. Έγιναν τελικά τέσσερις, αλλά πέραν του Μπόρις Γκοντάλ, προς το παρόν οι άλλες κινήσεις δεν βοήθησαν.