ΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ ΚΑΚΟΥΡΗ
Άντε και στα δικά μας… Στην Ελλάδα βρέθηκε ο τρόπος να χαθεί και το τελευταίο κίνητρο που έχουν τα παιδιά να ασχοληθούν με τον αθλητισμό. Το Συμβούλιο της Επικρατείας επέβαλε «μπλόκο» στην πριμοδότηση διακριθέντων αθλητών για την εισαγωγή τους στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Όπως αποφάνθηκε κατά πλειοψηφία η Ολομέλεια του ΣτΕ, παραβιάζονται οι συνταγματικές αρχές της ισότητας και της αξιοκρατίας.
Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι ο ελληνικός αθλητισμός κτίσθηκε πάνω σ’ αυτό τον Νόμο. Μια διάταξη που έδινε τη δυνατότητα στα παιδιά να εξαργυρώνουν -σε πολλές περιπτώσεις κατά το ελάχιστον- τις αμέτρητες ώρες και θυσίες που έκαναν για είναι στην πρώτη γραμμή του αθλητισμού. Οι μαθητές αθλητές και αθλήτριες έμπαιναν στο πρώτο επίπεδο του πρωταθλητισμού γνωρίζοντας ότι αν αναδειχθούν πρωταθλητές Ελλάδας θα είχαν μία επιβράβευση της τάξης του 10% στη βαθμολογία τους στις εισαγωγικές εξετάσεις. Η συγκεκριμένη απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας αφορούσε πρωταθλητή Ελλάδας, ο οποίος στις εξετάσεις κατάφερε να συγκεντρώσει αριθμό μορίων ίσο με το 90% του αριθμού των μορίων του τελευταίου εισαχθέντος στην Ιατρική Σχολή.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Η κορυφαία αθλήτρια στον κόσμο στο επί κοντώ, η ολυμπιονίκης, παγκόσμια πρωταθλήτρια, πρωταθλήτρια Ευρώπης Κατερίνα Στεφανίδη, έδωσε την καλύτερη απάντηση. «Αντισυνταγματική η ρύθμιση που επιτρέπει σε διακριθέντες αθλητές την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο. Μπράβο στο Συμβούλιο Επικρατείας που όχι απλά διαγράφει το τελευταίο κίνητρο που είχε απομείνει για τους νέους αθλητές αλλά καταδικάζει τον ελληνικό αθλητισμό σε εποχή αγραμματοσύνης», έγραψε η Στεφανίδη στο twitter. Άραγε είναι πιο εύκολο για έναν μαθητή – αθλητή να μπει στο Πανεπιστημιο; Η απάντηση της Στεφανίδη είναι όλα τα λεφτά: «Πιο εύκολο; Εγώ προσωπικά είχα περίπου 30 ώρες λιγότερες την εβδομάδα για να διαβάζω από τους συμμαθητές μου που δεν έκαναν αθλητισμό στο Λύκειο. Εμένα δεν μου φαινόταν πιο εύκολο».
Επειδή ό,τι γίνεται στην Ελλάδα, συνήθως κατηφορίζει και στην Κύπρο, καλό θα ήταν οι αρμόδιοι στον τόπο μας να διαφυλάξουν ως κόρην οφθαλμού τα -κατά γενική ομολογία- υποτυπώδη κίνητρα που έχουν οι μαθητές πρωταθλητές μας. Θα ήταν ευχής έργον αν έμπαιναν σε μία νέα βάση που θα αναζωογονούσε πραγματικά τον αθλητισμό μας. Διότι τέτοιου είδους αποφάσεις, το ύψος της μοριοδότησης και τα σχέδια κινήτρων δεν είναι δουλειά των Δικαστηρίων, αλλά ειδικών που έχουν υποχρέωση να κοιτάνε τα αθλούμενα νιάτα στα μάτια.
Οι μαθητές πρωταθλητές ούτε «τούβλα» είναι, ούτε ανεπίδεκτοι μαθήσεως. Αντίθετα, η εμπειρία έχει καταδείξει ότι όταν υπάρχει η απαραίτητη βοήθεια, μπορεί πολύ εύκολα να συνδυαστεί ο ακαδημαϊκός και ο αθλητικός πρωταθλητισμός…