Ο Νταβίντ Καταλά συνδέθηκε όσο λίγοι με την ΑΕΚ, αποτελώντας για επτά χρόνια ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα στην ιστορία της ομάδας της Λάρνακας. Ο Ισπανός πρώην αμυντικός κατέγραψε 228 συμμετοχές με την κιτρινοπράσινη φανέλα, πανηγυρίζοντας την κατάκτηση ενός Κυπέλλου και ενός Σούπερ Καπ, ενώ έζησε και την ιστορική παρουσία της ομάδας στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ.
Ο άλλοτε αρχηγός της ΑΕΚ παραχώρησε συνέντευξη στο «Sky Sports», με αφορμή την πορεία του Αντόνι Ιραόλα, ο οποίος βρίσκεται πλέον στο τιμόνι της Λίβερπουλ, έχοντας περάσει από τον πάγκο της λαρνακιώτικης ομάδας. Οι δύο τους συνυπήρξαν στην ΑΕΚ κατά την τελευταία χρονιά της ποδοσφαιρικής καριέρας του Καταλά, με τον Ισπανό τεχνικό να πραγματοποιεί τότε το πρώτο του βήμα στην προπονητική.
Ο Καταλά θυμήθηκε την περίοδο εκείνη, μίλησε για τις ιδέες και τη φιλοσοφία του Ιραόλα, αλλά και για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στην Κύπρο, εξηγώντας πως παρά το σύντομο πέρασμά του, είχε ήδη διακρίνει στοιχεία που προμήνυαν τη μετέπειτα εξέλιξή του. Μάλιστα, στάθηκε στον τρόπο με τον οποίο ο Ιραόλα επηρέασε την αγωνιστική νοοτροπία της ΑΕΚ, εισάγοντας μεγαλύτερη ένταση, ταχύτητα και πίεση.
Αναλυτικά όσα ανέφερε ο Νταβίντ Καταλά στο «Sky Sports»:
«Δεν ξεκινούν όλες οι επιτυχημένες προπονητικές καριέρες με εντυπωσιακό τρόπο, ωστόσο η διαδρομή του Αντόνι Ιραόλα μέχρι τη Λίβερπουλ είναι πραγματικά ξεχωριστή. Πριν από επτά χρόνια απολύθηκε από την πρώτη του δουλειά ως προπονητής, έπειτα από ένα αρνητικό σερί χωρίς νίκη στο κυπριακό πρωτάθλημα με την ΑΕΚ.
Ο Ιραόλα άντλησε διδάγματα από εκείνη την εμπειρία και επανεκκίνησε την καριέρα του στην Ισπανία, αρχικά με τη Μιραντές, προτού ξεχωρίσει με τη Ράγιο Βαγιεκάνο και την Μπόρνμουθ, για να εξασφαλίσει τελικά την ευκαιρία να αναλάβει τη Λίβερπουλ. Για τους παλιούς του συνεργάτες, ασφαλώς, είναι ιδιαίτερο να παρακολουθούν αυτή την εντυπωσιακή εξέλιξη.
Υπήρχαν άραγε άνθρωποι που πίστευαν σε εκείνον τον Ιανουάριο, όταν η ΑΕΚ έμεινε στο 2-2 εντός έδρας με τον Ερμή Αραδίππου, μια ομάδα που στο τέλος της σεζόν τερμάτισε στην τελευταία θέση; Εκείνη η ισοπαλία επέκτεινε το σερί της ΑΕΚ στα έξι παιχνίδια πρωταθλήματος χωρίς νίκη και ο Ιραόλα πλήρωσε αυτό το αρνητικό διάστημα με την απομάκρυνσή του.
Υπήρχαν, πέρα από τα αποτελέσματα, ενδείξεις ότι ο Ιραόλα προοριζόταν για πολύ μεγαλύτερα πράγματα και ότι απλώς έπεσε θύμα μιας βιαστικής απόφασης από τη διοίκηση της κυπριακής ομάδας; Ο Νταβίντ Καταλά, ο οποίος αγωνίστηκε υπό τις οδηγίες του στην ΑΕΚ, ακόμη και σε εκείνο το τελευταίο παιχνίδι, είχε διακρίνει θετικά στοιχεία.
“Είχε ήδη πολύ ξεκάθαρες ιδέες για το τι ήθελε να κάνει. Το έβλεπες και, σίγουρα, όλοι οι ποδοσφαιριστές συζητούσαμε μεταξύ μας ότι θα γινόταν ένας εξαιρετικός προπονητής. Το να φανταστείς, όμως, ότι θα έφτανε σε αυτό το επίπεδο και ότι θα αναλάμβανε τη Λίβερπουλ ήταν κάτι πολύ μεγάλο”, ανέφερε ο Καταλά στο «Sky Sports».
Ο Ιραόλα είχε περάσει ολόκληρη την ποδοσφαιρική του καριέρα στην Ευρώπη με τη φανέλα της Αθλέτικ Μπιλμπάο, πριν από ένα σύντομο πέρασμα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Νιου Γιορκ Σίτι. Η πρώτη του προπονητική εμπειρία με την ΑΕΚ τον έφερε έξω από τη ζώνη άνεσής του, παρότι στον σύλλογο υπήρχε έντονο το ισπανικό στοιχείο.
Η αρχή του, πάντως, ήταν ιδιαίτερα ενθαρρυντική. Η ΑΕΚ κατάφερε να περάσει με επιτυχία τρεις προκριματικούς γύρους και να εξασφαλίσει την παρουσία της στους ομίλους του Europa League, αποκλείοντας κατά σειρά τις Ντάνταλκ, Στουρμ Γκρατς και Τρέντσιν. Εξίσου σημαντικό ήταν το γεγονός ότι οι ποδοσφαιριστές αγκάλιασαν από νωρίς τις ιδέες του Ιραόλα.
“Η παρουσία στους ομίλους του Europa League ήταν κάτι εκπληκτικό για έναν σύλλογο στην Κύπρο. Η δουλειά που έκανε ήταν πολύ καλή. Στην πραγματικότητα, οι ίδιες ιδέες που θέλει να εφαρμόσει σήμερα στη Λίβερπουλ υπήρχαν και τότε: ψηλή πίεση και μεγάλη επιθετικότητα, τόσο όταν η ομάδα είχε την μπάλα όσο και όταν προσπαθούσε να την ανακτήσει”, εξήγησε ο Καταλά.
Εκείνη την εποχή, το συγκεκριμένο αγωνιστικό μοντέλο ήταν κάτι ασυνήθιστο για το κυπριακό ποδόσφαιρο. “Ο ρυθμός των αγώνων στην Κύπρο ήταν πολύ χαμηλός. Εγώ μπορούσα να αγωνίζομαι μέχρι τα 38 μου χρόνια, επειδή η ένταση δεν ήταν τόσο μεγάλη”,
Ο Καταλά συνέχισε περιγράφοντας τις αλλαγές που έφερε ο Ισπανός προπονητής: “Τα πάντα έγιναν πιο εκρηκτικά. Υπήρχε μεγαλύτερος ρυθμός και ένταση. Βλέπαμε τον τρόπο με τον οποίο δούλευε ο Μαρσέλο Μπιέλσα στην Αθλέτικ Μπιλμπάο και θυμάμαι ότι κάποιες φορές εφαρμόζαμε κι εμείς παρόμοια πράγματα. Υπήρχαν τρελές απαιτήσεις, όπως να ακολουθείς τον προσωπικό σου αντίπαλο σε ολόκληρο το γήπεδο. Για εμάς τους ποδοσφαιριστές ήταν κάτι πραγματικά τρελό”.
Σήμερα, ο ίδιος αναγνωρίζει πως εκείνη η προσέγγιση αποτελούσε μια πρόγευση της κατεύθυνσης προς την οποία θα κινούνταν το σύγχρονο ποδόσφαιρο. “Το ποδόσφαιρο έχει πλέον εξελιχθεί προς αυτή την κατεύθυνση. Έτσι πρέπει να πιέζεις. Άλλαξε τη νοοτροπία των ποδοσφαιριστών”.
Για ένα διάστημα, το πλάνο του απέδιδε καρπούς. Στις αρχές Δεκεμβρίου, μετά από δέκα αγωνιστικές, η ΑΕΚ βρισκόταν στη δεύτερη θέση της βαθμολογίας, πίσω από ομάδα της Λεμεσού, η οποία ήταν και η μοναδική που την είχε νικήσει εκείνο το διάστημα. Μάλιστα, η ομάδα του Ιραόλα βρισκόταν πάνω από τον έξι φορές διαδοχικό πρωταθλητή και μετέπειτα πρωταθλητή ΑΠΟΕΛ.
Στη συνέχεια, όμως, η κατάσταση επιδεινώθηκε γρήγορα. Η εντός έδρας ήττα με 5-1 από την Μπάγερ Λεβερκούζεν στην Ευρώπη ήρθε ανάμεσα σε τρεις διαδοχικές εκτός έδρας αναμετρήσεις στο νησί, από τις οποίες η ΑΕΚ δεν κατάφερε να πάρει νίκη. Ακολούθησε ακόμη μία εντός έδρας ήττα με διαφορά ενός γκολ, αυξάνοντας την πίεση λίγο πριν από τη σύντομη διακοπή των Χριστουγέννων.
Η ήττα από την Ομόνοια εκτός έδρας και στη συνέχεια η ισοπαλία με τον Ερμή, που βρισκόταν στις χαμηλές θέσεις, αποτέλεσαν το τέλος της συνεργασίας. Παρά τις ορισμένες προσαρμογές στον σχηματισμό, ο Ιραόλα δεν διαφοροποίησε ουσιαστικά τη φιλοσοφία του ανάλογα με τον αντίπαλο. “Δεν άλλαζε ιδιαίτερα τον τρόπο με τον οποίο ήθελε να παίζει η ομάδα, ανάλογα με τον αντίπαλο”, θυμάται ο Καταλά.
Το σημαντικότερο δίδαγμα εκείνης της περιόδου ήταν πως, ακόμη και σε ένα περιβάλλον που θεωρητικά βρισκόταν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, όπως η Κύπρος, η πίεση στο ποδόσφαιρο μπορεί να εμφανιστεί πολύ γρήγορα. “Όταν δεν έρχονται τα αποτελέσματα, είναι δύσκολο να διατηρήσεις την εμπιστοσύνη των ιδιοκτητών”, σχολίασε.
Ο Καταλά εξήγησε πως η προπονητική στην Κύπρο κρύβει ιδιαίτερες δυσκολίες, ειδικά για τους νεαρούς τεχνικούς, καθώς οι διοικήσεις έχουν έντονο πάθος και οι απαιτήσεις για άμεσα αποτελέσματα είναι μεγάλες.
“Η Κύπρος είναι ένα πολύ δύσκολο περιβάλλον για τους προπονητές και ιδιαίτερα για τους νεαρούς. Οι ιδιοκτήτες των ποδοσφαιρικών ομάδων είναι πολύ παθιασμένοι και, από τη στιγμή που δεν έρχονται τα αποτελέσματα, απολύουν τον προπονητή σαν να μην είναι τίποτα. Μόλις χάσεις παιχνίδια, ειδικά απέναντι σε ομάδες χαμηλότερης δυναμικότητας, οι φίλαθλοι αρχίζουν αμέσως να επικοινωνούν με τον ιδιοκτήτη και εκείνος χάνει την ψυχραιμία του. Δεν μπορείς να έχεις τη σταθερότητα που ενδεχομένως χρειάζεται ένας νεαρός προπονητής. Αυτό ακριβώς συνέβη και με τον Αντόνι”.
Ο ίδιος ο Καταλά ανέλαβε αργότερα την τεχνική ηγεσία της ΑΕΚ και παρέμεινε στον πάγκο της για μεγαλύτερο διάστημα από τον Ιραόλα. Όπως ανέφερε, προσπάθησε να αντλήσει στοιχεία από τη συνεργασία τους, εκτιμώντας πως και ο σημερινός προπονητής της Λίβερπουλ αποκόμισε σημαντικά μαθήματα από την κυπριακή εμπειρία του.
“Εξακολουθώ να πιστεύω ότι ήταν μια καλή επιλογή για να ξεκινήσει την προπονητική του πορεία. Η Κύπρος δεν είναι εύκολο μέρος για να εργαστεί κανείς, αλλά αποτελεί ένα καλό περιβάλλον για έναν νεαρό προπονητή ώστε να κάνει τα πρώτα του βήματα. Είχε, για παράδειγμα, την ευκαιρία να καθοδηγήσει μια ομάδα στο Europa League. Δυστυχώς, πλέον το ποδόσφαιρο παντού είναι πολύ ασταθές για τους προπονητές.
Ήταν ένα σύντομο πέρασμα, αλλά σίγουρα θα έμαθε πολλά από την εμπειρία του στην Κύπρο, κυρίως στον τρόπο διαχείρισης δύσκολων καταστάσεων. Ήταν η πρώτη του δουλειά και είναι σημαντικό να αποκομίζεις διδάγματα από τέτοιες εμπειρίες. Αναμφίβολα, από τότε έχει βελτιωθεί πολύ και έχει εξελιχθεί ως προπονητής”.
Η διαδρομή του τον έφερε πλέον στον πάγκο της Λίβερπουλ. Ο Καταλά δεν κρύβει τη χαρά του για την εξέλιξη του πρώην συνεργάτη του, αναγνωρίζοντας πως η πορεία των τελευταίων χρόνων επιβεβαιώνει την προπονητική του αξία.
“Είμαι χαρούμενος για εκείνον. Αν κοιτάξεις τα τελευταία χρόνια, μπορείς να διαπιστώσεις ότι είναι αναμφίβολα ένας εξαιρετικός προπονητής. Δεν μπορώ να πω ότι δεν το περίμενα, αλλά η αλήθεια είναι πως αποτελεί μια μικρή έκπληξη”.