Mάριος Γεωργίου: Κατατρόπωσε τον θάνατο, την εγκατάλειψη, το bullying

ΤΗΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ ΨΥΛΛΟΥ    

«Μου ανακοίνωσαν πως αν δεν πλήρωνα θα έπρεπε να φύγω από το σπίτι μου. Έμεινα, 17χρονών τότε, στον αέρα», περιγράφει ο Μάριος Γεωργίου για την περίοδο που η μητέρα του έφυγε από τη χώρα, αφήνοντας τον ανήλικο, τότε, γιο της, πίσω της. Εκείνος, παρέμεινε στην Κύπρο, παρά τα πειράγματα και κοροϊδέματα που αντιμετώπιζε στο σχολείο του. Οι δυσκολίες δεν τελειώνουν εδώ, καθώς πριν από ένα χρόνο φεύγει από τη ζωή ο πατέρας του. Ο 21χρονος πρωταθλητής δεν τα έβαλε κάτω, αντιθέτως, πάλεψε με όλα του τα αποθέματα, κατακτώντας πριν λίγες ημέρες στους πανευρωπαϊκούς αγώνες ενόργανης γυμναστικής, την τρίτη θέση στο σύγχρονο ατομικό, χαρίζοντας με την εξαιρετική του εμφάνιση το πρώτο μετάλλιο στη χώρας μας στο συγκεκριμένο άθλημα. «Πιστεύω πως όποιος έχει θέληση και όνειρα, μπορεί να τα καταφέρει», σημειώνει στον «Φ», κάνοντας τα αδιέξοδα να φαίνονται μικρά μπροστά του.

«Ήμασταν μια φτωχή οικογένεια και περάσαμε πολλές δυσκολίες. Η μητέρα μου είχε χρέη και αποφάσισε πριν μερικά χρόνια να φύγει από τη χώρα. Με ρώτησε αν ήθελα να πάω μαζί της, όμως είχα μπροστά μου τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο. Επέλεξα να μείνω στην Κύπρο. Όταν τελικά έφυγε, χρωστούσε ενοίκια. Μου ανακοίνωσαν πως αν δεν πλήρωνα θα έπρεπε να αφήσω το σπίτι. Έμεινα, 17 χρονών τότε, στον αέρα. Άρον-άρον βρήκα χώρο για να μείνω και λίγο αργότερα ήρθε και έζησε μαζί μου ο πατέρας μου. Εκείνη την περίοδο σκεφτόμουν να παρατήσω την ενόργανη γυμναστική και να ξεκινήσω να δουλεύω για να τα βγάλω πέρα. Μου άλλαξε γνώμη ο προπονητής μου».

Οι δυσκολίες του Μάριου Γεωργίου δεν τέλειωσαν εκεί. «Τον προηγούμενο χρόνο έχασα τον πατέρα μου. Πέρασαν κάποιες ημέρες που δεν έκανα καν προπόνηση, διότι ένιωθα βαθιά στεναχωρημένος. Σε εκείνη τη στιγμή μου, που όλα ήταν μαύρα, στάθηκε βράχος δίπλα μου ο προπονητής μου, ο Παναγιώτης Πετρίδης -όπως και η θεία μου. Με έπεισε να επιστρέψω στο γήπεδο και να ξεκινήσω την προπόνηση. Έτσι κατάφερα να ξεπεράσω την απώλεια». Άλλωστε, όπως εξήγησε, ο κ. Πετρίδης είναι ο προπονητής που έχει από τότε που ήταν πέντε ετών. «Σήμερα είναι για εμένα σαν δεύτερος πατέρας μου. Είναι εκεί σε κάθε αναποδιά και δυσκολία και πάντοτε με στηρίζει», είπε εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη του.

«Οι δυσκολίες αυτές με πεισμώνουν να συνεχίζω, να επιμένω και να προσπαθώ σκληρότερα. Αναζητώ να ανέβω ψηλά για εμένα αλλά και για το επώνυμό μου. Για την τιμή που νιώθω ως γιος για το όνομα που μου έδωσε ο πατέρας μου. Είναι απερίγραπτη η χαρά, όταν ακούω το “Γεωργίου” από το βάθρο. Καταλαβαίνω ότι εκείνη τη στιγμή το όνομα της οικογένειάς μου γράφει ιστορία. Θέλω να κάνω τα πάντα για να δικαιωθώ και να δικαιώσω τους κόπους μου. Εξάλλου, αυτό είναι που με κάνει περήφανο. Ότι τα κατάφερα, παρ’ όλες αυτές τις δυσκολίες». Ο Μάριος αγαπά την ενόργανη γυμναστική για τα ακροβατικά της, την εκρηκτικότητα, τη δύναμη, την αυτοσυγκέντρωση που χρειάζεται. Με την ενόργανη γυμναστική γίνεται ο εαυτός του. «Σε βοηθά να αντιμετωπίζεις μια δύσκολη κατάσταση και να νιώθεις καλύτερα. Ξέρω πως όταν θα πάω προπόνηση θα τα ξεχάσω όλα. Δεν θα μπορούσα με τίποτα να σκεφτώ τη ζωή μου χωρίς αυτή».

Τον κορόιδευαν στο σχολείο

«Όταν ήμουν μαθητής αντιμετώπισα bullying στο σχολείο μου. Με πείραζαν για το χρώμα μου, για τη διαφορετικότητά μου, για το άθλημά μου. “Αυτός που κάνει τις τούμπες”, έλεγαν. Οι λέξεις είναι κάποτε πολύ δυνατές. Γι’ αυτό και ανέλαβα ρόλο στην καμπάνια», εξήγησε ο Μάριος σχετικά με τη συμμετοχή του ως πρεσβευτής στην καμπάνια “Be the Hero” που υλοποιείται στο πλαίσιο του προγράμματος Hombat για την πρόληψη και καταπολέμηση του ομοφοβικού και τρανσφοβικού εκφοβισμού στα σχολεία. «Ο αθλητισμός σε κάνει ένα καλύτερο άνθρωπο και αυτό διότι στη διάρκεια των σκληρών προσπαθειών σου πρόκειται να γευτείς χαρές και λύπες. Θα νιώσεις ενθουσιασμό αλλά και απογοήτευση, θα νιώσεις περηφάνια. Θα γνωρίσεις την αδικία», συμπληρώνει με ταπεινότητα για τις κοινωνικές του ευαισθησίες.

Στόχος τα επόμενα πρωταθλήματα

Ο Μάριος Γεωργίου ξεκίνησε για το πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα, με σκοπό να επιστρέψει στην Κύπρο με μετάλλιο στο σύνθετο ατομικό, δηλαδή αγωνιζόμενος και στα έξι όργανα (έδαφος, πλάγιος ίππος, κρίκοι, άλμα, δίζυγο, μονόζυγο). «Στη διάρκεια του αγώνα ήμουν ακόμη και έβδομος. Δεν καταλάβαινα την αιτία. Συνειδητοποίησα τότε ότι είχαν μείνει ακόμη τα καλά μου όργανα, το δίζυγο και το μονόζυγο. Ωστόσο, μέχρι και την τελευταία στιγμή δεν μπορούσα να πανηγυρίσω. Δεν ήμουν σίγουρος». Με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, ο Μάριος δεν πίστευε στα μάτια του. «Ακόμη δεν μπορώ να το πιστέψω. Ήμουν τόσο περήφανος, τόσος χαρούμενος. Έμεινα με κομμένη ανάσα στο βάθρο. Ήθελα να κλάψω, να φωνάξω, να γελάσω να βρίσω. “Ναι ρε γαμώτο, τα κατάφερα!”».

Η εντατική προετοιμασία για τους αγώνες, άρχισε με την έναρξη της νέας χρονιάς. Ο Μάριος έπρεπε ταν να προπονείται δύο φορές την ημέρα για περισσότερες από πέντε ώρες και παράλληλα να τηρεί σταθερό πρόγραμμα διατροφής και αποκατάστασης. «Είναι μια πάρα πολύ δύσκολη διαδρομή. Ο κόσμος βλέπει μόνο την επιτυχία, όμως για να φτάσει σε αυτή ο κάθε αθλητής έχει παλέψει, έχει πονέσει και έχει κάνει θυσίες. Ακόμη και σε απλά καθημερινά πράγματα, όπως μια βόλτα».

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ