aekaelanorthosisapoelapollonarisdoksaehtnikosomonoiaolympiakospaeekpafosSuper LeaguePremier LeagueSerie ALaLigaEuro 2020

GOALΜπρου: Οι προτάσεις από Σίτι-Τότεναμ και η επίθεση στον Πέτεφ

Μπρου: Οι προτάσεις από Σίτι-Τότεναμ και η επίθεση στον Πέτεφ

Ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Κέβιν Μπρου φιλοξενεί το επίσημο περιοδικό του Απόλλωνα. Ο μέσος των γαλάζιων αποκαλύπτει τι του είπε ο αδερφός του (αγωνίστηκε στην ΑΕΠ Πάφου) για την Κύπρο, την πρόταση του Απόλλωνα τον περασμένο Ιανουάριου, τις κρούσεις από Σίτι και Τότεναμ όταν ήταν πιο μικρός και το περιστατικό στην Λέφσκι με τον πρώην τεχνικό της Ομόνοιας Ιβάιλο Πέτεφ.

Αναλυτικά η συνέντευξη

Πώς προέκυψε το ποδόσφαιρο στη ζωή σου; «Μόνο αυτό μπορούσα να κάνω. Από πολύ μικρός, έπαιζα ποδόσφαιρο στους δρόμους με τον αδελφό μου και τους φίλους μου. Συνέχεια ήμασταν με μία μπάλα, από τότε το αγάπησα και είχα αυτό το όνειρο, να γίνω ποδοσφαιριστής. Στο τέλος τα κατάφερα».

Έγινε κι ο αδελφός σου ποδοσφαιριστής; «Ναι και ήταν πολύ καλός (σ.σ. Τζόναθαν Μπρου). Αγωνίστηκε σε όλα τα τμήματα υποδομής της Εθνικής Γαλλίας μέχρι την Κ-21. Αγωνίστηκε στην πρώτη κατηγορία της Ligue 1 με τη φανέλα της Ρεν, στη συνέχεια μεταγράφηκε στην Πορτογαλία, ενώ έπαιξε ποδόσφαιρο και στη Κύπρο για μικρό χρονικό διάστημα. Αγωνίστηκε και στην Αυστραλία, αλλά σταμάτησε νωρίς το ποδόσφαιρο λόγω ενός σοβαρού τραυματισμού. Πλέον, είναι διευθυντής ποδοσφαίρου στην ομοσπονδία στον Μαυρίκιο,προσπαθώντας να προωθήσει το άθλημα στη χώρα μας, βοηθώντας ταυτόχρονα νέους ποδοσφαιριστές να έρθουν στην Ευρώπη. Κύριος στόχος είναι να αναπτυχθούν ποδοσφαιριστές και αν προκύψουν ιδιαίτερα ταλέντα, τότε να τα βοηθήσει να έρθουν στην Ευρώπη».

Πριν έρθεις στον Απόλλωνα, τον είχες ρωτήσεις για την Κύπρο, αφού αγωνίστηκε κι αυτός στη χώρα μας; «Φυσικά, αγωνίστηκε σε μια ομάδα της Πάφου (σ.σ. Α.Ε.Π. την αγωνιστική περίοδο 2008-09) και ήταν πολύ σημαντικές οι συμβουλές του. Μου ανέφερε ότι είναι πολύ καλή η ποιότητα ζωής στην Κύπρο κι ότι αυτό θα με βοηθήσει να παραμείνω συγκεντρωμένος στο ποδόσφαιρο. Μου πρότεινε να έρθω εδώ και να το απολαύσω».

Έγινες ποδοσφαιριστής όπως και ο αδελφός σου, αγωνίστηκες στην ίδια ομάδα, ήρθες Κύπρο, αγωνιστήκατε και οι δύο στην Εθνική. Θα ήθελες να ακολουθήσεις κι εσύ τον ίδιο δρόμο μετά το ποδόσφαιρο, δηλαδή να γίνεις κι εσύ διευθυντής στην ομοσπονδία ποδοσφαίρου στον Μαυρίκιο όπως αυτός; «Προς το παρόν παίζω ποδόσφαιρο και σε αυτό είμαι προσηλωμένος. Όταν αποσυρθώ, θα αποφασίσω για τα επόμενα μου βήματα».

Τι θυσίες έκανες όταν ήσουν μικρός για να πετύχεις; «Όπως όλοι οι ποδοσφαιριστές, στερήθηκα αρκετά πράγματα, δεν είχα συνηθισμένη ζωή όπως τους υπόλοιπους έφηβους. Δεν μπορούσα να ξενυχτίσω, να καταναλώσω αλκοόλ ή να το «παρακάνω» ως παιδί».

Είχες κάποιο είδωλο όταν ήσουν μικρός; «Μου άρεσε πολύ ο Γκαρίντσα, ο Βραζιλιάνος ακραίος επιθετικός. Ήταν βραχύσωμος, γρήγορος και με εξαιρετική ντρίμπλα. Όταν ήμουν παιδί, ήμουν κι εγώ μικροκαμωμένος σχετικά και ίσως γι’ αυτό να ταυτίστηκα μαζί του. Ένας άλλος ποδοσφαιριστής που θαύμαζα ήταν ο Ρικέλμε».

Παράξενο που δεν ανέφερες τον Ζιντάν: «Ναι, είναι το προφανές φαντάζομαι. Είχα άλλα ινδάλματα εγώ (γέλια)».

Είσαι απόφοιτος της ακαδημία Κλαιρφοντέν. Μπορείς να μας πεις λίγα λόγια γι’ αυτή την εμπειρία; «Έμεινα εκεί για 3 χρονιά. Είναι από τις καλύτερες αναμνήσεις που έχω σχετικά με το ποδόσφαιρο. Από αυτή την ακαδημία ξεκίνησαν την καριέρα τους κορυφαίοι ποδοσφαιριστές όπως οι Ανρί, Εμπαπέ, Ματουϊντί και πολλοί άλλοι. Εκεί πηγαίνουν παιδιά ηλικίας 12-13 ετών και μένουν εκεί μέχρι τα 15-16. Η Κλαιρφοντέν είναι μια από τις πιο ξακουστές ακαδημίες του κόσμου, βρίσκεται στο Παρίσι και κάθε περίοδο ξεκινούν χιλιάδες παιδιά, αλλά στο τέλος καταφέρνουν να αποφοιτήσουν μόλις 23. Είμαι πολύ χαρούμενος που κατάφερα κι ολοκλήρωσα με επιτυχία την ακαδημία».

Συνυπήρξες με κάποιον που σήμερα είναι διάσημος ποδοσφαιριστής; «Ναι, ο Ζιρέ Κέμπο Εκοκό ο οποίος είναι και πολύ καλός μου φίλος. Παίζαμε μαζί από μικρά παιδιά και είναι ο μεγαλύτερος αδελφός του Κίλιαν Εμπαπέ. Ήταν ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές που αναδείχθηκαν την ίδια περίοδο μαζί μου από την ακαδημία. Είχε περισσότερες από 100 συμμετοχές στην Α΄ κατηγορία της Γαλλίας, ενώ σήμερα αγωνίζεται με επιτυχία στην Τουρκία».

Πώς ήταν το πρόγραμμα μιας φυσιολογικής ημέρας στην ακαδημία; «Ξυπνούσαμε νωρίς το πρωί, πηγαίναμε σχολείο και μετά προπόνηση. Αυτό γινόταν καθημερινά για τρία χρόνια. Στη συνέχεια, έπρεπε να ενταχθώ σε μία ομάδα. Με προσέγγισε η Ρεν, εκεί που αγωνιζόταν ο μεγαλύτερος μου αδελφός. Αποφάσισα να ακολουθήσω τον Τζόναθαν. Πάντα ήθελα να παίξω επαγγελματικό ποδόσφαιρο με τον αδερφό μου. Όλα αυτά, όταν ήμουν 15 ετών».

Αληθεύει ότι στα 17 σου είχες πρόταση από την Τότεναμ, αλλά την απέρριψες; «Ναι ισχύει. Και στα 16 μου είχα πρόταση συμβολαίου από την Μάντσεστερ Σίτι που επίσης απέρριψα. Όταν είσαι έφηβος, σκέφτεσαι αλλιώς. Δεν ήξερα την αγγλική γλώσσα και δεν ήθελα να φύγω από τη χώρα μου τότε. Επίσης, έβλεπα πως είχα προοπτική στη Ρεν. Εκείνη την περίοδο, μου πρότειναν επαγγελματικό συμβόλαιο. Πίστευα ότι ήταν η καλύτερη επιλογή για μένα».

Αν γύριζες τον χρόνο πίσω, θα άλλαζες την απόφασή σου; «Όχι, ποτέ δεν μετανιώνω για οποιαδήποτε απόφαση παίρνω, γιατί πιστεύω ότι, αν έκανα κάτι διαφορετικό, θα ήταν αλλιώς τα δεδομένα. Είμαι χαρούμενος για όσα πέτυχα και δεν έχω κανένα παράπονο».

Η μεταγραφή στην Βουλγαρία πως προέκυψε; Ήσουν κοντά στο να συμφωνήσεις και στο παρελθόν με την Λέφσκι, αλλά ναυάγησε στο τέλος. Τι έγινε; «Έγιναν δύο προσεγγίσεις. Στην πρώτη περίπτωση απλά αρνήθηκα την πρόταση, επειδή προτιμούσα να μείνω στη Γαλλία, αφού ήμουν ευχαριστημένος στην Ιστρ. Οι Βούλγαροι επανήλθαν την επόμενη χρονιά με καλύτερη οικονομική πρόταση που ικανοποιούσε όλα τα συμβαλλόμενα μέρη και έτσι συμφώνησα να πάω στη Σόφια. Ήμουν ικανοποιημένος από την προσφορά και πίστευα ότι υπήρχε προοπτική, καθώς η ομάδα αγωνιζόταν στην Ευρώπη. Δυστυχώς, αποκλειστήκαμε νωρίς από την διοργάνωση κι αυτό έφερε διάφορα προβλήματα. Εκείνη την χρονιά, αλλάξαμε πέντε προπονητές νομίζω. Πρώτη φορά συνάντησα τέτοιες συνθήκες. Επίσης, μετά από μία ισοπαλία, οι οπαδοί μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο και ήθελαν να μας κτυπήσουν, ένας μάλιστα έφτασε μέχρι τα αποδυτήρια της ομάδας. Πρωτοφανή γεγονότα. Εκεί, έζησα και ένα περιστατικό με τον προπονητή της ομάδας, Ιβάιλο Πέτεφ, όταν πήγαν οι οπαδοί στην συνέντευξη τύπου και τον ανάγκασαν να βγάλει τη φανέλα της Λέφσκι, επειδή θεώρησαν ότι ήταν οπαδός της αντίπαλου ομάδας. Είναι απαράδεκτο να συμβαίνουν τέτοια πράγματα στο ποδόσφαιρο».

Ενώ είχες 3 χρόνια συμβόλαιο αποφάσισες να φύγεις. Τι έγινε; «Δεν έγινε κάτι συγκεκριμένο, είναι όλα αυτά που ανέφερα πιο πριν. Ζήτησα από την διοίκηση να διακόψουμε την συνεργασία μας κι έτσι έγινε».

Τι θα σου μείνει αξέχαστο από την Βουλγαρία και πες μας αν μετάνιωσες που πήγες εκεί; «Σίγουρα το περιστατικό με τον κ. Πέτεφ θα μου μείνει αξέχαστο. Μπορεί να υπήρχαν δυσκολίες αλλά δεν μετανιώνω, έμαθα αρκετά από αυτή την εμπειρία. Αγωνίστηκα και πολύ καλά σε κάποιους αγώνες και ίσως αυτοί να ήταν το “διαβατήριό” μου για την Αγγλία».

Έπειτα, πήγες στην Ίπσουιτς. Πώς έγινε η μεταγραφή; «Μου πρότειναν να πάω στην Ίπσουιτς για να δοκιμαστώ στις προπονήσεις για τρεις ημέρες. Φαίνεται ότι τους έπεισα και μου προσέφεραν συμβόλαιο για ένα έτος με δικαίωμα ανανέωσης για ακόμη ένα χρόνο και στο τέλος έμεινα εκεί για μία τετραετία. Πρόταση είχα και από τη Μπέρμιγχαμ, ωστόσο λόγω του γεγονότος ότι η Ίπσουιτς έκανε την προσφορά της πρώτη και ενδιαφέρθηκε για μένα πιο νωρίς, πήγα εκεί».

Πέρασες 4 χρόνια εκεί. Πώς ήταν; «Γενικά το ποδόσφαιρο στην Αγγλία είναι εντελώς διαφορετικό σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο. Οι οπαδοί βλέπουν το ποδόσφαιρο ως γιορτή και απολαμβάνουν κάθε στιγμή στο γήπεδο. Την πρώτη χρονιά, φτάσαμε ένα βήμα πριν την άνοδό μας στη Πρέμιερ Λιγκ ωστόσο αποκλειστήκαμε από την Νόριτς στα πλέι-οφ. Ήμασταν πολύ καλή ομάδα και χάσαμε στις λεπτομέρειες. Την επόμενη χρονιά, τερματίσαμε στην 7η θέση και τις επόμενες δύο ακόμη πιο χαμηλά, αφού δεν παίζαμε πια όμορφο ποδόσφαιρο όπως στις πρώτο διάστημα. Ήταν περισσότερο βαρετό και προβλέψιμο θα έλεγα. Στα πρώτα δύο χρόνια επιτιθόμασταν με κοντινές και γρήγορες πάσες, ωστόσο από την τρίτη χρονιά και έπειτα προσπαθούσαμε να βγούμε μπροστά με μακρινές μπαλιές. Δεν το απολάμβανα, ούτε μου άρεσε αυτό που έβλεπα. Στη συνέχεια έχασα και τη θέση μου στην ενδεκάδα και ζήτησα από τον προπονητή να μου δώσει την άδεια να ψάξω για άλλη ομάδα. Το καλοκαίρι του 2017 ήμουν πολύ κοντά στο να συμφωνήσω με την Τουλούζ, ωστόσο η μεταγραφή ναυάγησε την τελευταία ημέρα. Τελικά παρέμεινα στην ομάδα, δίνοντας τον καλύτερό μου εαυτό στις προπονήσεις και εν τέλει αγωνίστηκα ακόμη 10 φορές».

Τι σου απόμεινε από την Αγγλία; «Υπήρχαν αρκετά γεγονότα που θα μου μείνουν αξέχαστα από την εμπειρία μου στην Αγγλία. Το πόσο κοντά φτάσαμε για άνοδο στην Πρέμιερ Λιγκ, το γκολ της χρονιάς που πέτυχα με τη Μπόλτον και το ότι το όνομά μου έγινε σύνθημα στα χείλη των οπαδών της ομάδας».

Πες μας για το γκολ… «Ήταν σε μία περίοδο που είχα περισσότερη αυτοπεποίθηση κι ένιωθα πολύ καλά με τον εαυτό μου. Όταν κάποιος άνθρωπος έχει αυτοπεποίθηση και εμπιστοσύνη στον εαυτό του, μπορεί να πετύχει πολλά. Δεν ξέρω αν είδατε το συγκεκριμένο γκολ. Ήταν ένα σουτ από πλάγια θέση, εκτός περιοχής, με πάρα πολύ τεχνική και δύναμη, με τη μπάλα να περνάει πάνω από τον τερματοφύλακα, να κτυπά στο δοκάρι και να καταλήγει στο τέρμα. Βέβαια θα προτιμούσα να σκοράρω συχνότερα παρά να πετυχαίνω το γκολ της χρονιάς (γέλια)».

Το σύνθημα ήταν το“shouting Bru, rather than Boo” (φωνάξτε Μπρου παρά μπουυυ…), πώς προέκυψε; «Θέλοντας οι οπαδοί μας να εκφράσουν τη δυσαρέσκεια τους για τις ιαχές αποδοκιμασίας (μπου) από μερίδα άλλων οπαδών, φώναζαν ένα μακρόσυρτο Μπρου. Ήταν αστείο και όμορφο ταυτόχρονα. Είναι μεγάλη τιμή για ένα ποδοσφαιριστή να ακούει το όνομά του από τους οπαδούς».

Θα ήθελες να ακούσεις και στην Κύπρο το όνομά σου; «Φυσικά! Και ποιος δεν θα ήθελε; Αλλά για να γίνει αυτό θα πρέπει η ομάδα συνολικά να έχει καλή απόδοση και ανάλογη πορεία, να καταργηθεί η κάρτα οπαδού, έτσι ώστε να έρχεται περισσότερος κόσμος στο γήπεδο και να υλοποιήσουμε τους στόχους του Απόλλωνα».

Μετά από τέσσερα χρόνια στην Ίπσουιτς, ήρθες στον Απόλλωνα: «Πέρσι τον Ιανουάριο με προσέγγισε ο Απόλλωνας για πρώτη φορά. Έψαχνα για μία ομάδα που ν’ αγωνίζεται με το στυλ που μου αρέσει. Επιθετική φιλοσοφία, πολλές κοντινές πάσες και ελκυστικό ποδόσφαιρο που απολαμβάνω να παρακολουθώ και να παίζω. Δεν ολοκληρώθηκε η συμφωνία τον Ιανουάριο, παρόλο που και οι δύο πλευρές θέλαμε να προχωρήσουμε, ωστόσο μετά από κοινή απόφαση καταλήξαμε να αναβάλλουμε τη μεταγραφή για το καλοκαίρι. Το συζήτησα με τον αδελφό μου και τον μάνατζερ μου και ξέραμε ότι ο Απόλλωνας ήταν έτοιμη ομάδα και θα δυσκολευόμουν να ενταχθώ σε αυτό το σύνολο. Όλα δούλευαν ρολόι και θα ενσωματωνόμουν πολύ πιο δύσκολα σε σχέση με το καλοκαίρι που ξεκινάει η νέα περίοδος και το βασικό στάδιο της προετοιμασίας».

Τι ήταν αυτό που σε έπεισε να έρθεις στον Απόλλωνα; «Μου άρεσε το έργο και ο τρόπος λειτουργίας της ομάδας και ήθελα να έρθω. Ο Απόλλωνας ήταν το πρότζεκτ που έψαχνα να βρω. Ο προπονητής μου έδειξε εξαρχής ότι με ήθελε στην ομάδα. Νομίζω ότι ταιριάζω στη φιλοσοφία του Απόλλωνα και ότι μου ταιριάζει κι αυτός σε μένα. Απολαμβάνω το ποδόσφαιρο εδώ».

Παρακολουθούσες την πορεία του Απόλλωνα προτού έρθεις; Αφού υπήρχε το ενδεχόμενο να μεταγραφείς το καλοκαίρι: «Ναι, έβλεπα τα αποτελέσματα και μερικές φορές έψαχνα τα στιγμιότυπα των αγώνων της ομάδας. Είδα πως χάθηκε ο τίτλος πέρσι και ήταν πολύ κρίμα. Δυστυχώς συμβαίνουν αυτά στο ποδόσφαιρο».

Μίλησες με κάποιον από την Κύπρο για να σου πει για την χώρα μας πριν έρθεις; «Δεν μίλησα με κάποιον άλλο εκτός από τον αδελφό μου, παρά μόνο αφού υπέγραψα συμβόλαιο. Συναντήθηκα με τον Ρομπέρζ στη Γαλλία. Δεν χρειαζόμουν όμως περισσότερα επιχειρήματα για να πειστώ. Ήμουν ευχαριστημένος από αυτά που μου υποσχέθηκαν κι από αυτά που συνάντησα στη Κύπρο».

Τι εντύπωση σου άφησε το προπονητικό κέντρο στο Κολόσσι; «Δεν ήξερα πως ήταν αλλά εκπλάγηκα ευχάριστα με τις εγκαταστάσεις που βρήκα εδώ, είναι καλύτερες από της Ίπσουιτς και οι καλύτερες που συνάντησα στην επαγγελματική μου καριέρα. Όσα χρειάζεται ένας ποδοσφαιριστής θα τα βρει εδώ».

Βρήκες και Γαλλόφωνους στην ομάδα. Πόσο σε βοήθησε αυτό να προσαρμοστείς; «Γνώριζα από πριν τους Ρίτσαρντ (Σουμά) και Βάλεντιν (Ρομπέρζ)».

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ