ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΠΟΛΥΔΩΡΟΥ
Απλή ή απαλή λύση; Ο καθένας όπως θέλει το παίρνει ή το εκφράζει τέλος πάντων. Απλώς, επειδή πριν από λίγες ημέρες είχαμε θέσει το ζήτημα της υποχρεωτικής παρουσίας τουλάχιστον ενός Κύπριου παίκτη στον αγωνιστικό χώρο, για όσο διαρκεί ένα παιχνίδι του νέου πρωταθλήματος (40 λεπτά ή και σε παρατάσεις). Η αλήθεια, όμως, είναι ότι σκεφτήκαμε και κάποια άλλα πράγματα.
Να θυμίσουμε καταρχάς ότι το ερώτημά μας ήταν τι γίνεται σε περίπτωση που κανένας από τους Κύπριους παίκτες, δεν θα είναι σε θέση να αγωνιστεί κατά τη διάρκεια ενός αγώνα (λόγω φάουλ ή τραυματισμού για παράδειγμα). Απομακρυσμένη μεν η πιθανότητα, αλλά οποιοδήποτε ποσοστό επί του εκατό, είναι μια πιθανότητα και επομένως «απαιτεί» σεβασμό.
Πάμε παρακάτω. Αυτά λοιπόν που σκεφτήκαμε, περικλείονται στο εξής ένα και μοναδικό (άλλο) ερώτημα. Γιατί δεν μειώνονται οι ξένοι; Τώρα θα πει κανείς, ότι από εδώ το φέραμε, από εκεί το πήραμε, επανερχόμαστε σε μία πάγια, όσο και εν πολλάκις, επαναλαμβανόμενη θέση: να μειωθούν οι ξένοι.
Ε ναι λοιπόν, να μειωθούν οι ξένοι! Οι ομάδες μας θα ανασάνουν οικονομικά και οι Κύπριοι παίκτες, θα έχουν περισσότερες ευκαιρίες (και θα αγωνίζονται σε όλη τη διάρκεια ενός αγώνα). Έτσι, οι αξιωματούχοι δεν θα χρειάζεται να κάνουν τέτοιες (με την καλή έννοια για να μην παρεξηγηθούμε)… μανούβρες!