Ο πρώην ταμίας της Κυπριακής Ολυμπιακής Επιτροπής, πρώην πρόεδρος της Κυπριακής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης, ο άνθρωπος που επανίδρυση την ΑΕΚ Καραβά και την οδήγησε μεγάλες επιτυχίες, Δαμιανός Χατζηδαμιανού, αποχαιρετά με συγκλονιστικό τρόπο τον Δρ Νίκο Ιωάννου, ο οποίος διετέλεσε Πρόεδρος του Παγκύπριου Ιατρικού Συλλόγου και ήταν ένας εκ των εμπνευστών του ΓεΣΥ.
Με ανάρτησή του στα Social Media, ο Δαμιανός Χατζηδαμιανού, συλλυπείται τον υπουργό Εσωτερικών Κωνσταντίνο Ιωάννου για την απώλειά του πατέρα και φέρνει στο προσκήνιο την προσωπική του δραματική ιστορία από τον τραυματισμό του στην τουρκική εισβολή του 1974.
Αναλυτικά η ανάρτησή του του:
«Αγαπητέ φίλε υπουργέ, αγαπητέ Κωνσταντίνε.
Μόλις έμαθα τα κακά μαντάτα για τον αγαπητό σας πατέρα και θα ήθελα να εκφράσω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια σε εσένα και όλη την οικογένεια σας.
Είμαι και εγώ, ένας από τις εκατοντάδες ανθρώπους που φρόντισε και εθεράπευσε ο αγαπητός σας πατέρας, αμέσως μετά την τουρκική εισβολή… Θυμάμαι φεύγοντας από το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου με μετέφερε από τον Καραβά με την μηχανή του, ένας εξαιρετικός φίλος (Ιάκωβος Τσιουρούτης), με βαθιά λύπη και χωρίς καμιά ελπίδα για συνέχιση της κανονικής ζωής μου, αλλά και βαθιά προβληματισμένος ως ένας νεαρός δεκαεπτάχρονος που οι ιατροί του Νοσοκομείου έδωσαν εντολές στο χάος που κυριαρχούσε, να μου κόψουν όλο το χέρι…
Στην έντονη άρνηση μου, ο φίλος Ιάκωβος, με αγκάλιασε και με οδήγησε στην κλινική του Νίκου Ιωάννου. Θυμάμαι ακόμα μέχρι σήμερα, τον φόβο και την αγωνία όταν κάθισα στο τραπέζι της εξέτασης και με αγωνία παρακολουθούσα τον πατέρα σου να με εξετάζει με μεγάλη προσοχή βάζοντας μου μια λεπτή βελόνα στα δάκτυλα μου… και να με επιβεβαιώνει ότι «με την καθημερινή αλλαγή των πληγών και την βοήθεια του Θεού, θα γλιτώσουμε το χέρι σου…».
Με μάτια δακρυσμένα, γύρισα το πρόσωπο μου και τον αντίκρισα και του λέω «γιατρέ μου, δεν έχω ριάλια…». Φορούσα θυμάμαι ένα κοντό παντελόνι, μια φανέλα κοντομάνικη της ΑΕΚ Καραβά και φλιπ-φλόπ.
Ο μακαριστός σας πατέρας-γιατρός, με κοίταξε, με αγκάλιασε και μου είπε: «Γιέ μου, ποιός μίλησε για ριάλια; Θέλω να έρχεσαι κάθε πρωί να σε βλέπω και να αλλάζουμε τις γάζες μέχρι να γίνεις καλά»
Έτσι και έγινε λοιπόν… Με τη βοήθεια του πατέρα σας και την βοήθεια του Θεού, σε λίγους μήνες έγινα καλά και κατετάγη στις καταδρομές όπου υπηρέτησα ως Έφεδρος Αξιωματικός. Μετά σπουδές και εργασία για 25 περίπου χρόνια στην Αμερική, αλλά πάντα είχα τον γιατρό στις προσευχές μου.
Αγαπητέ Κωνσταντίνε, όσα και να πω, όσα και να γράψω, είναι φτωχά κοντά σε αυτά που μου πρόσφερε ο αγαπητός σου πατέρας.
Ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή του»