ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΛΑΡΚΟΥ
Πάνε χρόνια που έχει ο κόσμος της Ανόρθωσης έχει να δει την ομάδα του να πραγματοποιεί μια τόσο μεστή, ουσιαστική και αψεγάδιαστη εμφάνιση. Το τελικό 2-0 απέναντι στην Πάφος FC σκόρπισε πλατιά χαμόγελα και άνοιξε την όρεξη ενόψει της συνέχειας. Όχι γιατί ήρθε απλά η νίκη και οι τρεις βαθμοί, αλλά γιατί η ομάδα της Αμμοχώστου ήταν απολαυστική από το πρώτο μέχρι και το τελευταίο λεπτό.
«Έπνιξε» τον αντίπαλο χωρίς υπερβολή και δεν του επέτρεψε να κάνει ούτε μισή φάση για γκολ. Ο Τιμούρ Κετσπάγια παρά τις τέσσερις αλλαγές που πραγματοποίησε, κατάφερε να παρουσιάσει μία ακόμη καλύτερη Ανόρθωση. Μία Ανόρθωση που δείχνει ότι όποιοι και να είναι αυτοί που μπαίνουν στο γήπεδο για να αγωνιστούν, μπορούν να δώσουν πολλά.
Διαβάστε επίσης: Ανόρθωση: Άλλος άνθρωπος ο Ράγιος, βρήκε το… κουμπί του ο Τιμούρ
Ένα επιπλέον κέρδος είναι το βάθος στο ρόστερ, κυρίως στη μεσαία γραμμή. Όλοι οι παίκτες έκαναν φοβερή δουλειά. Θα σταθούμε στους τρεις του κέντρου. Πρώτος και καλύτερος ο Ράγιος. Έδωσε μία ασίστ και πέτυχε ένα γκολ. Δεν ήταν όμως μόνο αυτά που έκανε στο γήπεδο. Έτρεχε ασταμάτητα, πίεσε, κέρδισε μονομαχίες και μοίρασε παιχνίδι. Θύμισε τον παλιό καλό Ράγιος και όχι τον περσινό που ήταν μία απογοήτευση. Η μεταμόρφωσή του οφείλεται και στον τρόπο που τον χειρίστηκε ο Κετσπάγια. Τον έκανε να νιώσει αναγκαίος και ο Ισπανός το ανταποδίδει με τον καλύτερο τρόπο.
Επίσης, οι Μαργκάσα και Αρτυματάς έκαναν φοβερή δουλειά στη μεσαία γραμμή με ασταμάτητα τρεξίματα και πρέσινγκ σε όλο το γήπεδο. Αμφότερα τα βρίσκουν και δείχνουν να έχουν εξαιρετική χημεία. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι έπαιξαν μαζί και στην εθνική ομάδα. Αυτή η Ανόρθωση λοιπόν έχει μέλλον, προοπτική και έναν κόσμο που επιστρέφει για να μείνει.