Στην αρχαιότερη πόλη της Γαλλίας, την οποία ίδρυσαν το 600 π.Χ. Έλληνες θαλασσοπόροι από τη Φώκαια της Μικράς Ασίας, ο Κύπριος γητευτής των θαλασσών, Παύλος Κοντίδης, χάρισε στην Κύπρο το δεύτερο της μετάλλιο στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων.
Με τη δεύτερη θέση στην κούρσα μεταλλίων της κατηγορίας ILCA 7 (Laser) που διεξήχθη χθες, ο 34χρονος ιστιοπλόος κέρδισε πανάξια το αργυρό μετάλλιο, δώδεκα χρόνια μετά το αργυρό του Λονδίνου. Το χρυσό κατέκτησε ο Αυστραλός Ματ Γουέρν και το χάλκινο ο Περουβιανός Πετσιέρα που έκανε την έκπληξη.
H Κύπρος έγινε η 70η χώρα που κατακτά μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες «Παρίσι 2024», από τις 206 αποστολές που λαμβάνουν μέρος. O Παύλος είναι μόλις ο έκτος αθλητής στην Ολυμπιακή ιστορία των Laser με δύο Ολυμπιακά μετάλλια, ενώ o Κροάτης προπονητής του Γιόζο Γιάκελιτς κατακτά το 4ο διαδοχικό Ολυμπιακό μετάλλιο (όλα αργυρά) αφού στο Ρίο και στο Τόκυο είχε αργυρό με τον Στιπάνοβιτς. Οι Αυστραλοί κερδίζουν τα Laser για τέταρτη διαδοχική διοργάνωση και ο Γουέρν είναι ο πρώτος αθλητής που κάνει το back2back στην κατηγορία από το 1996 που μπήκε στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων. Ο Wearn μαζί με τον θρυλικό Robert Scheidt είναι οι μοναδικοί με δύο χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια στα Laser.
H κούρσα μεταλλίων πέρασε από σαράντα κύματα και χθες, αφού ξεκίνησε με μιάμιση ώρα καθυστέρηση και λίγο πριν το τέλος της ακυρώθηκε για να αρχίσει εκ νέου, μετά από μια ώρα, σε άλλο σημείο με πιο σταθερό αέρα. Ο πρώτος στόχος του Παύλου και του προπονητή του ήταν να διασφαλίσουν ένα μετάλλιο. Όποιο μετάλλιο. Έκανε τεράστια προσπάθεια να μην επηρεαστεί καθόλου πνευματικά από την αναμονή και τις αναβολές. Και το κατάφερε τερματίζοντας πίσω από τον Αυστραλό Γουέρν, o οποίος ομολογουμένως έκανε εξαιρετικό αγώνα όλες τις ημέρες.
Ο αργυρός Ολυμπιονίκης και ο προπονητής του έκλαιγαν σαν μικρά παιδιά
«Τον προπονητή μου τον είδα να κλαίει τρεις φορές. Στο Σπλιτ όταν κέρδισε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα σπίτι μας, στο Τόκυο και σήμερα. Κλαίγοντας μου έλεγε “12 χρόνια”. Είναι σκληρός άνθρωπος, δεν θα τον δεις ποτέ να κλαίει. Το ότι αυτός ο άνθρωπος, σχεδόν δύο μέτρα ύψος, κι εγώ μαζί, κλαίγαμε σαν μικρά παιδιά, δείχνει το μέγεθος της επιτυχίας», δήλωσε ο Παύλος Κοντίδης.
Ο Παύλος ήταν πανευτυχής στην απονομή και το πανηγύρισε πιο έντονα και από τον Χρυσό Ολυμπιονίκη, έχοντας και την ενθάρρυνση της κυπριακής εξέδρας που έκανε έντονη την παρουσία της. «Η παρουσία της γυναίκας και του γιου μου εδώ, το ότι μπορώ να μοιραστώ αυτές τις στιγμές μαζί τους, ήταν ένα τεράστιο κίνητρο. Νομίζω λίγοι είναι οι Ολυμπιονίκες που έχουν οικογένεια και παιδιά και τη δυνατότητα να μοιράζονται τις στιγμές αυτές. Είναι κάτι ξεχωριστό», ανέφερε για τη σημασία της παρουσίας της οικογένειας και πρόσθεσε: «Η γυναίκα μου ήταν ο πρώτος άνθρωπος που φίλησα μόλις βγήκα από το νερό. Δίπλα ήταν η αδελφή μου, η μητέρα, ο πατέρας μου, ο αδελφός μου και μετά ασπάστηκα όλους τους άλλους. Ο γιος μου ήταν λίγο χαμένος, τον δικαιολογώ, ακόμα να κλείσει τριών χρόνων. Τον πήρα πάνω μου, τον φίλησα, μετά μου έδωσε αυτός ένα φιλί, οπότε αντιλήφθηκε τι έγινε».
Μιλώντας στην κάμερα του ΡΙΚ, ευχαρίστησε όλη την Κύπρο για την αγάπη και την ενέργεια και πρόσθεσε: «Έπρεπε να παίξω το παιχνίδι της υπομονής στην κούρσα. Είναι κάποια πράγματα στη ζωή που σε κάνουν πολύ περήφανο. Αν είχα να διαλέξω μεταξύ του να ρισκάρω για το χρυσό ή να διαλέξω να πάρω αργυρό ή χάλκινο, πάντα θα διάλεγα το να πάρω μετάλλιο».
Μικαέλο Παπαδάκης