Στον σύγχρονο κυπριακό αθλητισμό, οι προβολείς πέφτουν συνήθως σε ημιτάλαντους ποδοσφαιριστές, οι οποίοι δυσκολεύονται να δώσουν μια πάσα της προκοπής, σε προπονητές οι οποίοι έχουν ως κυριότερο προσόν τις δημόσιες σχέσεις και τη θέα τύχη, και σε ποδοσφαιρικούς παράγοντες, οι οποίοι αγνοούν ποια είναι η πραγματική τους αποστολή. Συγχωρέστε με για τον (έντονο) θυμό, αλλά -μάλλον- εντάσσεται στο πλαίσιο πρόσκαιρης αυτοκριτικής. Για τα χάλια μας, ως αθλητική κοινωνία, μεγάλο μερίδιο ευθύνης πέφτει και στους ώμους μας, στο σινάφι μας, και ιδιαίτερα στα επιτελικά στελέχη των Μέσων Ενημέρωσης.
Ανακοινώθηκε πρόσφατα και πέρασε στα ψιλά ότι ο Αντώνης Γιωργαλλίδης αποχωρεί από την Ομοσπονδία του Στίβου. Φεύγει μετά από 41 ολόκληρα χρόνια! Ήταν εκεί, στην ΚΟΕΑΣ, από τότε που έγινε ο διαχωρισμός του ελλαδικού από τον κυπριακό στίβο. Αν ο Αντώνης Δράκος ήταν ο διοικητικός ογκόλιθος του αθλήματος, ο Αντώνης Γιωργαλλίδης ήταν το δεξί του χέρι και ο τεχνοκράτης διεύθυνσης για όλες τις δουλειές. Ανέβασαν τον στίβο δεκάδες σκαλοπάτια στο διεθνές στερέωμα και μας χάρισαν απίστευτες επιτυχίες. Βήμα-βήμα, άλμα-άλμα, ο Στίβος αξιολογείται στην πρώτη θέση μεταξύ όλων των αθλημάτων.
Θυμώνω περισσότερο, διότι αν ρωτήσεις 100 συμπατριώτες μας, οι 97-98 δεν ξέρουν ότι ο Αντώνης Γιωργαλλίδης ήταν κι ένας από τους πιο ταλαντούχους αθλητές στην ιστορία του κυπριακού Στίβου. Ταλέντο παγκοσμίου επιπέδου! Τα ρεκόρ του στην κατηγορία Παίδων είναι ακόμη εκεί. Ακολούθως, ως τεχνικός διευθυντής, ήταν αδελφός και πατέρας όλων των αθλητών και αθλητριών μας! Ακούραστος, μεθοδικός, οργανωτικός και γενναιόδωρος. Στο βιβλίο που δεν θα… γράψει, θα υπήρχαν δεκάδες σελίδες για τη βοήθεια και την υποστήριξή του σε όλους τους πρωταθλητές μας. Αν ο Αντώνης Γιωργαλλίδης ήταν Άγγλος ή Αμερικανός, για να τιμηθεί η προσφορά του θα… έπεφταν τα τείχη. Πραγματικός Ολυμπιονίκης προσφοράς.
Αντώνη Γιωργαλλίδη, υγεία και δύναμη πάνω απ’ όλα. Σε ευχαριστούμε θερμά και… συγγνώμη!
